[ حامد اصغری ]

دختری به نام تورنگ (شقایق نوروزی )مورد توجه پسر ارباب، سینا (امیر رضا دلاوری)قرار می گیرد و علی رغم مخالفت خانواده سینا با هم ازدواج می کنند .اما پس از مدت کوتاهی سینا در اثر تومور مغزی که خانواده نیز از آن آگاهی داشته اند می میرد.در مدت کوتاهی که تورنگ وسینا با هم هستند به رغم تاکید عمو فاضل (پرویز پورحسینی)مبنی بر رفتن به محضر و عقد رسمی این اتفاق نمی افتد .پس از مرگ سینا ، تورنگ نزد عمو فاضل که در روستایی واقع در شمال است باز میگردد.اما بعد از مدتی تورنگ متوجه می شود حامله است .عمو فاضل که فردی آبرومند و شریف است با اطلاع پیدا کردن از این اتفاق دق می کند ومی میرد.حالا تورنگ تنها و با بچه ای در شکم باید ثابت کند....
موضوع فیلمنامه سریال موضوعی کلیشه ای است که تا به حال در خود صدا و سیما بارها سریال هایی با چنین موضوعی ساخته شده است و دوباره شاهد ساخت سریالی دیگر با این موضوع کلیشه ای اما پرطرفدار برای بیننده تلویزیون هستیم.این سریال که اولین کار کارگردان و نویسنده آن بهرام عظیم پور به حساب می آید دارای ضعف هایی در فیلمنامه و اجرای اثر است. فیلمنامه فاقد گره های داستانی موثر و منطقی است و فقط همان موضوع چند خطی ابتدایی که می توان به سادگی پایان آن را حدس زد کش دار شده تا بیننده را با خود همراه کند.البته داستان سریال شروع خوبی دارد به خوبی بیننده را جذب می کند اما فاقد اوج و فرودهای مناسب و ایجاد تعلیق های درست است.از نقاط ضعف در کارگردانی این اثر می توان به ریتم کند و آرام در اکثر سکانس ها اشاره کرد حتی در محیط هایی که نیاز به ریتمی شتاب دار است دکوپاژ به گونه ای چیده شده است که ریتمی کند و خسته کننده دارد .در مجموع ضرب آهنگ مناسبی در سکانس ها دیده نمی شود.در مورد انتخاب بازیگران این سریال کارگردان انتخاب های مناسبی برای شخصیت های خود دارد به جز شخصیت تورنگ با بازی شقایق نوروزی که فکر میکنم تا قبل از این سریال سابقه نقش آفرینی در سریال دیگری را نداشته است که علی رغم داشتن صدا چهره و فیزیک مناسب ، انتخاب مناسبی برای این نقش نیست . شخصیت تورنگ فردی است خودساخته اهل روستایی در شمال که این خصوصیات در تضاد با ویژگی های شقایق نوروزی است.چهره شقایق نوروزی چهره ای سنگی است در حالی که خصوصیات شخصیت تورنگ در داستان چنین حالتی ندارد.حتی می توان از نداشتن لهجه کلامی در بازی او ایراد گرفت در حالی که عمو فاضل لهجه اهالی شمال کشور را دارد و تورنگ نیز در آنجا بزرگ شده ولی در هیچ جای سریال در کلام او اثری از لهجه و نوع گویش مخصوص اهالی شمال کشور به چشم نمی خورد(حتی درسکانس های مشترک با عمو فاضل و اهالی روستا) و اینجا تاکید کارگردان بر بومی بودن شخصیت تورنگ بی فایده است.نحوه شخصیت پردازی تورنگ نیز ضعیف و کم اثر است و حتی در مسئله بچه دار شدن تورنگ می توان تقصیر را به گردن تورنگ انداخت که با توجه به شرایط خاص زندگی خود تصمیم اشتباه و عجولانه ای برای ازدواج با سینا گرفته.که در اینجا هم استفاده از چنین شخصیت پردازی مانع از نقد رودررویی طبقات متضاد جامعه باهم و همچنین سیستم ناعادلانه می شود.از دیگر ایرادات کارگردانی کار نحوه بیان دیالوگ ها از زبان شخصیت های سریال است که با توجه به حضور بازیگران توانای تئاتر در سریال مثل پرویز پورحسینی ، داود رشیدی، آتیلا پسیانی ،الهام پاوه نژاد و...عدم تسلط بهرام عظیم پور در خارج کردن بازیگران از قالب تئاتری باعث نزدیک شدن بازی ها و کل اثر به تله تئاتر شده تا یک سریال تلویزیونی .حتی دیالوگ های ساده طوری از زبان شخصیت های مختلف سریال خارج می شود که گویی ما شاهد اجرای یکی از نمایشنامه های شکسپیر هستیم.البته نکات مثبتی هم دراین اثر شاهد هستیم از جمله موسیقی خوب و شنیدنی پویا پور امین که قطعات موسیقی متناسب با سکانس ها خلق کرده است که پیش از این در سریال های تلویزیونی فقط موسیقی به تیتراژهای آغازین وپایانی و چند سکانس کوتاه از سریال محدود می شد.باید به بازی های خوب و موثر بازیگرانی همچون پرویز پورحسینی، آتیلا پسیانی ، بهناز جعفری ،امیر رضا دلاوری ، با وجود کوتاه بودن نقش اشاره کرد .فیلم برداری خوب و نشان دادن قاب های متفاوت ونو به بیننده تلویزیونی که به قاب های تکراری در سریال های متعدد عادت کرده نیز از نقاط مثبت سریال است.در مجموع می توان به آینده بهرام عظیم پور امیدوار بود که در اولین تجربه کارگردانی خود نشان داده دارای نگاهی نو وتازه است که این روزها به شدت به آن در سریال های تلویزیونی احتیاج داریم حتی اگر ضعف هایی در اجرا و شخصیت پردازی مشاهده کنیم که در سایر محصولات صدا وسیما به وفور دیده می شود اما احساس می کنم در تجربه بعدی او شاهد سریالی قابل دفاع تر خواهیم بود. 

* تیتر نوشته برگرفته از عنوان فیلمی از کیرستوفر نولان است .