خدا به خیر بگذرونه

اگه خودتون بخواین نقد کنید

حلقه سبز یک جسارت و نواوری بود در انتخاب مضمون. و درست برخلاف سریالهای تکراری این سالها به موضوع انسان.عشق.روح و مرگ از نقطه نظر عرفانی می پرداخت. حلقه سبز سریالی ست عرفانی.معنوی.فلسفی و لطیف.زیرا مرگ را که از دیدگاه بسیاری منفورترین و رعب اورترین پدیده هستی ست بسیار باشکوه.با لطافت و استثنایی به تصویر می کشد.لحظه مرگ فاطمه یکی از تکان دهنده ترین صحنه هایی ست که تاکنون دیده ام. پرواز انسانهای پاک و معصوم به این زیبایی ست... در انتها احسنت و خسته نباشید فراوان می گویم به استاد فرهیخته سینمای ایران:کارگردان محبوب و نازنین ابراهیم حاتمی کیا.

دوباره سلام

اگه قراره به همراهی کاربران بنویسید از طرف منم این مطلب رو بزارید

البته قبلا براتون نوشته بودم ولی باز میگم:

هر هفته با دیدن سکانسهای باز شدن حلقه شگفت زده بودم.قبل اینکه سریال پخش بشه همیشه از خودم سوال میکردم که منظور از اسم حلقه سبز چیه تا این که برای اولین بار حلقه سبز برای حسن باز شد.

چقدر آقای حاتمی کیا این صحنه رو زیبا با فیلم مادر و صحنه فوت مادر پیوند زدند.حلقه از صورت مادر باز شد مادری که منبع مهر و محبت و عشق و زیبایی است.

حلقه سبز حلقه مهر و محبت بود،حلقه بخشش بود.با حلقه سبز شکوه رفتن رو دیدم.فهمیدم روح از جسم مهم تر.به این پی بردم که اگر روحم مریض باشد ولی جسمم سالم،باز هم مریضم.

فهمیدم زندگی با روح شاد و سالم زیباتر است تا زندگی با روحی مریض ولی جسمی سالم.

همیشه گفته بودند که اگر خوب باشی،اگر بخشنده باشی،در هنگام رفتن به زیباترین شکل ممکن میروی.

من این شکوه و عظمت را در چهره حسن،گلبهار و فاطمه دیدم.حلقه ای که به پاس بخشش برای آنها باز شد.

حلقه سبز قصه کامل شدن انسانها بود.کامل شدنی که از کودکی آغاز میشود با نوجوانی و جوانی همراه میشود تا به پیری و رفتن میرسد.

کامل شدنی که عاشقی را به دنبال دارد.عشق این بزرگترین ودیعه الهی.

عشقی که کاری به جسم ندارد و فقط با روح سرو کار دارد.حسن جسمش ناتوان بود ولی روحش سالم و او با همان روح سالم عاشق گلبهار شد.

گلبهار هم با روحش عاشق حسن شد ولی برای رسیدن به حسن فقط یک مانع داشت و آن جسم بی ارزشش بود.جسم گلبهار و حسن توانایی نگهداری روح بزرگ آنها را درخود نداشت، هر دو پرواز کردند تا به سر منزل مقصود رسیدند.

حلقه سبز از نظر بازی ها بی نظیر بود. بازیهای به یاد موندنی از حمید فرخ نژاد و سیما تیرانداز.حلقه سبز از معدود سریالهایی بود که اکثر بازیگرهای اون از تئاتر انتخاب شده بودند همین انتخاب به جا باعث شده بود که ما هیچ ضعف بازی رو توی این سریال نبینیم.

کارگردانی و فیلم برداری این کار واقعا عالی بود من یه سکانس رو مثال میزنم و اون رقص قاصدکها و بازی قاصدکها با حسن بود.

از نکات قابل توجه توی این سریال گریم بی نظیر این سریال بود (قسمتهای اول رو یادتون هست حالا اونو مقایسه کنید با قسمت آخر که حسن پیر شد)واقعا باید از گریمور این سریال تقدیر کرد.

