سينمای ما - «آخر شعر سفر، آخر عمر منه...» (نگاهي به فيلم تنها دوبار زندگي مي‌كنيم)

سه‌شنبه 12 آذر 1387 - 20:55

اخبار: • حرف‌های محمدرضا گلزار درباره فعالیت‌های اخیرش در ورزش و روزنامه نگاری؛ / رئیس فدراسیون والیبال: این جا خانه اول گلزار است • یادداشت‌های هفتگی امیر قادری -24؛ / همه‌اش ده سال هم نشد • گزارشی کامل درباره شرایط امروز اکران «به رنگ ارغوان»؛ • یادداشت مسعود ده‌نمکی درباره ابراهیم حاتمی‌کیا؛ / او از میدان به در نمی‌رود • امید ما به جوانان جشنواره؛ / «اشكان، انگشتر متبرك و چند داستان ديگر» در جشنواره فیلم فجر

نظر سنجی

سينماي جهان

امپایر 100 شخصیت برتر تاریخ سینما را برگزید/ تایلر دردن «باشگاه مشتزنی» بهترین است

«استرالیا» یادآور سینمای حماسی، باز لورمان یادآور دیوید لین

این کارها را بکنید و اسکار ببرید!

آمیتاب باچان زیر بالش پرش اسلحه گذاشت/سینماهای هند تعطیل شد

«بین‌الملل» تیکور جشنواره فیلم برلین را آغاز می‌کند + عکس‌ها و پوستر این فیلم

اسپانیا هرم طلایی جشنواره قاهره را تصاحب کرد

کارگردان اسکاری ایتالیا روح فوتبال را به تصویر کشید

الیا سلیمان جایزه پرنس كلاوس گرفت

وضعیت اکران كریسمس و رقابت تازه

عکس‌ها و پوسترهای فیلم تازه دیوید فینچر

تری گیلیام «دن كیشوت»اش را شروع می‌کند

ژان پیر ژونه سال دیگر فیلم تازه‌اش را به نمایش درمی‌آورد

محیا
		(116 رأي) کارگردان: اکبر خواجویی
-------------------------------------

خواب زمستانی
		(75 رأي) کارگردان: سیامک شایقی
-------------------------------------

دعوت
		(1017 رأي) کارگردان: ابراهیم حاتمی کیا
-------------------------------------

آواز گنجشک ها
		(297 رأي) کارگردان: مجید مجیدی
-------------------------------------

کنعان
		(1166 رأي) کارگردان: مانی حقیقی
-------------------------------------

سه زن
		(332 رأي) کارگردان: منیژه حکمت
-------------------------------------

پربیننده ترین اخبار هفته

به عنوان مربی بدن‌ساز؛ / محمدرضا گلزار روی نیمکت یک تیم والیبال لیگ برتر می‌نشیند...

تحلیل اصغر فرهادی از سی سال سینمای پس از انقلاب؛ / اگر «دایره زنگی» با همان پایانی که من برایش نوشته بودم اکران می‌شد......

گزارش «جهان» از دلایل توقیف «نسل جادویی»؛ / هدیه تهرانی نمی‌تواند آن سوی دیوار را ببیند. این معجزه است...

دو خبر از بهرام رادان؛ / «تردید» به پایان رسید، «راه آبی ابریشم » اغاز می‌شود...

هواداران هدیه تهرانی همچنان منتظرند و خبری نیست/خبرنگار «سینمای ما» پی‌گیری می‌کند؛ / اکران «شبانه» باز به تعویق افتاد...

به همراه گفتگوهایی با جواد نوروزبیگی، فرهاد اصلانی و مهراوه شریفی‌نیا؛ / گزارشی از پشت صحنه سریال «آشپزباشی» ساخته محمدرضا هنرمند...

تازه‌ترین خبر؛ / حمید فرخ‌نژاد فردا مهمان برنامه دو قدم مانده به صبح است...

یادداشت نویسنده «سینمای ما» در حمایت از برنامه‌ای که زردش خواندند؛ / افشاگر...

