خانم لیلا حاتمی گرامي؛ کاش میتوانستی غم من را نیز اینگونه در چشمانم ببینی، شاید تسکینی بر درد بزرگت باشد. ما سالهاست شریک غم توئیم. دوری پدر را چگونه سر میکنی؟ آنهم پدری به وسعت دریا، به بزرگی مادر، به ابهت هزار دستان و به هنرمندی کمال الملک. آری او دلشده بود ومیخواهم که بدانی ما نیز هزار بار با دیدن "مادر"ش غم بی مادری را چشیدیم و هزاران هزار بار غم غربت را در صدای استادمان شنیدیم و عشقی ناکام را با شاهزده ای غریب تجربه کردیم. او ما ذا نیز دلشده بار آورد. بدان ما نیز داغدار از دست دادن اوییم.

ما دلشدگان خسرو شیرین نداریم...ما در دو جهان غیر تو ای عشق نداریم

بزرگ مردی که غم فراغش پس از ده سال نیز همچنان پرده اشک بر دیدگانم میکشد. چه حسرتی بردل می نهد نبودن این یگانه اعتبار سینمای ایران و اینکه کاش میماند و کام تشنه جان شیفتگان خود را با جادوی کلام خود سیراب می ساخت. اما او زنده است چون هنوز حسن کچل، نخستین اثرش سه نسل را در خانه ما به تماشای خود می نشاند، در خانه ما هیچکس از دیدن چندین و چند باره جاودانه هایش سیر نمی گردد. حاتمی زنده است تا سینما زنده است و ایران و ایرانی. یاد سبزش گرامی و چراغ خان هاش هماره روشن و اهل خانه اش همیشه سرفراز.

... و خدا بهار را آفرید ...

... و خدا شکفتن را آفرید ...

سلام بر آنانکه در پنهان خویش بهاری برای شکفتن دارند ....

ALI HATAMI marsiye khan niyaz nadarad .

farshid

مادر مرد از بس که جان ندارد...

الحق که شاعر سینما بود... خدایش بیامرزد... هر جا که هست خوش باشد... خواب های خوب ببیند... در خواب فیلم های خوب ببیند... در فیلم های خوب مادر را هم ببیند... او نمی میرد... از بس که جان دارد...

کاش می شد غمهایی را که در چشمان لیلا حاتمیست تقسیم کرد.تا شاید قدری جای خالیش را بیشتر احساس کنیم...

آيين چراغ خاموشي نيست

خدايش بيامرزد آن که آبروی سينمای ايران ، جهان است.

khob ke chi????

soltan sahebgharan yek tahrif bood

hatami filmhay koobi nadareh

faghat vaseh

leila

khoob shodeh!!!!!!!!

noon shohrate babasho mikhoreh