جناب کیمیایی که سالهاست تموم شده .ابراهیم حاتمی کیا هم دو سه سالی است با تشرف به شغل شریف تهیه کنندگی خودش رو تموم کرده .پرویز شهبازی هم طفلک اینقدر اذیتش کردن و فیلماش رو نگه داشتن که ترجیح میده فیلم جدی نسازه.به مدیریت فرهنگی کشور تبریک می گم به این می گن شکوفایی.

از نوشته هاتون ممنون.

ابراهیم حاتمی کیا در تابستان فیلم " دعوت " رو در نوبت اکران داره.

پرویز شهبازی هم فیلم " عیار 14 " رو ساخته که احتمال داره نام فیلم عوض بشه.

مسعود کیمیایی هم گفته میشه قصد داره فیلم شریک رو به جای محاکمه در خیابان بسازه.

مرسي امير قادري عزيز كه با مطالب زيبايت در مورد استاد كيميايي من و تمام طرفداران ايشان را به وجد مي آوري... ممنونم

آقای قادری سلام من همیشه نوشته ها و یادداشتهاتون رو دوست داشتم و دارم و بی صبرانه منتظرم و خواهش میکنم که یادداشتی از "مهران مدیری " و کارهاشوم مخصوصا "مرد هزار چهره" هم بنویسین منتظر باشم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!

Neveshte AMIR GHADERI dar morede Aghaye KIMIAEI Ali bood Baghean Maareke Bood.Dastet Dard nakone

حاتمی کیا هنوز هم بهترین بهترین بهترین و متعهدترین کارگردان ایرانی است.

چرا به نام پدر ناموفق بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟! چه چیزی بیانگر ناموفق بودن یک فیلم است؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ به نام پدر در جشنواره فجر سال 84 مهم ترین جوایز( کارگردانی، فیلمنامه، بازیگر زن و مرد و ...) را از آن خود کرد ، از محبوبترین فیلمهای تماشاگران شناخته شد، در زمان اکران عمومی هم مردم بسیار از آن استقبال کردند, یعنی مورد تأیید عام (مردم) و خاص( داوران جشنواره فجر) قرار گرفت.

به نظر من به نام پدر بهترین فیلم سالهای اخیر سینمای ایران است. در به نام پدر پیامها و حرفهای تکان دهنده ای نهفته است. این فیلم، بحث اصلی زمان فعلی ماست، یعنی بحث هسته ای و تهدیدهای امریکا و اسراییل. اینکه در ایران برای هرنفر ، 2 مین خنثی نشده وجود دارد، شعار نیست، بلکه فاجعه است. چه کسی دراین سالها حاضرشده حتی اشاره کوچکی به این موضوع داشته باشد؟؟؟؟؟ امریکا روز به روز بر تهدیدها و تحریم هایش می افزاید، در دو کشور همسایه ما هنوز جنگ است, اما موضوعات اصلی فیلمهای این سالهای سینمای ایران شده : دخترفراری، مرد دو زنه، عشقهای مثلثی، اعتیاد، کمدی های نازل و سطحی و... . انگار همه از احساس مسؤولیت تهی هستند!!!! واقعا خسته نباشند!!!! اما حاتمی کیا هنوز هم صادق و بی ریاست و قلبش برای این ملت می تپد. او هرگز در طول فیلمسازی اش، نگاهش به مردمان آن سوی آبها نبوده و برای جشنواره ها و گرفتن جوایز درآنها فیلم نساخته. او در به نام پدر جنگ را ویرانگرترین پدیده می داند که هنوز اثرات آن پس از 20 سال از پایان آن ، باقی است...

درمورد حلقه سبز هم باید بگویم که تجربه ای بسیار جالب و متفاوت در بین سریالهای تلویزیونی و تنها مجموعه ای بود که از نقطه نظر عرفانی ، به موضوعات روح و زندگی و مرگ می پرداخت و سرتاسرش بوی معنویت، عشق و ایمان به خدا را می داد. در بین اطرافیانم همه کسانیکه اهل دل و عرفان بودند، با این سریال دلشان لرزید. اضافه می کنم که استقبال مردم دلیل خیلی قانع کننده ای برای خوب و یا بد بودن یک فیلم نیست.سریالهای سطحی و بی محتوایی همچون نرگس و ..... با استقبالی چشمگیر مواجه شدند. بسیاری از مردم فرق کارگردان دقیق و خبره ای مانند حاتمی کیا را که فقط روزی 4 دقیقه تصویر می گیرد، با کسی که روزی 50_40 دقیقه می گیرد و آن را با افتخار هم اعلام می کند _ گویی که مسابقه است! _ نمی دانند. فیلمبرداری حلقه سبز حدود یک سال و تدوینش 11 ماه طول کشیده و این تلاش، نشان از احترام خاص حاتمی کیا به تماشاگر دارد.

