سينمای ما - یادداشتی بر دو فیلم اکران شده در ماه رمضان
سه‌شنبه 16 مهر 1387 - 21:55











نظر سنجی

شما کدام سریال ماه مبارک رمضان را بیشتر پسندید؟




سينماي جهان
کوین اسپیسی باز هم در سوپرمن
بن استیلر کمدین سال شد
با اکران «دبلیو»ی استون هالیوود سیاسی‌تر شد
مایکل داگلاس جایزه یک عمر دستاورد هنری می‌گیرد
ژانگ زی‌یی در یک فیلم پر هزینه/ سوفی انتقام می‌گیرد
کار اسپیلبرگ با هندی‌‌ها بالا گرفت
بازیگران هالیوود هنوز میل به اعتصاب دارند
«مجموعه دروغ‌ها» در نیویورک به نمایش درآمد
ورنر هرتزوگ جایزه مستندساز سال را می‌گیردe
مایکل شین کارهای تازه انجام می‌دهد
«فقدان» لیتوانی در اسکار
مهلت برای معرفی نمایندگان کشورها به اسکار تمام شد/ فهرست کامل معرفی‌شدگان


دعوت


  (114 رأي)

کارگردان:
ابراهیم حاتمی کیا
-------------------------------------
آواز گنجشک ها


  (52 رأي)

کارگردان:
مجید مجیدی
-------------------------------------
کنعان


  (75 رأي)

کارگردان:
مانی حقیقی
-------------------------------------
نسکافه داغ داغ


  (18 رأي)

کارگردان:
علی قوی تن
-------------------------------------
سه زن


  (41 رأي)

کارگردان:
منیژه حکمت
-------------------------------------


پربیننده ترین اخبار هفته
 یادداشت امیر قادری درباره جواد خیابانی که بازی دربی این هفته را گزارش کرد؛ / این اسم‌اش آدم فروشی نیست آقای ضرغامی ...
 گفتگوی محمدرضا گلزار با هادی ساعی؛ / رفته بودم برای طلا......
 گزارش اكران هفته دوم مهر 1387 / «همیشه پای یک زن در میان است» به يك ميليارد رسيد؛ «دعوت» و «نسکافه داغ داغ» خوب شروع كردند...
 دو خبر تازه؛ «سنتوری» هنوز زنده است؛ / مهرجویی: معتادها برایم نامه‌ نوشته‌اند.../ حرف‌های گل‌شیفته درباره شباهت‌های ریدلی اسکات و مهرجویی!...
 او با ملاقلی‌پور، حاتمی‌کیا و صدرعاملی در ارتباط است؛ / این دکتر شمشیری واقعا کیست؟...
 نشست پرسش و پاسخ فيلم «اتوبوس شب» در هشتمین جشنواره یاری در اپسالاي سوئد: / كيومرث پوراحمد:« به اعتقاد من مهرداد صديقيان مارلون براندوی آینده سینمای ایران است»...
 و خیابانی که جواب مخالفان‌اش را داد؛ / حتی دشمنان‌ام را دوست دارم!...
 پخش کننده‌ها خبر داده‌اند/ظاهرا سلیقه تماشاگر سینمای ایران ارتقا یافته است؛ / مسابقه فروش میان فیلم‌های اکران عید فطر: 1-دعوت 2- کنعان، 3- سه زن، 4- آواز گنجشک‌ها...
 گفت‌وگو با ترانه عليدوستي؛ بازيگر فيلم «كنعان» / «قرار نيست تكليف شما با خودتان روشن شود»...
 فهرست بازیگران و خلاصه داستان؛ / ستارگان سینمای ایران در سه طبقه عمارت فیلم جدید حسن فتحی...
 همراه با سريال‌هاي شبانه ماه رمضان- 9: / پشت‌صحنه سريال «هيچ‌كس»: «از زمين كه به آسمان نمي‌بارد!»...
 یادداشتی بر فیلم «کنعان»؛ ساخته‌ مانی حقیقی / کلبه‌ی احزان شود روزی گلستان؟! ...
 گزارشی از پشت صحنه این فیلم پرستاره را این جا بخوانید؛ / اکران شبانه روز از نیمه گذشت...
 ریویوی نویسنده «سینمای ما» بر فیلم «دعوت» / بی انصاف...



