سينمای ما - در جشن و سوگ مرگ پل نیومن - 5 / طلا
جمعه 15 آذر 1387 - 19:44
اخبار:      • دومین یادداشت امیر قادری برای ستون جدیدش در روزنامه «فرهنگ آشتی»؛ / شهر امن و امان و البته کمی هم بی‌مزه است/حالا فقط خداداد عزیزی برای‌مان مانده      • به دنبال مجوز نگرفتن کنسرت مهران مدیری، سایت «سینمای ما» پی‌گیری می‌کند؛ / مدیر برنامه‌های گروه دارکوب: نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاد، هم مجوز اماکن را داشتیم و هم حراست ارشاد را      • امیر کاظمی انیمیشن بازی می‌کند؛ / فیلم برداری سریال «همه بچه های من» مرضیه برومند از نیمه گذشت      • یک حرکت پروفشنال؛ / لوکيشن‌هاي "خيلي دور، خيلي نزديک" جاذبه گردشگري مي‌شود      • محمدعلی سپانلو درباره علی حاتمی به مناسبت سالگرد درگذشت‌اش؛ / جوانی بود سبک روح      








نظر سنجی

شما کدام سریال ماه مبارک رمضان را بیشتر پسندید؟




سينماي جهان
هیلاری سوانک «ساکن» می‌شود
بازلورمن برای «استرالیا» تقدیر می‌شود
«شوالیه تاریکی» در صدر 100 فیلم برتر سال 2008 تایمز
«کنگ فو پاندا» نامزد 16 جایزه شد، از «وال-ای» هم بیشتر
نامزدهای جایزه اسپیریت (اسکار مستقل‌ها) اعلام شد
مستقل‌های انگلیسی‌ «میلیونر اسلمداگ» و كارگردانش را برگزیدند
شایعاتی درباره فیلم زندگینامه یان فلمینگ: دی‌کاپریو حتما، ران هاوارد شاید
شایا لابوف و «همدست»اش
تهیه‌کنندگان به بازیگران نامه دادند: اعتصاب به ضرر شماست
گیلرمو دل‌ترو «هابیت»اش را 370 روزه تمام می‌کند
بالاخره اسکاری‌ها اکران می‌شوند
پدرخوانده هندی سوم هم با آمیتاب باچان ساخته می‌شود


آتش سبز


  (23 رأي)

کارگردان:
محمدرضا اصلانی
-------------------------------------
خواستگار محترم


  (8 رأي)

کارگردان:
داود موثقي
-------------------------------------
دلداده


  (72 رأي)

کارگردان:
قدرت الله صلح میرزایی
-------------------------------------
چار چنگولی


  (16 رأي)

کارگردان:
سعید سهیلی
-------------------------------------
محیا


  (124 رأي)

