|
|
محمد آفريده و علي رستگار، فيلمهاي خوب اين هفته را ساخته بودند يك فرصت خوب ديگر براي تماشاي فيلم كوتاه روي پرده سينما سپيده |  |
سينماي ما - اميرحسين جلالي: از هفته گذشته حوزه هنري استان تهران اقدام به اكران عمومي فيلمهاي كوتاه در سالن شماره 2 سينما سپيده كرده است. اين هفته كه براي تماشاي فيلمها رفتم فكر كردم خوب است تا زماني كه اين برنامه ادامه دارد هر هفته گزارش گونه اي از اين برنامه و احيانا اشاره هايي كوتاه به فيلمهاي خوب نمايش داده شده داشته باشم. شايد بد نباشد وقتي در يك عصر گرم ميان هفته با ده، دوازده نفر نشسسته ايم و فيلم كوتاه مي بينيم كمي اميدوار باشيم كه شايد هفته آينده، هفته هاي آينده، سالن پرتر شود و يا حداقل اين برنامه نمايش فيلم تا آخر تابستان ادامه داشته باشد و وسط راه به دليل عدم استقبال قطع نشود. اصلش قرار است دوشنبه هاي هر هفته 6 فيلم كوتاه نمايش داده شود و در آخر هم نشستي با عوامل فيلم برگزار گردد. اين هفته فيلمهاي «سراي سنگي»(علي جعفري نجف آبادي)، «شهر سوخته»(وفا وفايي)، «قاصد نياز»(اسماعيل ميرزايي)، «پدر»(هادي آفريده)، «بپا»(علي روئين) و «c37»(علي رستگار) به نمايش در آمدند. «علي جعفري نجف آبادي» كارگردان مستند كوتاه «سراي سنگي» كه به همراه خانواده اش در سالن حضور داشت در اعتراض به سينك نبودن صدا و تصوير فيلمش سالن را ترك كرد! به اين ترتيب تنها «هادي آفريده» از بين كارگردانان 6 فيلم به نمايش درآمده در سالن حضور داشت كه اتفاقا فيلم او يعني «پدر»، اگر نگوييم بهترين، يكي از دو فيلم خوب اين هفته بود. «پدر» داستان مردي است كه يك دختر دارد و در انتظار تولد دومين فرزندش به سر مي برد و زماني كه مي فهمد صاحب يك دختر ديگر شده است دچار پريشاني و افسردگي مي شود. فيلم «آفريده» ايده اي اجتماعي دارد كه در پرداخت خوب از آب درآمده است. تيتراژ فيلم كه بر تصوير مونيتور دستگاه سونوگرافي سوار شده و موسيقي (اوريژينال) خوبي هم دارد اشلي كوچكتر از تيتراژ زيباي «تقاطع» ابوالحسن داوودي است. بازيهاي فيلم به خصوص بازي دختربچه فراتر از بازي يك نابازيگر فيلم كوتاه است و «ميكائيل شهرستاني» هم با افه هاي صورت از پس ارائه حس نگراني و تشويش پدر به خوبي برآمده است. نورپردازي كارگردان بخصوص در صحنه آژانس بالاتر از حد استناندارد است و پايان باز فيلم نيز به باورپذيرتر شدن آن كمك شاياني كرده است.(هرچند به شخصه استفاده آفريده از لانگ شات براي پلان آخر سكانس اختتاميه را خيلي مناسب نديدم) هادي آفريده كارگردان جواني است كه در جشنواره هاي خارجي نيز حضور موفقي داشته است و با ديدن همين «پدر» نيز مي شود سطح تواناييها و استعداد وي را به خوبي شناخت. فيلم ديگري كه به نظرم خيلي خوب ساخته شده بود «c37» ساخته «علي رستگار» است. فيلم جريان سر كار رفتن مردي در سه روز متوالي است كه هر روز از زاويه اي متفاوت به آن نگريسته مي شود. روز اول از پشت سر، روز دوم از نيمرخ و روز سوم از روبرو. مرد سيگاري آتش مي زند، سوار اتوبوس و هواپيما و كشتي و قطار مي شود تا به محل كارش برسد و فردا دوباره همين ماجرا از زاويه اي ديگر روايت مي شود. نكته جالبي كه در كار «رستگار» به چشم مي خورد استفاده از ديزالو به جاي كات است كه به تداوم حسي اثري كه درباره رخوت و تكرار است كمك شاياني كرده است. فيلم يك نماي پاياني فوق العاده دارد كه واقعا بيننده را تحت تاثير قرار مي دهد. ديوار روبروي ميزكار مرد با نماي عبور قطار مچ مي شود و قهرمان داستان با باز كردن درب اتاق كارش وارد كوپه شده و به سمت خانه حركت مي كند. موسيقي اپرايي اين صحنه هم به خوبي روي كار نشسته و در مجموع حس مورد نظر فيلمساز را به بيننده منتقل مي كند. تماشاي فيلم كوتاه آنهم روي پرده تجربه بسيار لذت بخشي است كه تا به حال فقط در جشنواره ها نصيب علاقمندان مي شد. سالي 700 فيلم كوتاه در ايران ساخته مي شوند كه مطمئنا در بين آنها آثار خوب فراواني وجود دارد. خداكند كاري كه حوزه در سينما سپيده شروع كرده حالا حالاها ادامه داشته باشد. وقتي فيلمهاي بلند و داستاني خوبي نداريم مي توانيم فيلم كوتاه را با اشتياق بيشتري ببينيم.
منبع خبر : سينماي ما | پنجشنبه,6 تیر 1387 - 1:29:9
 | آرشيو | | |
نظرات
h-a
سهشنبه 11 تير 1387 - 1:4
| 0 |
 |
 |
|
سلام وقت خوش وتشکر از توجه شما به فیلم کوتاه از شما گرامیان خواهش می کنم تیتر خبر رو لطفا اصلاح کنید و به جای محمد آفریده لطفا هادی آفریده رو اصلاح کنید .
|
اضافه کردن نظر جدید
|
|
|