در آخر حرف دلم میخوام بگم و اونم اینکه دلم برای حسن گلاب خیلی تنگ میشه ولی خوشحالم چون حسن گلاب به آرزوش رسید اون حالا میتونه با گلبهار ازدواج کنه گلبهار هم مانعی به اسم جسم رو نداره.درسته دلم براشون تنگ میشه ولی براشون آرزوی خوشبختی دارم.

اگه نقدتون با استفاده از نظرکاربران بود این نظر منه که البته یکی از پستهای وبلاگمه.

اگه هم نه خودتون میخواین نقد کنید نظر دوست داشتین تایید کنید دوستم نداشتین نکنید.

امیدوارم یه روزی شماها رو توی وبلاگم ببینم

www.eghlimaaaaaaa.blogfa.com

اقای حاتمی کیا هم صورت زیبایی دارند و هم سیرتی زیبا.من و خانواده ام به شدت به افکار و فیلمهای ایشان علاقه مندیم. من با فیلمهای او بزرگ شده ام...همیشه مصاحبه های او را بارها عمیقا میخوانم و می بینم...حاتمی کیا در شب شیشه ای فوق العاده بود.وبرخلاف 50 مهمان دیگربرنامه که یا ازخودراضی بودند و یا بی ادب اما او بسیار متواضع و باشخصیت و دوست داشتنی بود. به یاد می اورید زمانی چقدر تعریف و تمجید مخملباف خودفروخته را میکردند؟؟؟ و عاقبت کارش به چه افتضاحی کشیده شد؟؟؟ به فیلم نیمه پورنوی فریاد مورچه ها!! پس باید قدر کارگردانهای با ایمان و میهن دوستی مثل حاتمی کیا ها را بیشتر دانست....

راستی چرا بعضیها با دیدن فیلمهای مبتذل و مزخرف هالیوودی که حتی ارزش یک بار دیدن راهم ندارند و پس از تماشایشان تنها حالت تهوع و رعشه برای بیننده باقی می ماند به به و چه چه می کنند؟! اما سریال معنوی حلقه سبز را می کوبند چون کش دارد؟؟!! چطور ان اثار هالیوودی که از 2 ساعت 1 ساعتش در bedroomمیگذرد کشدار نیستند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!! حداقل حلقه سبز هرچه هست مثل فیلمهای مستهجن هالیوودی مبلغ ناپاکی و فحشا نیست. و درست برعکس: بوی ایمان و عرفان میدهد و دارای نکته های فلسفی بی شماری است.

نظرم به این خبر ربطی نداره ، از سایت سینمای ما می خواهم خبر درستی از حضور هنرمندان در انتخابات بدهد و بگوید چه کسانی لیست داده اند و چه افرادی در لیست حضور دارند ؟؟؟؟؟؟

امیدوارم همه ی هنرمندان به اصلاح طلب ها رای دهند .

اگر روزی شما در این سایت پرونده سریال رو باز کنید که حتما افرادی مثل معززی نیا و امیر قادری قراره دربارش نظر بدن من دیگه به این سایت وارد نمیشم. شما هنوز خیلی زمان لازم دارید تا نوشتن نقد رو یاد بگیرید. نقد ها اغلب با نظرات شخصی نویستدگانتون شروع میشن و این یک عیب بزرگه.

امیدوارم در آینده بازدیدکنندگان شاهد بالا رفتن سطح مطالب این سایت باشن.

واقعا بازار دست سری دوزی هاست!! منظورم با کارگردانانی است که بدون احترام به شعورمخاطب روزی 40 یا حتی 50 دقیقه تصویر می گیرند!!! {انگارمسابقه است!!} و جالب اینجاست که فیلمشان با استقبال هم مواجه می شود!!! وحتما در دلشان به مردم بیچاره می خندند!!!! اما کارگردان متعهد و خبره ای همچون استادحاتمی کیا که در نهایت وسواس و دقت فقط روزی 4 دقیقه فیلم می گیرد با نظرسردحسدورزان و تنگ نظران مواجه می شود. من که حلقه سبز رابسیاردوست داشتم.واین راهم بگویم که هیچ نسبت فامیلی و یادوستی با هیچ سینماگری ندارم که بخواهم از او دفاع کنم!! خرجی من راهم نمی دهند!!!!! واقعا حلقه سبز من را تحت تاثیر قرارداد.