حاتمی کیا هنوز هم دغدغه ساختن فیلم جنگی را دارد، اما هزارافسوس که شرایط بد و نا مناسب حاکم بر سینمای ما , و آزار و اذیت از سوی عده ای، به او این امکان را نمی دهد که حرفهای ناگفته اش را در زمینه جنگ بگوید.....

سلام

دست خودم نیست اما این حس همیشه با منه که وقتی اسم مسعود کیمیایی میاد نمیتونم ساکت بشینم

من سینما رو با کیمیایی شناختم با استاد عاشق سینما شدم وقتی قیصر پاشنه کفششو کشید منم دنبالش رفتم تا انتقام فاطی رو بگیرم با رضا موتوری کف خیابون جون دادم چه شبهایی که با داش اکل مست نکردم با سید نعشگیو خماری کشیدم همراه بازپرس جلالی قصه خوردم سر وقت رفتم کافه ماصاووس که رفیقهامو ببینم مرسدس امانتی رو اتیش زدم و با امیر علی پای ناموسم ایستادم

اگر عاشق سینما باشی میفهمی چی میگم اون وقت که میبینی محسن (حکم) رو دوست داری و اخر سر هم باهاش جون میدی

اگر یکی از کارگردانهای ایرونی بتونن منو اینقدر هیجان زده کنند سر تا پاشونو طلا میگیرم

سه دنگ این سینما سر قفلی استاده. کیمیایی خسته است خسته از این روزگار اما هنوز رفیق بازه هنوز عاشقه هنوز خاکیه هنوز ایرونیه.

shahkare bazigarie Behrooz vosooghi bood ke az massoud kimiaee yek name mandegar sakht ,mitoonest ba Bahram Radan in rah ro edameh bede amma tarjih dad naghshe pollad ro por rangtar kone ...be har hal fazaye filmhaye ishoon kheili az ma door shodeh.

امین جان خوب گفتی اما یادت رفت بگی با اعتراض اعتراض کردیم

من عاشق سینه چاک استادم

هموز با فیلم اعتراض حال میکنم و اون از بهترین فیلمهای تاریخ بعد انقلاب بود

من نمیزدم تو میزدی....

در ضمن چند سکانس رویایی تو سربازهای جمعه که به نظر من استثنایی بود....

شماها نمیفهمید استاد حرفش چیه و چی میسازه

دانشجوی عزیز کیمیایی تموم شده ؟ یه نگاه فقط یه نگاه به این کامنت های پایین بنداز !

حالا اگه محکم وایسا تو روی این همه عاشق و بگو کیمیایی تموم شده.

کدوم 65ساله ای رو می شناسی که سه نسل باهاش عاشق شدن و عاشقش شدن .

تا سینما هست تا ایران هست کیمیایی هم هست.

سلام

علی اقا نظر شما محترمه اما این حرفی که میزنی رو حساب نیست من خودم بهروز وثوقی رو بزرگترین بازیگر ایرونی میدونم اما

اولا قبل از قیصر که بهروز وثوقی به این عظمت نبود استاد به اون بال و پر داد و پرواز یادش داد الحق بهروزم خوب پرواز کرد

دوما قبل از انقلاب استاد از فردین (غزل) و سعید راد (سفر سنگ) بازیهای به یاد ماندنی گرفت و بعد از انقلاب هم که بیا و ببین سعید راد (خط قرمز) فرامرز صدیقی (تیغ و ابریشم و دندان مار) امین تارخ (سرب) فرامرز قریبیان (رد پای گرگ) فریبرز عرب نیا (ضیافت و سلطان) محمدرضا فروتن (مرسدس و اعتراض) داریوش ارجمند (اعتراض) و ...