گزارش
 تازه‌ترین گفتگوی استاد به همین بهانه در سایت «سینمای ما»؛ / یک فیلمساز اسکاتلندی: انتظامی، شون کانری سینمای ایران است ...
 یادداشت امیر قادری درباره جواد خیابانی که بازی دربی این هفته را گزارش کرد؛ / این اسم‌اش آدم فروشی نیست آقای ضرغامی ...
 گفتگوی محمدرضا گلزار با هادی ساعی؛ / رفته بودم برای طلا......
 گزارش اكران هفته دوم مهر 1387 / «همیشه پای یک زن در میان است» به يك ميليارد رسيد؛ «دعوت» و «نسکافه داغ داغ» خوب شروع كردند...
 همراه با سريال‌هاي شبانه ماه رمضان- 9: / پشت‌صحنه سريال «هيچ‌كس»: «از زمين كه به آسمان نمي‌بارد!»...
 به یاد پل نیومن بزرگ / چند عکس؛ یک دنیا خاطره...
 اختصاصی سینمای ما؛ / عکس‌های بهرنگ علوی از اجرای سمفونی «این فصل را با من بخوان»...
 در جشن و سوگ مرگ پل نیومن- 1: یادداشت امیر قادری برای او؛ / یک خرده با خورشید حرف زدم...
 اختصاصی سینمای ما؛ / کلیپ برگزیدگان جشن یازدهم خانه سینما که در جشن دوازدهم پخش نشد...

آرشيو...



یادداشتی بر دو فیلم اکران شده در ماه رمضان
یادداشتی بر دو فیلم اکران شده در ماه رمضان


سینمای ما -  امیررضا نوری‌پرتو: اکران ماه مبارک رمضان امسال یکی از ضعیف ترین نمایش های مشابه در چند سال اخیر بود. سرگیجه(محمد زرین دست)، مسیح(ع) (نادر طالب زاده) و قصه دل ها(امیر هوشنگ درویش پور) سه فیلمی بودند که در این ماه به روی پرده رفتند و به همراه کلاهی برای باران(مسعود نوابی) که نمایش خود را از اواسط تابستان آغاز کرده بود، اکران ماه رمضان امسال را کامل کردند. سه فیلم یاد شده را می توان از ضعیف ترین آثار چند سال اخیر سینمای ایران دانست که به نظر می رسد اکران آنها تنها رفع تکلیفی برای تهیه کنندگان و پخش کنندگان شان بوده است. البته باید به این نکته هم اشاره کرد که تماشای سهل انگاری ها و ضعف های آشکار سه فیلم یاد شده برای تماشاگر ریز بین چندان هم خالی از لطف نیست. پارسال فیلم شغال(اصغر نصیری) در میان منتقدان و فیلم بین ها به عنوان " یک زی مووی " تمام عیار سر و صدایی به پا کرد. به جرات می توان سرگیجه و قصه دل ها را نیز زی مووی های امسال نامید که در بسیاری از لحظات شان برای مخاطب مفرح و خنده دار از کار درآمده اند.