اتفاقا حلقه سبز سریال جالب و متفاوتیه.برخلاف دیگرسریالهای توخالی. من در ایران زندگی نمی کنم و تا به حال نصف این مجموعه را از شبکه جام جم 1 دیده ام.کارگردان به موضوع تامل برانگیزی در سریال پرداخته.دست همه عوامل فیلم درد نکند بخصوص کارگردان زحمتکش وبازیگران و فیلمبردار و اهنگساز که ما را درغربت تنها نگذاشتند.

کدوم واژه می تونه وصف کنه این همه زیبایی را. قسمت آخر سریال حلقه سبز خیلی من را تحت تاثیر قرار داد...تفاوت عشق حقیقی و پایدار با عشق به دنیا که ناپایدار هست را به خوبی نشان داد.

مخاطب این سریال نباید دنبال این باشه که فرجام این قلب چی شد, قلب به کی میرسه به کی نمیرسه. ظاهر ماجرا غیر از این نبود(سرنوشت یک قلب) اما چه زیبا قاصدک ها از آسمون میان تا به ما بگن تو کار خودت را انجام بده بذار خدا هم کار خودش را انجام بده...

آخرین گفتگو های حسن و گلبهار

گلبهار: توی این یه هفته ای که با تو بودم مثل یه عمر گذشت...

حسن: یه عمر, یه عمر یعنی 7 روز.... پس با این حساب...امشب, که شب آخر هفته است, میشه جمعه

گلهبار: من جمعه شب ها رو هیچوقت دوست نداشتم...

.

.

.

گلبهار :من دیدمت...دیدمت تو اونوری نشسته بودی...چی از خدا خواستی ؟

حسن: مثل بقیه...منم ازش معجزه خواستم.

گلبهار: معجزه...

حسن:گلی من اونجا توی ضریح امام زاده.... گریه کردم, باورت میشه

گلبهار:چقدر بزرگ شدی..خیلی بزرگ شدی...

.

.

.

خانم معلم: من یه زمزمه های شنیدم...یکی می گفت از دنیا سیر شده...تو هم شنیدی؟

گلبهار : شما خواب بودی...

خانم معلم :درسته خواب بودم...اما اگه از خواب می پریدم بهش می گفتم که... اگه زندگی حرمت نداشت پس چرا خانم دکتر روزبهانی این همه زحمت کشید منو از زندان بیرون بیاره...

زمزمه هایی که خانم معلم شنید, از زبان گلبهار بود...گلبهار عاشق بود !

عاشق واقعی...عاشق واقعی کسی هست که خودخواهی نداره...گلبهار می خواست بیدار بمونه تا شاهد یک معجزه باشه...

مرگ گلبهار اصلا تلخ نبود...این عرفانی ترین نگاه به مرگ بود...

دختری که از روستای خودش فرار کرده و آواره غربت شده و اینجا تن به خفت و خواری نداده...همه تلاشش را کرد تا روح حسن گلاب آسوده باشه ودر این سفری که شروع کرد وجود خودش را از همه مادیات رها کرد...

اون از کوروش حجتی دل کند...

آپارتمان و زندگی بی دقدقه را رها کرد...

موقعیت حرفه ای خودش را فدای حقیقتی کرد که باور داشت...

اون عارف بود و در 7 روز همه وجودش را پر از عشق کرد...

و در روز هفتم...مثل دختر های عاشق دنبال گمشده اش بود...و با مرگش توانست به عشقش برسه.

اگر از نگاه سطحی به داستان نگاه کنیم شاید بگیم قشنگ تر بود که قلب حسن را به گلبهار پیوند بزنند و زندگی دوباره به او بدهند...اما به قول حسن آخرش که چی ؟...واقعا آخرش که چی ؟

و چه زیبا گلبهار روزبهانی در عشق خودش فنا میشه و با لبخندی که داره از این دنیا میره...