کارگردان:
اکبر خواجویی
-------------------------------------


پربیننده ترین اخبار هفته
 حرف‌های محمدرضا گلزار درباره فعالیت‌های اخیرش در ورزش و روزنامه نگاری؛ / رئیس فدراسیون والیبال: این جا خانه اول گلزار است...
 تحلیل اصغر فرهادی از سی سال سینمای پس از انقلاب؛ / اگر «دایره زنگی» با همان پایانی که من برایش نوشته بودم اکران می‌شد......
 گزارشی کامل درباره شرایط امروز اکران «به رنگ ارغوان»؛...
 تازه‌ترین خبر؛ / حمید فرخ‌نژاد فردا مهمان برنامه دو قدم مانده به صبح است...
 حرف های مسعود کیمیایی در روزنامه فرهنگ آشتی درباره فعالیت های سینمایی این روزهایش: / «به من و داریوش مهرجویی می‌گویند بیایید درباره تهران فیلم مستند بسازید و آن وقت طرح‌های سینمایی‌مان را بلاتکلیف نگه می‌دارند»...
 فروتن، اسکندری، شاهرخ‌شاهی، ابر، عبدی، مصفا و... / 15 گفتگو با 15 بازیگر سینمای ایران / کجا بازی می‌کنید؟ پیشنهاد جدیدی دارید؟ ...
 حرف‌های مجیدی در برخورد با دانشجوهایی که عکس سروش در دست داشتند...
 یادداشت‌های هفتگی امیر قادری -24؛ / همه‌اش ده سال هم نشد...
 به گفته سازندگانش، اين فيلم نسل اول و نسل سوم انقلاب را مورد قياس قرار داده است / «موج سوم» (آرش سجادي‌حسيني) با بازی حامد بهداد و مهرداد صدیقیان در جشنواره فجر...
 علاقه‌مندان سینما خوشحال باشند؛ / ماهنامه دنیای تصویر یک بار دیگر مجوز انتشار گرفت...
 یادداشت مسعود ده‌نمکی درباره ابراهیم حاتمی‌کیا؛ / او از میدان به در نمی‌رود...
 در جستجوی پاسخی بر یک سوال؛ / آیا فیلمبرداری فیلم «یک بوس کوچولو» به آرامگاه کوروش آسیب رسانده است؟...
 حرف‌های مفصل مجیدی درباره فرار مغزها، مسئولان فرهنگی و سه سال میوه‌فروشی؛ / با وجود علاقه‌ای که به شخصیت آقای خاتمی‌ دارم، می‌خواهم بپرسم چرا در زمان ایشان ابتذال در سینما رشد کرد؟...
 همبازی‌اش مرحوم احمد آقالوست؛ / کمال تبریزی بازیگر می‌شود؟...



گزارش
 به دنبال مجوز نگرفتن کنسرت مهران مدیری، سایت «سینمای ما» پی‌گیری می‌کند؛ / مدیر برنامه‌های گروه دارکوب: نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاد، هم مجوز اماکن را داشتیم و هم حراست ارشاد را...
 حرف‌های محمدرضا گلزار درباره فعالیت‌های اخیرش در ورزش و روزنامه نگاری؛ / رئیس فدراسیون والیبال: این جا خانه اول گلزار است...
 یادداشت‌های هفتگی امیر قادری -24؛ / همه‌اش ده سال هم نشد...
 تحلیل اصغر فرهادی از سی سال سینمای پس از انقلاب؛ / اگر «دایره زنگی» با همان پایانی که من برایش نوشته بودم اکران می‌شد......
 گزارش مفصل «فرهنگ آشتی» از دلایل لغو مجوز گروه «دارکوب»؛ / دارکوب‌ها به لانه بازمی‌گردند...
 به همراه گفتگوهایی با جواد نوروزبیگی، فرهاد اصلانی و مهراوه شریفی‌نیا؛ / گزارشی از پشت صحنه سریال «آشپزباشی» ساخته محمدرضا هنرمند...
 بخشی از گفتگوی مصطفی جلالی‌فخر با آیدین آغداشلو درباره سینمایی‌نویسان جوان و سینماگران هم‌نسل‌‌اش؛ / نه کیمیایی روشنفکر است، نه مهرجویی و نه کیارستمی...
 پرکارترین بازیگران زن و مرد جشنواره فیلم فجر بر اساس فیلم‌های که تاکنون تقاضای شرکت داشته‌اند ...
 گزارش تولید پروژه پرخرج «ملک سلیمان»؛ / همه چیز درباره جلوه‌های ویژه کامپیوتری این فیلم...

آرشيو...