*** سرگیجه : لرزاندن روح استاد هیچکاک در گور !

محمد زرین دست در اواسط دهه ی چهل شمسی فیلم هایی ساخت که در راستای موج موسوم به "فیلم های جیمزباندی" قرار داشت و نتوانست در میان صاحبنظران و کارشناسان توجهی را به خود جلب کند و در گیشه نیز پاسخ جندان مناسبی از سوی تماشاگران دریافت نکرد. زرین دست پس از ساخت این آثار ناموفق رهسپار آمریکا شد و در طول بیش از سی سال حضور در آنجا با نام تونی زرین دست به ساخت آثار اکشن کم خرجی دست زد که تنها مناسب شبکه های ویدئویی بودند و در نظام پیچیده و عظیم صنعت فیلمسازی هالیوود جایی برای عرض اندام نداشتند. او پس از بازگشت به ایران با راه انداختی جنجال های ژورنالیستی اعلام کرد قصد دارد تا فیلمی با رعایت استانداردهای محصولات عظیم و پرخرج هالیوود بسازد و حتی از مذاکره با ستاره های بزرگ سینمای جهان برای حضور در این فیلم خبر داد. اما تمام آرزوهای جناب کارگردان نقش بر آب شد و ایشان در مدتی کوتاه پی برد که مناسبات سینمای رنجور کشورمان قابل قیاس با مختصات سینمای روز دنیا نیست! در نهایت حتی تلاش زرین دست برای نقش آفرینی بازیگران طراز اول سینمای ایران هم در فیلمش کارساز نشد و او مجبور شد تا فیلم را با حضور خود و بازیگران فعلی فیلم کلید بزند. اما رویاهای او تمامی نداشتند و پس از اتمام فیلمبرداری او اعلام کرد که قصد دارد تا اولین اکران سرگیجه در جشنواره ی فیلم کن باشد! اما اهل فن دیگر می دانستند که این بزرگ نمایی ها تصورات خوش خیالانه ای بیش نیست و به این جنجال های کاذب روی خوش چندانی نشان ندادند. در نهایت فیلم نزدیک به دو سال بر روی دست سازندگانش ماند تا اینکه تهیه کننده ی خوش نام اثر، مرتضی شایسته، تصمیم گرفت تا با قرار دادن سرگیجه در بین فیلم های اکران ماه رمضان، خود را از دست فیلمی که قرار بود چیز دیگری باشد، نجات دهد! در همان نگاه اول، حتی تماشاگر عام نیز ایرادهای فراوان سرگیجه را می تواند بشمارد. فیلم داستان مردی به اسم ساسان سرکش(محمد زرین دست) است که پس از سی سال به ایران بازمی گردد و در این بین به کمک یک راننده ی تاکسی به نام الیاس(کوروش تهامی) سفری ذهنی را به گذشته ی خود آغاز می کند. فیلمنامه ی سرگیجه غلط های آشکار زیادی دارد؛ از منطق روایی داستان و نحوه ی شخصیت پردازی های کاراکترها گرفته تا نوع وقایع بیشمار و گاه غیرقابل باور فیلم و جنس دیالوگ ها. قرار است که فیلم به نوعی حدیث نفس فیلمساز نیز باشد اما نتیجه چیزی در حد فاجعه است! دیالوگ های اثر بیننده را به یاد نمایشنامه های رادیویی می اندازد و اجرای بازیگران اصلی اش به بازی هنرپیشگان فیلمفارسی های ضعیف دهه ی سی و چهل پهلو می زند و نقطه ای تاریک در کارنامه ی حرفه ای شان به شمار می آید. از همه بدتر اینکه خود محمد زرین دست از پس اجرای نقش خویش عاجز است و در جاهایی از فیلم نوع رفتار و واکنش هایش تماشاگر را به خنده وا می دارد! چهره پردازی ابتدایی بازیگران به خصوص در سنین پیری مکملی برای بازی ضعیف هنرپیشگان اصلی سرگیجه شده است که تنها تمسخر بیننده را به دنبال دارد. محمدرضا جدیدی ساز خود را روی صحنه ها می زند و موسیقی اش با جنس تصاویر فیلم اصلا همخوانی ندارد. کارگردانی سرگیجه نیز از پختگی و تجربه ی چهل سال حضور سازنده اش در پشت دوربین خبر نمی دهد و به خصوص در صحنه های پر جمعیت و شلوغ (نظیر به رگبار بستن تظاهر کنندگان) برای تماشاگر تداعی کننده ی مجموعه ها و فیلم های تاریخی و ضعیف تلویزیونی است. با این وجود آرزوهای جناب کارگردان تمامی ندارد و اعلام کرده است که برای اکران سرگیجه به بازارهای جهانی فکر می کند! ای کاش که او به جای این خیالات واهی به سالن های تاریک و کم تماشاگر سرگیجه سری بزند و شاهد خروج تماشاگران فیلمش در اواسط نمایش آن باشد و کمی در این باره تعمق کند. چیزی که اکنون با نام سرگیجه بر پرده ی سینماهاست، ارمغانی جز سرگیجه برای مخاطبش به همراه ندارد. تنها می ماند حیرت و تاسف از انتخاب نام یکی از شاهکارهای تاریخ سینما برای چنین ملغمه ای! شاید از این انتخاب که در نهایت بی سلیقگی انجام شده است و با هیچ برچسبی نمی توان به داستان آن سنجاق کرد، روح استاد هیچکاک هم در گور به خود بلرزد!