و اما حسن گلاب

باز هم هنگام اذان صبح هفتم روح او مرتبه از کمال را طی کرد. مرتبه ای که باید بگذری تا بگیری...روز آخر برای حسن گلاب سرنوشت ساز بود... و بهترین ها را انتخاب کرد.

او گذشت از دلبستگی ها...و به آنچه که از خدا می خواست رسید. گلبهار و حسن بار خود را سبک کردند و توانستند مثل قاصدکها پرواز کنند...

با این دید زندگی معنای قشنگ تری پیدا نمی کنه ؟

تو معرکه ای حاتمی کیا !

http://www.phili.blogfa.com/

من از همون قسمت اول سریال باهاش همراه شدم و با شخصیتهاش همراه. گرچه اصولن آدمی نیستم که همیشه خودم رو از لحاظ عاطفی با فیلمها و فضای تخیلیشون همراه کنم اما این بار همه چیز برم تازه بود.

چقدر صحنه های اولی که حسن وارد قصه می شه رو دوست دارم. وقتی بازی کودکانه ی فرخ نژاد رو در کنار صحنه های میانی و پایانی سریال قرار می دم بیش از پیش در برابر هنر فوق العاده ی این بازیگر کلاه از سر بر می دارم. صحنه ی رو برو شدن مادر با کوروشی که قلب فاطمه رو در سینه داشت و گوش کردن صدای قلب فاطمه که تو جسم کوروش زنده تر از همیشه می تپید بی شک زیبا ترین صحنه ی سریال بود و شاید پاسخی بود به همه ی کسانی که می گفتن با شروع این سریال خیلی ها کارت پیوندشون رو پس دادن....مگه می شه این صحنه ی تکان دهنده رو دید و بی تفاوت از کنارش گذشت یا داستان تاثیر گذار پسر هنرمند نابینایی رو دید که در انتظار یه قلب سالم بالاخره قلب بیمارش از حرکت می ایسته بی تفاوت بود....اگه بودیم و اگه باشیم که پس واسه چی زنده ایم؟

اعتراف می کنم که از وقتی حسن و گلبهار راهی شمال شدن تا ببینن حسن از کدوم گیرنده خوشش می اد و راضی میشه ,همش به خودم می گفتم معلومه دیگه گلبهار تصادف می کنه و مرگ مغزی میشه و بعدش هم دیگه معلومه گلبهار می شه گیرنده اصلی. اما آخرین قسمت سریال غافل گیرم کرد و دیدم رقص اون قاصدکها تو بهت زدگی گلبهار از دیدن جسدش با اون تدوین زیبا بهترین پایان می تونست باشه.

تو این سریال اولین بار بود که کسی به مفهوم مرگ نگاهی اینچنین لطیف داشت که شاید برای به ثمر رسیدن این ایده ی بزرگ و تجربه نشده باید بعضی چیزا قربانی میشدن که یکیش ریتم کند هر قسمت بود که باز شاید به تعبیری در اختیار کارکرد موضوع سریال بود چرا که عالم برزخ عالم سکون و صبره.

در پایان به آقای حاتمی کیا تبریک میگم برای جسارت در پرداخت موضوع و شخصیت های نا متعارف در قالبی خارج از عرف معمول و صبر و شکیباییشون در برابر همه انتقاداتی که همه هم از سر اصلاح نبود....یادمون نره در این قحطی موضوع و خلق شخصیتهای درست, جسارت و تحمل عواملیه که معدود افرادی به اون مزین هستن.

قدرشون رو بدونیم.....تا هستن!

تقدیم به یکی از لطیف ترین و هنری ترین سریال وابراهیم حاتمی کیا:

گریستی من بیخبر برهرجهش درهر امد درهر رفت...

وای من کودک تو درشب صخره ها از گودنیلی بالا چه

می خواست؟

چشم انداز حیرت شده بود پهنه انتظار ربوده راز

گرفته نور......

وتو تنهاترین من بودی...

وتونزدیکترین من بودی...

وتو رساترین من بودی...ای من سحرگاهی...پنجره ای

برخیرگی دنیاها سر انگیز.......................