|
|
| مريم پاليزبان: شعر «نفس عميق» مال هجدهسالگي بود |  |
* معمولا وقتی از بازیگری برای مصاحبه دعوت می شود ابتدا از او سنش را می پرسند یا می پرسند که در چه کاری مشغول بازی هست . اما بیا ما از جای دیگری شروع کنیم
مریم پالیزبان - نمی دونم . همیشه سئوال « چه می کنی ؟ » بهترین راه برای شروع یک صحبت بوده .
*میل خودته ، چه کارا می کنی ؟ نه ! این جوری نمی شه شروع کرد !
مریم پالیزبان : خب ، نظر شما چیه ؟
*بیا از شعرهات شروع کنیم . یکی از شعرهایت این است که در فیلم نفس عمیق هم می خوانیش :
هر صبح
قبل از اینکه خورشید بیرون بیاید
و با نورش داد بزند
"من قوی هستم"
از جایم بلند می شوم
اشک های دیشبم را پاک می کنم
تمام کسانی را که دوست دارم، بیدار می کنم
برای صرف صبحانه به آشپزخانه می برم
در را رویشان قفل می کنم
و همهء آنها می فهمند که گول خورده اند!- آنجا حمام است! آن هم حمام آب سرد!-
همه چیز را آتش می زنم
سرم را می تراشم
داد می زنم:
"من قوی هستم"
خورشید می ترسد
و دیگر بیرون نمیآید
*آیا این قدر خود شیفته یی یا واقعا عصیان طلبی ؟
مریم پالیزبان : راستش به نظرم به جای این که به کلمه های این شعر توجه کنیم ، برای شناخت یک شاعر باید بیشتر از یک شعرش رو خواند .
*خب ، من یک شعر دیگر می خوانم
از دو طرف صورتم شکافی در حال شکل گیریست
که به لب هایم ختم می شود
و من
دست هایم را با اندوه می بوسم
و صورتم داغ می شود
خونٍ گرم من
از وسط استخوان هایم بخار می شود
و من نگاه تو را به ناگهان می بینم
نگاهت نگران ولرزان است
و من دستت را می گیرم
نگران خرد شدن استخوان هایت نیستم
چون می دانم
استخوان های من زودتر از تو خرد خواهند شد
و من نگران نگاه تو ام
درمانده
نمی توانم، نمی توانم
و شکاف صورتم تمام بدنم را فرا می گیرد
و من خرد می شوم
مریم پالیزبان : این دو تا شعر در مجموعه ی دهن از نشر ماه ریز منتشر شده بود ، چند تا دیگه هم در مجله ی هفت منتشر شد .
*بحث اصلی من درمورد موضوع شعرهاته،آیاواقعا بهشون ایمان داری ؟
مریم پالیزبان : اون شعرهایی که توی مجله ی هفت منتشر شد ، فضای دیگه ای داره چون مال یک دوره ی کاری دیگه بود . من اصولا به « من » اعتقاد دارم ولی شعر « من قوی هستم » مال زمانیه که من هجده ساله بودم ، دورانی که به شدت درگیر خودم و شناخت خودم بودم .
*پس حالا به خود شناسی رسیدی ؟ لااقل در حوزه ی خودت ؟
مریم پالیزبان : نه ، ولی با خودم راحت ترم و در یک بعد دیگه تا اینجا می دونم از محیطم و زندگی ام چی می خوام . ولی تاکید می کنم « تا اینجا » . تغییر و شک رو دوست دارم . ولی شک کردن رو لازمه ی یک روح سالم می دونم .
*خب ، به نظرت این شک که می گی در دراز مدت اذیتت نمی کنه ؟ این که آدم همیشه شک داشته باشه اذیت کننده است . نیست ؟
مریم پالیزبان : گفتم ، مردد نیستم و همیشه کاری رو می کنم که بهش ایمان دارم ولی اگر در حال انجام کاری به شک برسم صبر می کنم .خودشناسی به نگاه درست به خود کردن تفاوت زیادی نداره . یه جمله ی عالی از کی یر کی گارد هست که می گه :« ایمان مضطرب است اما پیروز ، همیشه مضطرب ، همیشه پیروز »
*پس مطالعات صوفیانه هم داری ؟
مریم پالیزبان : بله
*همیشه این سئوال برایم مطرح بوده که چرا مردم ما باید پیر شوند بعد سراغ مطالعه بروند که آن هم اکثرا مطالعات مذهبی است اما معدود کسانی که درست مطالعه می کنند همیشه موفق هستند . راستی چرا بعضی ها کتاب نمی خوانند ؟
مریم پالیزبان : خب ، باید لزومش حس بشه . الان مشکل اینه که هر کس در زمینه ی تخصصی خودش مطالعه می کنه . و خب زمان هم محدوده و به نظرم جوانی محدوده ی خوبیه که سطح مطالعات رو گسترش داد قبل از این که تخصص اون رو محدود کنه .