*** قصه ی دل ها : فیلمفارسی زنده است !


هوشنگ درویش پور، کارگردان اهل شمال سینمای ایران، پس از چند سال دوری از سینما این بار با قصه ی دل ها بازگشته و اثر ضعیف دیگری به کارنامه ی کم رنگ خود اضافه کرده است. او در نیمه ی ابتدایی دهه ی هفتاد به ساخت آثاری از قبیل سالهای اضطراب، سالهای جوانی، بی تو هرگز و هدف سخت دست زد که آخری به ادعای خودش یکی از پرفروشترین فیلم های تاریخ سینمای ایران در شهرستانها و اکران دوم سینماهای تهران بوده است. او قصه ی دل ها را دو سال قبل و با نام "حشره" مقابل دوربین برد که مدتهای مدیدی در صف طولانی اکران باقی ماند تا اینکه اکران ماه رمضان امسال نصیبش شد. قصه دلها داستان امیر(حامد ملک) پسری اهل گیلان است که برای کار به تهران می آید و با عسل(لیلا اوتادی)، دختر صاحب کارخانه ای که امیر در آن مشغول به کار شده است، رابطه ای عاطفی برقرار می کند و در این بین گرفتار حوادثی می شود. روند منحنی حرکتی داستان و نوع شخصیت پردازی کاراکترها بی شباهت به پاورقی های نشریات عامه پسند و فیلمفارسی های تین ایجری دهه ی پنجاه نیست. درویش پور به سبک فیلمفارسی سازان مشهور، اجازه نمی دهد حتی برای لحظه ای قصه ی پرسوز و گداز فیلمنامه اش گریبان بیننده ی بیچاره را رها کند و بی توجه به رعایت اصول دراماتیک، وقایع، داستانک ها و آدمهای گوناگونی را مقابل دوربین خود می آورد تا شاید بتواند نبض تماشاگرانش را در دست بگیرد. غافل از اینکه نوع رفتار و واکنش های شخصیت های اصلی و روابط میان آنها آن قدر سطحی و ضعیف است که انگیزه ای در مخاطب برای پیگیری ادامه ی داستان به وجود نمی آورد. از همه بدتر شخصیت های منفی داستان هستند که می توان آنها را کپی نعل به نعل بدمن های تک بعدی فیلمفارسی ها نامید. هرجای داستان که به حضور شخصیت حسام (شهرام عبدلی) و دار و دسته اش به عنوان نیرویی تهدید کننده برای دو جوان فیلم نیاز باشد، سر و کله ی آنها پیدا می شود و هنگامی که دو جوان پس از تحمل مصائبی(!)به وصال هم می رسند، کارگردان و فیلمنامه نویس(توران اکبری) بدون مقدمه خبر از دستگیری حسام در فرودگاه و پشیمانی پدر (منصور حیدری) و خانواده اش می دهند تا داستان در مسیر دلخواهشان به پایان به ظاهر تراژیک خود نزدیک شود. مشکل در اینجاست که حتی پایان تلخ فیلم نیز نمی تواند وزنه ای برای این داستان به اصطلاح عاشقانه به حساب بیاید، زیرا کارگردان در قسمت هایی از فیلمنامه که باید زمینه ی مناسبی را برای نزدیکی بیننده با دو جوان اول فیلم و متاثر کردن او از جدایی ابدی آن دو در پایان قصه فراهم می کرد، تمام دقت و انرژی خود را صرف داستانی کلیشه ای، بی روح و دافعه انگیز کرده بود. بازی هنرپیشگان اصلی فیلم مناسب مجموعه های کم مایه ی تلویزیونی است و میمیک و طرز ادای دیالوگ های شان در بعضی از فصل های فیلم باعث تبسم و گاه خنده های مکرر بیننده می شود. این مورد را در زمانی که امیر به دست عمال حسام معتاد می شود، به وضوح می توان دید. اعتیاد امیر و ترک کردن خلق الساعه اش یادآور فیلم های درجه چندم سینمای مواد مخدر دهه ی پنجاه و شصت سینمای ایران است و بازی حامد ملک و جنس دیالوگهایش این تداعی را در ذهن بیننده بیشتر زنده می کند. ای کاش فیلمسازانی نظیر هوشنگ درویش پور در آدمها و محیط پیرامونشان دقت بیشتری به خرج می دادند و به صرف اینکه تنها فیلمی بسازند تا نام خود را در گوشه ای از تاریخ سینمای ایران ثبت کرده باشند، بسنده نمی کردند. قصه ی دل ها را خیلی راحت می توان فراموش کرد.