در جشن و سوگ مرگ پل نیومن - 5
طلا
طلا


سینمای ما - آرمین ابراهیمی: تصویری که «پول نیومن» در «رنگ پول» ساخته ی تحسین شده ی «مارتین اسکورسیزی» از شمایلِ «قهرمان» زمانه ی خودش به جا می گذارد، شاید بی اغراق، بی بدیل ترین و یکدست ترین مٌدل ممکن باشد از کارکتری که «ضد قهرمان» و «قهرمان» و تصویر «مرد ایده آل» و «مرد بازنده» و همه ی مؤلفه های دیگر را در هم ادغام می کند، و به درجه یی از باورپذیری می رسد که دیگر هیچ حرکت اضافه یی بر تکمیل بازی اش لازم نیست.اصلا نیازی به «بازی» نیست.او می تواند این تیپ را زنده گی کند.یعنی از خانه اش راه بیفتد، به گروه ملحق بشود، گریم اش کنند، بروند سر صحنه، جلوی دوربین ها زیر نورها، در جای خودش بایستد و همانی را که پیش از آن بوده، همان آدم را، ادامه بدهد.شاید این همان به ظاهر «کمبود» و «نقص»ی باشد که اغلب طرفدارانِ پول نیومنِ «تیرانداز چپ دست»، پول نیومنِ «لوک خوش دست» و «بیلیاردباز» و همه ی نیومن های پیش از آن در وجودِ قهرمان شان می دیدند و حالا، و در رنگ پول، هر چه زمان می گذشت و فیلم پیش می رفت و قصه پوست می انداخت و کامل تر می شد در وجود این میانه سال مرد حرفه یی موذی –که یک کافه دار ساده به نظر می رسد- اثری از آن قهرمان نمی دیدند و حتی، در بحران، در جاهایی که آدم ساکت با تجربه بایست گرد و خاکی کند و نشان بدهد که دود از کنده بلند می شود و حتا در جاهایی که آدم ساکت می تواند زاویه یی نو از قهرمان بودنش را رو کند، هیچ اتفاق خاصی نمی افتاد.این سوال حتی وقتی فیلم تمام می شود و «ادی فلسون تند دست» بر کاستی ها و اضطراب هایش غلبه کرده و با خودش و جهان اطراف اش به تعادل رسیده و خلاصه از این موج کوچک به سلامت رد شده و معنای «باختن» و «بردن» برایش عوض شده اند سر جایش باقی می ماند.شاید درک این دنیای تازه که طبعا تیپ ها و توقعات تازه هم می طلبد و مردِ رها و عاصی دشت های زرد در آن دیگر اعتبار و ارزشی ندارد، شاید این دنیای تازه که قهرمان اش بایست یک بیلیاردبازِ ساده باشد، باید با قوانین مضحک و کوچک آدم ها و دنیاهای کوچک راه بیاید، شاید درک همه ی این تغییراتِ اساسی و مرموز و پیچیده –که هر آن احتمال می دهد قهرمان بی فتح و نشانی از پا در بیاید و در بی رنگی و سکوت و تاریکی حتا جان بدهد- برای خیلی ها آسان نبود.همانطور که تغییرات دهه ها گریبان خالقان اصلی این آثار یعنی فیلمسازان را نیز چسبید و خیلی از فیلمسازان بزرگ در چرخ های مکانیسم های جدید زیر مجموعه یی از حوادث ناگهانی و برخوردهای عجیب مخاطبان لِه شدند و خودخواسته و ناخواسته به کناره رفتند.فیلمسازانی نظیر «مایکل چیمینو» که نمی خواستند همرنگ سلیقه ی دوره های جدید بشوند به سرعت سقوط کردند و، دیگران، که باقی ماندن را به هیچ قیمتی رها نمی کردند، ایستادند، و حرف های تازه یی از دل این سیستم بیرون کشیدند.رنگ پول، محصول همان دوره است.دوره یی که اسکورسیزی به خوبی می دانست چه وضعی برقرار است و می دانست زمانه ی کدام قهرمان را دارد فیلم می کند.این از هوشمندی نیومن و اسکورسیزی است.حتی اگر با دقت بیشتر به کارنامه ی پٌر بار نیومن –که بیش از هشتاد بازی کوتاه و بلند سینمایی و تلویزیونی دارد- نگاه کنید نه به ساده گی، بل که با کنار گذاشتن تعصب و افراط در علاقه، می بینید که رنگ پول از بیشتر بازی های پیش از آن اش بهتر است.زیرا قبل از آن نیومن بایست «قهرمان» می بود.همین.اما در رنگ پول نیومن بایست در قالب کامل ترین قهرمان عصرش همه ی تصورات را در هم می شکست و قهرمان را نابود می کرد.و این، شاید ظریف تر از هر گونه ادایی باشد که او در جوانی در غالب های هیجان انگیز بروز می داد.کاری که بعد از آن هم در چند فیلم جمع و جور نظیر «مرد چاق و پسر کوچک / رولند جافی»، «گرگ و میش / رابرت بنتون» و «Nobody's fool» فیلم بسیار خوب دیگری از بنتون که اتفاقا در این فیلم نیومن شاید کامل ترین بازی هایش را ارائه می دهد، انجام داد.چون چیزی که برای او مهم بود، جٌدا از شکستن بنایی که عرض شد، رسیدن به اصلِ «بازی» بود.مرتبه یی که ممکن بود طرفداران اش را ناامید کند اما خودش حس می کرد که به نقطه یی از بازیگری رسیده که پیش از آن برایش ممکن نبود.حتی بازی های کوتاهی در «وکیل هادساکر» اثر «برادران کوئن» که ممکن است برای خیلی ها قابل قبول نباشد، برای او تجربه بود و از آن ها با احترام یاد می کرد.بایست قبول کنیم که هر هنرمندی پیش از دیگران بر کارنامه ی خودش تسلط دارد.همینطور که بیشتر طرفداران «رابرت د نیرو» از بازی های اخیرش در کارهای کمدی ناراضی اند و فکر می کنند که هنوز دوره ی «گاو خشمگین» و «روز روزگاری در آمریکا» است و او نباید به شکستن شمایل اش ادامه بدهد و بیش از این در سینمای مصرفی فرو برود.در حالی که خود دنیرو بهتر از هر کسی لایق این تصمیم گیری است.چرا که او خود پیش از همه موقعیت هایش را می سنجد و بیش از همه به فکر پرسونایی ست که در طی این سالهای سخت از خودش به جا گذاشته.شاید تعجب برانگیز باشد اما بازی‌ای که د نیرو در «ملاقات با والدین» و «تحلیلش کن»ها ارائه می دهد به مراتب از بازی اش در «پدرخوانده» کامل تر است.قبول ندارید؟