*نظرت چیه که بحث رو به فمینسم بکشیم ؟
مریم پالیزبان : اوه ، من اصولا با کلمه ی فمینیسم مشکل دارم .
*چرا ؟
مریم پالیزبان : فکر می کنم در ایران باید این مبحث رو از حوزه ی دیگری نگاه کرد . وقتی فمینیسم از زاویه ی وسترن نگاه می شه باعث سو تفاهم می شه . البته به نظر من این مشکلیه که در همه ی موضوعات مشابه پیش میاد مثل : تئاتر ، سینما ، موسیقی و ...
*منظورت صرفا نگاه سنتی ایرانی به این موضوعه ؟
مریم پالیزبان : صرفا نه . اما نگاهی که از دل فرهنگ و مختصات ایرانی بیرون میاد ، نه یک نگاه بیرونی !
*اما بهرحال این نگاه پیش میاد ، ما دائم در حال پس رفتیم .
مریم پالیزبان : با نظرت موافق نیستم . ممکنه این نگاه همچنان کامل نشده باشه یا اصلا بوجود نیامده باشد یا خیلی محدود باشد اما این تنها نگاه منصفانه و نابی ست که وجود داره .
*به نظرت ما خودمون رو گول نمی زنیم ؟
مریم پالیزبان : به نظر من در حوزه ی کار تحقیقاتی چنین چیزی وجود نداره .
*پس فمینیستها چقدر باید منتظر نتیجه ی تلاششون در حوزه ی خودشون باشند ؟
مریم پالیزبان : باید منتظر یه اتفاق بود
*چه اتفاقی ؟ من دیگه ناامید شدم .
مریم پالیزبان : پس « من » چی می شه ؟
*این « من » رو تعریف کن ، منظورت عصیان فردیه ؟
مریم پالیزبان : ببین مشکل وجود داره ، همیشه ، همه جا ، در سطوح مختلف اما این نباید باعث بشه که این بین چیرهای دیگه ای قربانی بشه .
*اما به نظرم دیگه نمی شه تنهایی برای مبارزه با سختی ها بلند شد . دوران « چه گوارا » دیگه تمام شده .
مریم پالیزبان : بحث مبارزه در سطوح مختلف مطرحه . من از چه گوارا به عنوان قهرمان کلیشه شده ی تصور غرب حرف نمی زنم داوری این که او چه کرده دست من و تو نیست و همه چیز رو زمان تعیین می کنه .
*ممنونم . حالا اگر قرار باشد برای هدیه تولد کسی مرگ موش بخرید ، آن یک نفر کیه ؟
مریم پالیزبان : نه ، وای ، شاید متنفر باشم اما کشتن نه ...
*اگر فرض کنیم مرگ موش کشنده نیست چی ؟
مریم پالیزبان : چرا باید مرگ موش بدهم ؟
*دلالیل شخصی
مریم پالیزبان : بعد اونوقت چه تاثیری روش بذاره ؟
*برای یک مدت مریض بشه .
مریم پالیزبان : آخه با مریض شدن که مشکلی حل نمی شه .
*ببخشید مثل این که نباید این سئوال رو از تو می پرسیدم .
مریم پالیزبان : نه ، خب من هم با حساسیت جواب دادم دیگه ، شرمنده
منبع خبر : ايران ما؛ فواد خاكنژاد | سه شنبه,24 آبان 1384 - 0:14:46
  | آرشيو | | |
نظرات
چهارشنبه 20 دي 1385 - 13:36
|
...
دوست داشتم!
|
مریم
پنجشنبه 5 بهمن 1385 - 15:36
|
it was Great
|
اضافه کردن نظر جدید
|
|
|
همدردی با بانوی مهربان (نقد درک الی -ورایتی- بر فیلم «همدردی با بانوی انتقام» ترجمه پیمان جوادی).png)
با انتشار پوستر فيلم «مجموعه دروغ ها» (ريدلي اسكات): / پيش بيني حضور قابل توجه گلشيفته فراهاني در فيلم تقويت شد...