منبع خبر : سینمای ما
جمعه,20 مهر 1386 - 12:35:34

اين مطلب را براي يک دوست بفرستيد صفحه مناسب براي چاپگر
آرشيو

نظرات

فرهاد خالدار
جمعه 20 مهر 1386 - 23:6

به حال اين سينما بايد گريست كه فيلمي چون قصه ي دلها با اين همه ضعيف هاي ساختاري مشهود مجال اكران مي يابد و بعد فيلم هايي نظير سنتوري صلاحيت اكران را پيدا نمي كنند ... در مورد قصه دل ها به حضور كاريكاتور وار مهدي اميني خواه نيز مي توان اشاره كرد ... كه با ادا و اطوارهاي بي خاصيت خود قصد مطرح كردن خويش را دارد و يا سكانس حرف زدن حامد ملك پس از آزادي از دست ربايندگان ... لحن حرف زدن وي آنچنان است كه گويي سال هاست كه با اعتياد دست و پنجه نرم مي كند... و جالب اينجاست كه در سكانس بعد خيلي عادي صحبت مي كند و از آن نحوه ي حرف زدن باسمه اي هيچ خبري نيست ... بهرحال فيلم انقدر ضعف دارد كه حرف زدن در موردش بيهوده و بي ثمر به نظر مي رسد... سرگيجه را متاسفانه (يا خوشبختانه!) نديدم ... گمان مي كنم فيلم هاي اكران ماه رمضان به اندازه ي كافي تماشاگران را دچار سرگيجه ساختند ... فكري ديگر بايد كرد!

ساسان.ا.ك
شنبه 21 مهر 1386 - 0:38

سلام اميررضاي خوبم. ديگه شايد تبريك گفتن واسه مطالت خيلي تكراري باشه. چرا كه ديگه به يك نويسنده حرفه اي تبديل شدي.

فيلماي امسال رو هنوز نديدم. در مورد شغال يه چيزي بگم . اميرخان ما پارسال به طعنه به اين فيلم 5 ستاره داده بود.

Hasti
جمعه 30 فروردين 1387 - 15:25

Kheili ali bud ham filmname

Ham bazigaran

سالار
شنبه 7 ارديبهشت 1387 - 0:19

اين فيلم شايد از نظر ساختار و فيلمنامه و خيلي مسايل فني ديگر ضعيف بودواما به نظر من از نظر داستان كلي و درام و بخش احساسي فيلم عاااالي بود.شايد اگه دست كارگرداني مثل لطيفي بود از پرفروش ها ميشد


جمعه 8 شهريور 1387 - 15:32

aghaye farhade khadar vaghti ettelaat nadari harf nazan adamhaye motat raftaro harf zadaneshoon vabaste be jenseshoone.too filme santooriyam didi bad az inke ali santoori jenso tazrigh kard nahveye harf zadanesh avaz shod.in aslan baraye ye film irad nist .aghaye amir reza bayad be shoma ham begam bayad nahveye harf zadanetoono avaz konin.film haye bad tar az in ha ham hast ke niyaz be eslah daran .be har hal chert nagid.ghesseye delha baraye khanevade hayee ki be zoor dokhtareshoono bshoher midan moassere.

اضافه کردن نظر جدید
:             
:        
:  



module-htmlpages-display-pid-97.html



             

استفاده از مطالب و عكس هاي سايت سينماي ما فقط با ذكر منبع مجاز است | عكس هاي سایت سینمای ما داراي كد اختصاصي ديجيتالي است

كليه حقوق و امتيازات اين سايت متعلق به گروه مطبوعاتي سينماي ما و شركت پويشگران اطلاع رساني تهران ما  است.

مجموعه سايت هاي ما : تهران ما ، مشهد ما ،  سينماي ما ، تئاترما ، خانواده ما ، دانش ما