منبع خبر : سینمای ما
سه شنبه,9 مهر 1387 - 2:55:51

اين مطلب را براي يک دوست بفرستيد صفحه مناسب براي چاپگر
آرشيو
اخبار مرتبط:

نظرات

امین
سه‌شنبه 9 مهر 1387 - 3:28

وای دمتون گرم

قبلا تو کافه گفته بودم که بین اثار نیومن عاشق و شیفته ی (ادی)رنگ پولم واقعا فوق العاده است

از دیشب که خبرو شنیدم دنبالش بودم و بلاخره فردا به دستم میرسه و می بینم

خیلی دلم واسش تنگ شده

اضافه کردن نظر جدید
:             
:        
:  




module-htmlpages-display-pid-97.html



             

استفاده از مطالب و عكس هاي سايت سينماي ما فقط با ذكر منبع مجاز است | عكس هاي سایت سینمای ما داراي كد اختصاصي ديجيتالي است

كليه حقوق و امتيازات اين سايت متعلق به گروه مطبوعاتي سينماي ما و شركت پويشگران اطلاع رساني تهران ما  است.

مجموعه سايت هاي ما : سينماي ما ، موسيقي ما، تئاترما ، دانش ما، خانواده ما ، تهران ما ، مشهد ما

 سينماي ما : صفحه اصلي :: اخبار :: سينماي جهان :: نقد فيلم :: جشنواره فيلم فجر :: گالري عكس :: سينما در سايت هاي ديگر :: موسسه هاي سينمايي :: تبليغات :: ارتباط با ما
Powered by Tehranema Co. | Copyright 2005-2008, cinemaema.com
Page created in 0.503269910812 seconds.