سوما پولاد کیمیایی بازیگر خوبیه من نمیدونم چرا الکی جلوش موضع گیری شده بازیه پولاد توی حکم چه نقصی داره که استاد از پسرش استفاده نکنه ؟

ننگ بر ما مردمان پست ما مردمان زنده کش مرده پرست

چه جوری شما چشمتون رو رویه این همه هنرمندی میبندین و راحت میگین استاد تموم شده ؟

کیمیایی بهترین فیلمشو هنوز نساخته همه عشاق در این انتظار شیرین باشید استاد هنوز آسشو رو نکرده اما اگه رو کرد تک خال برش میزنه

استاد تو هنوزم مبسر منی

ياحق

سلام اقاي كيميايي

من حرفه اي نيستم

اما كاراتون بي نظيره. من جهل سالمه و هر بار كهاز شما فيلمي مي بينم فكر ميكنم كاش بازم مثل شما وجود داشته باشه كسي كه مثل شما فكر كنه.صبر داشته باشه.وبتونه اينجوراستادانه به مسائل ببردازه

من عاشق اعتراض هستم

ممنونم

خسته نباشيدودوستتون دارم

فقط کیمیایی

شب کارگردانان بر عکس نام دهان پر کنی که داشت ،چنان مرا بهت زده کرد که از خجلت سر به پایین افکندم و تلویزیون را به سقف کوبیدم . گویی اصحاب سینمای ایران از بیابانی بی آب و علف بر سر میز حضور پیدا کرده بودند و چنان دهان مبارک شان از انبوه میوه و شیرینی پر شده بود که هر لحظه من احساس می کردم باید آمبولانسی خبر کرد تا شخصی از اعیان سینما را از خفه گی نجات داد ! سنگ شوم اگر دروغ بگویم که شاید مسعود کیمیایی تنها کسی بود که احترام این شب را نگه داشت . و اما از وقتی که با این سینمای نه چندان خوب آشنا شدم ، همیشه برایم سوال بود که چرا کارگردانان ما بر خلاف دیگر هنرمندان باید نامناسب ترین و بدترین لباس ممکن در جهان را بر سر اینگونه شب نشینی ها بپوشند . به خدا وقتی ... را دیدم که روی سن آمد ، دوستی که از سینما سررشته ای نداشت به من گفت : چه خوب است که به حمل و نقل هم احترام می گذارند و جایزه می دهند و من ماندم که چه بگویم . وقتی سال ها است عادت کرده ایم در فستیوال کن که حتی بی ارزش ترین افراد با کت و پاپیون ظاهر می شوند و از لیموزین پیاده می شوند ، نماینده گان خودی را با ژاکت راه راه بافتنی و شلوار جین و کاپشن هزار تومانی ببینیم ، نمی دانم چه حسی باید به این اساتید پیدا کنم ؟ تو را بخدا کارگردانان محترم کمی موهای خود را شانه بزنید ، از میلیون ها تومانی که برای هیچ دستمزد می گیرید ، لباسی بخرید و حداقل آبروی سینمای بی محتوا و چرت مان را ظاهری حفظ کنید . آمین . همین .

اما انتخاب برترین ها در شب مبارک کارگردانان .

ابراهیم حاتمی کیا یکی از بهترین فیلمسازان این بوم است . اما با نگاه به دو فیلم و سریال آخر ایشان ، شاید کمی باید غیر کارشناسی انتخابش را خواند . پرویز شهبازی از آخرین فیلمش سال ها می گذرد و انتخاب او برای من در پرده ای از ابهام است و سرآمد همه هم مسعود خان کیمیایی که به حق گوزنهاش آبروی تمام سینمای ایران است و الحق استاد میزانسن است . اما باز با نگاه به حکم و رییس ایشان هم نمی توانم دلیلی برای انتخاب ایشان یافت کنم .

به هر حال مانده ام که چرا به جای تشویق چند فیلمساز جوان و فیملسازانی که در این آشفته بازار فرهنگی و خصوصا سینمایی بالاخره کاری کرده اند ، باید به کسانی جایزه داد و تقدیرشان کرد که حداقل در پنج سال اخیر هیچ کاری یا نکرده اند و یا ارزش بحث ندارد ؟ امید است سیاست برگزار کننده گان محترم در نوبت های بعدی به نحوی باشد که از این جایزه ها بشود سرفصلی نو در سینما ایجاد کرد و نه قهر جوانان و فیلمسازان مستقل و دیگران را خرید . همین .