حرف‌های محمدرضا گلزار درباره فعالیت‌های اخیرش در ورزش و روزنامه نگاری؛ / رئیس فدراسیون والیبال: این جا خانه اول گلزار است...

بخشی از گفتگوی مصطفی جلالی‌فخر با آیدین آغداشلو درباره سینمایی‌نویسان جوان و سینماگران هم‌نسل‌‌اش؛ / نه کیمیایی روشنفکر است، نه مهرجویی و نه کیارستمی...

بازتاب‌های حضور محمدرضا گلزار به عنوان مربی والیبال در روزنامه‌های ورزشی؛ / گلزار: کجایش عجیب است؟ ...

حرف های مسعود کیمیایی در روزنامه فرهنگ آشتی درباره فعالیت های سینمایی این روزهایش: / «به من و داریوش مهرجویی می‌گویند بیایید درباره تهران فیلم مستند بسازید و آن وقت طرح‌های سینمایی‌مان را بلاتکلیف نگه می‌دارند»...

عکس‌های تنهایی؛ / نمایشگاه عکس رضا کیانیان ...

فروتن، اسکندری، شاهرخ‌شاهی، ابر، عبدی، مصفا و... / 15 گفتگو با 15 بازیگر سینمای ایران / کجا بازی می‌کنید؟ پیشنهاد جدیدی دارید؟ ...

گزارش

یادداشت‌های هفتگی امیر قادری -24؛ / همه‌اش ده سال هم نشد...

گزارش مفصل «فرهنگ آشتی» از دلایل لغو مجوز گروه «دارکوب»؛ / دارکوب‌ها به لانه بازمی‌گردند...

پرکارترین بازیگران زن و مرد جشنواره فیلم فجر بر اساس فیلم‌های که تاکنون تقاضای شرکت داشته‌اند ...

گزارش تولید پروژه پرخرج «ملک سلیمان»؛ / همه چیز درباره جلوه‌های ویژه کامپیوتری این فیلم...

مروری بر زندگی و آثار احمد آقالو/گفته‌های همکاران و دوستان‌اش درباره او؛ / آقالو: «باید جامعه‌مان را زیر ذره‌بین بگذاریم، کارمان نتیحه خواهد داد» ...

آرشيو...

«آخر شعر سفر، آخر عمر منه...» (نگاهي به فيلم تنها دوبار زندگي مي‌كنيم)

