گزارش نشست مطبوعاتی عوامل فیلم «آتش سبز»

سینمای ما- صوفیا نصرالهی: نشست مطبوعاتی فیلم «آتش سبز» با حضور پرتعداد عوامل فیلم برگزار شد. مجری جلسه رامتین شهبازی بود و محمدرضا اصلانی(کارگردان)، مهتاب کرامتی، مهدی احمدی، پگاه آهنگرانی(بازیگران)، قاسم قلی پور(تهیه کننده)، مرتضی پور صمدی(فیلمبردار)، محسن ملکی(گریمور) و امین اصلانی(تدوینگر) پاسخگوی سوالات حضار بودند.(البته بخش عمده ی سوالات از اصلانی بود و بقیه صحبت چندانی نکردند.)

مخاطب خلاق
در ابتدای جلسه اصلانی از دقت و علاقمندی تماشاگران ابراز رضایت کرد. او تماشاگر امروزی را مخاطب خلاقی دانست که در فیلم تاثیر می گذارد و گفت:« ملتی که چند دهه پر تلاطم را گذرانده به اندیشمندی نیاز دارد و اکنون اندیشمندانه نگاه می کند. فیلم تقدیم به چنین نگاه و چنین توانمندی هایی است.»

سینمای مستند
اصلانی در پاسخ به وقفه ایجاد شده بین کارهایش به فیلم های مستندش اشاره کرد و مستند سازی را باعث افتخار دانست. او دلیل دفاعش از سینمای مستند را آینده مملکت دانست و چنین توضیح داد:« فیلم های داستانی ما نمی توانند با مراکز مهم تجاری فیلمسازی دنیا به ویژه آمریکا رقابت کنند اما برای فیلم مستند چنین اتفاقی نمی افتد. سینمای مستند می تواند بزرگترین صادرات ما باشد اگر نگویم همپای نفت!»

پارادوکس داستان و فیلم داستانی
اصلانی ابراز داشت که تعداد داستان هایش از مستندها بیشتر است اما توقیف شده اند. البته او گفت:« ولی من فیلم توقیف شده ندارم. بخش زیادی از مستندها و داستان های من توقیف شده اما نه توقیف سیاسی. راستش اصلا دلیل توقیف آن ها را نمی دانم.»

بازیگران
مهتاب کرامتی درباره پذیرفتن نقش ناردانه گفت:« زمانی که پیشنهاد فیلم به من شد برای مذاکره درباره کار به دفتر آقای قلی پور نرفتم. رفتم که کار کنم. چون کار با آقای اصلانی باعث افتخار است.» او تحول شخصیت ناردانه را در فیلم مانند به سیر زندگی یک انسان تشبیه کرد.
مهدی احمدی هم درباره نقشش و فیلم صحبت کوتاهی کرد:« من خودم را بازیگر نمی دانم به همین دلیل زیاد راجع به سینما صحبت نمی کنم. اما برداشت شخصی من از 7-6 شخصیت اصلی فیلم این است که این ها بزنگاه های تاریخی ایران هستند. نقاطی که می توانیم با آن ها تاریخمان را محک بزنیم.»
پگاه آهنگرانی درباره روند رسیدنش به نقش گفت:« من بازیگر حرفه ای نیستم، رسیدن به این نقش هم سیری داشت که خودم هم نفهمیدم.»

فیلمبرداری آتش سبز و برتولوچی
اصلانی در پاسخ به پرسشی درباره استفاده خلاقانه از دوربین در فیلم و این که آیا این کار با نگاهی به سینمای برتولوچی بوده یا نه؟ جواب داد:« ما از تاریخ جدا نیستیم. همان طور که در این فیلم تاریخ ایران مرور شده تاریخ سینما هم مرور شده است.» اصلانی از کارگردانان تاریخ سینما از ایزو گرفته تا آنتونیونی و پاراجانف و درایر و برگسون و فیلم "سکوت و فریاد" ش نام برد و گفت:« ما در تاریخ سینما زندگی می کنیم اما این که چگونه به روایت می رسیم از دستاوردهای جهانی استفاده میکنیم تا روایت مدرن شود.»

سینمای ملی و مدرنیته سهروردی
اصلانی مساله سینمای ملی را جدا از داستان ملی دانست و ایرانیان را ملتی خواند که در روایت سبک دارند:« در روایت های مولوی و عطار و کلیله و دمنه و....سبک وجود دارد.مهمترین کار من گذشته از داستان، نحو روایت است. روایت سهروردی مدرن تر از آن چیزی است که امروزه در بورخس و رب گریه می بینیم. اگر من توانسته باشم کاری در زمینه سینمای ملی انجام دهم کاش نسل بعد آن را ادامه دهد نه به تکرار بلکه رو به رشد.»

سوال سایت سینمای ما، نمادگرایی، روایتگری و مولوی
امیر قادری از سایت سینمای ما سوالی مطرح کرد که با استقبال حضار مواجه شد. قادری پرسید:« نمادگرایی در آثار شما جایگاه والایی دارد و درک این نمادگرایی به ذهن آماده نیاز دارد. نگران نیستید که تماشاگر این نمادها را درک نکند؟ و این سیر تحولی و ناتورالیسمی که در کار شما وجود دارد و به خصوص خانم کرامتی این سیر تحول را به خوبی نشان دادند این مهارت از کجا آمده؟» که اصلانی در پاسخ گفت:«والله چه عرض کنم؟! با این تعریف ها من باید بروم زیر میز! این فیلم حاصل یک تامل طولانی است بر این که ما واقعا چگونه ملتی هستیم. به همین دلیل در این کار من و همه ما به تلاش فوق العاده ای ناچار شدیم دست بزنیم. برای من مهم بود به جای این که داستان تعریف کنم، فضا تعریف کنم.فضای تصویری و کلامی و صدایی. موسیقی متن نداریم. موسیقی تصویر سومی است که به لایه های فیلم اضافه می شود.» او سپس به مولوی اشاره کرد که چه روایتگر بزرگی است و چه درس هایی از او گرفته(از نحو روایتش نه از موضوعات) و از این که ما در سال مولوی به او کم پرداختیم و او را از دست دادیم اظهار تاسف کرد.

سرانجام سوال از دیگران
در پایان جلسه از فیلمبردار درباره حرکت های دوربین سوال شد که پورصمدی گفت:« کسانی که با کار آقای اصلانی آشنا هستند می دانند ما این بار خیلی حرکت نکردیم.»
ملکی درباره گریم متفاوت کار چند کلمه ای گفت که روی صورت 5 بازیگر بین 35 تا 40 گریم مختلف انجام دادند.
و سرانجام امین اصلانی تدوینگر فیلم درباره تدوین گفت:« 15سال است که با آقای اصلانی کار می کنم به دلیل فامیلی که باهاشون دارم.پسرشون هستم. طرح اولیه این فیلم را بارها خواندم و خیلی دوست داشتم. یکی از طولانی ترین پلان های سینمایی در این فیلم بود.حدود 4دقیقه و نیم که مهمترین هنر تدوینگر این بود که در آن دست نبرد.»

و ....
آخر جلسه اصلانی از همه عواملش به خاطر صبرشان تشکر کرد. جلسه به قدری طولانی شده بود که مسئول سالن ناچار شد وسط تشکر اصلانی دست بزند. در پایان باید گفت این جلسه ای بود که پاسخ هایش هم به اندازه خود فیلم پیچیده بودند.

شنبه,13 بهمن 1386 - 10:26:26