سينماي ما – امير جلالي: "تنها دوبار زندگی می کنیم" ازآن فیلمهایی است که می شود بی خیال فرم و مضمونشان شد و گوشه ای، لحظه ای، حسی ازآن را گرفت و تا انتهایش رفت. این فیلم اول بهنام بهزادی تا به اینجای کار(آواز گنجشکها را هنوز ندیده ام) پرملاط ترین فیلم جشنواره بی حس و حال امسال بوده است. فیلمی که تجربه دیدنش آن هم بعد از فیلم شلوغ و متظاهرانه کمال تبریزی خیلی دلچسب بود و اگر پایانش طور دیگری رقم می خورد می توانست به اثری ماندگار در سینمای ایران تبدیل شود. آدمی موفق و بانشاط در دانشگاه عاشق همکلاسی اش می شود و این عشق را فرو می خورد و ابراز نمی کند و بعد گرفتاری هایش شروع می شود، به او اتهام می زنند و از دانشگاه اخراجش می کنند و می رود و می رود تا سر از رانندگی مینی بوس در می آورد. خودش بعد از 18 سال در دیدار دوباره با معشوق قدیمی که بدون اینکه بفهمد قربانی بزدلی مرد شده است می گوید آن وقتها عشق و عاشقی موضوعات ممنوعه و قاچاقی بوده اند ولی خودش هم می داند که دلیل بدبختیش چیز دیگری است چون بلافاصله به زن می گوید که آن قدر که نگفتنش اذیتم می کرد نرسیدن به تو اذیتم نمی کرد. این می شود ماجرای عشق اول. حالا دیگر همه چیز برای مرد به پایان رسیده و باید خودش را خلاص کند ولی دخترکی بی نام ونشان سر راهش قرار می گیرد(تاکید بهزادی بر بی نشانی را هم از دهان مرد حالا دیگر باتجربه می شنویم و هم از از آن قصه چرند جزیره و شاهزاده ای که دختر تعریف می کند). این دختر می تواند تبدیل شود به دومین عشق ولی باز هم مرد اشتباه می کند و دخترک را ازخودش می راند ولی این بار تصمیمش را زود عوض می کند و می افتد دنبال پیدا کردن ردپایی از دختر. آن لحظه و حسی که گفتم برای من همین جاست، اینکه به اینجای فیلم که می رسیم پیش خودمان فکر کنیم حالا اگر مرد 18سال پیش قضیه را به طرف می گفت یا حالا اگر شال و کلاه کند و برود دنبال دخترک، ایا امروز وضعیتش بهتر از اینکه هست بود؟ آیا کسی می تواند با قاطعیت جواب این سوال را بدهد؟ عشق و دلبستگی باید آدم را عزیز کند، قوی و سرکش و شکست ناپذیر، نام آنچه یک مرد را وابسته و خوار می کند و به زنجیر می کشد هرچه باشد عشق نیست. پس اگر اینطوری می شود لابد یک جای کار ایراد دارد و این آن سوالی است که به نظر من تا ابد هم برای آن جوابی پیدا نمی شود، اینکه واقعا عشق چطوری ایجاد می شود و چطوری ادامه می یابد و چرا اینقدر زود به خاک و خون کشیده می شود و از هرچه نشانه زیبا و خوب است عاری می شود؟ حالا اگر فیلم بهزادی با آن هپی اند تحمیلی خودش را لوس نمی کرد و نشانی همه گمشده های مرد(بخوانید همه عاشقهای عالم) را پشت آن گردنه پر از برف و صعب العبور نمی داد می توانست به مرز یک شاهکار نزدیک شود. قضیه از این قرار است که در بیشتر موارد پشت آن گردنه پر از برف کسی منتظر آدم نیست، می شود به هوای رسیدن رفت و رفت و خسته نشد و بازهم رفت ولی این مقام مخصوص کسی است که آن طرف گردنه دنبال کسی نمی گردد و انتظار دیدن کسی را ندارد. آخرش اینکه عشق باید شکل مسیری باشد پر از برف و سختی و بلا که ته ندارد، باید همین طور رفت بی امید رسیدن، سفری است که رسیدن در آن مساوی است با مردن.

شنبه,20 بهمن 1386 - 15:50:19

آرشيو

اخبار مرتبط:

اكران عمومي «تنها دوبار زندگي مي‌كنيم» به فصل پاييز رسيد

نظرات

m.h.kh يکشنبه 21 بهمن 1386 - 0:28	ja dare beporsam shomaha naghshe asale badiyi dar hamkhane va negare javaherian dar jabeye mosighi ro didin? chera in 2 nafar too in 2 ta film in naghshaye pofakiye dar haade sefro bazi kardan? chera akhe? chera?
سیاوش نقشبندی يکشنبه 21 بهمن 1386 - 10:8	عکس رو از جای خوبی برش نزدین...
سمانه يکشنبه 21 بهمن 1386 - 16:59	یه بار از یکی از استادام شنیدم که می گفت: بچه ها دنبال خوندن کتابها و دیدن فیلم هایی برید که آخرش خودت بمونی و هزارتا سوال، تازه اگه شانسی با مولف اثر دیدار داشتی وقتی سوالاتت رو ازش بپرسی نه تنها نتونه بهشون جواب بده، بلکه تو رو با تعجب نگاه کنه و بگه با این همه سوال مطمئنی فیلم منو دیدی یا کتاب منو خوندی؟
يکشنبه 21 بهمن 1386 - 17:8	2 كلام هم از مادر عروس بشنويد