موسيقي فيلم (8) - دو نفر عليه دنيا٭ (درباره موسيقي فيلم سياره وحشت)

نويد غضنفري: اگر بعد از تماشاي «سياره وحشت» رابرت رودريگز و شنيدن صداي شيهه ساكسيفونِ توي موسيقي متن اش، پيِ فلسفه هاي پيچيده خود آزارانه و ديگر آزارانه و مشكلات حاد و تو در توي رواني و جنسي مي گرديد، بايد بگويم مسير را (دست كم براي تحليل موسيقي متن اثر) درست انتخاب نكرده ايد.
رودريگز از همان عنوان بنديِ ابتداي فيلمِ تازه اش، با تصاويري كه خودش شات و كات شان زده و با افكت هايي تصويري همچون نگاتيوي كه ار فرط گرما (يا هات بودن تصاوير؟!) دارد مي سوزد، درواقع دارد براي پاره اي از منتقدان با نگرش راديكالي كه از قضا رويكردشان به مديوم سينما به گونه اي مشابه است، پاپوش مي دوزد! كد و آمارهاي گم راه كننده اي كه از طرفي دست منتقد را براي تحليل باز مي گذارد و از طرف ديگر كاملا آچمزش مي كند. اما كليدِ اصلي را رودريگز، قبل از عنوان بندي و با آرمِ شركتِ فيلم سازي اش به تماشاگر مي دهد. سنگِ قبري كه رويش حك شده: «R.I.P» و در واقع مخفف عبارت Rodriguez International Pictures است. خداوكيلي، چه طور دل مان مي آيد در حضور چنين خالقِ روان شادي، همچون فصل هايي از «سياره وحشت» را كه بيش تر به پاروديِ رودريگز از تلقي ها و تحليل هاي فرماليستيِ سينمايي مي ماند، اين گونه نقد كنيم؟
هم چنان كه رودريگز همواره ملغمه هايي ديوانه وار، خوش طعم و خوش رنگ و لعاب از تصويرها، ژانرها و ساب ژانرهاي گوناگون ارائه داده (يا به تعبيرِ ساده و سينمايي ترِ خود «شات و كات زده») طي زمان ادعا كرده كه بهترين گزينه براي ساخت و پرداختِ موسيقيِ اين تصورهايِ هذيان گونه خوش ساخت، باز هم خود او است. چنان چه در موسيقي متنِ «سياره وحشت» كاملا پيداست كه با موسيقيِ تماتيك يا افكتيو، آن طور كه در مباني موسيقي فيلم تعريف مي شود، به هيچ وجه روبرو نيستيم. و انگار كه گروهي، عشق نواختنِ راكِ بداهه، دور هم نشسته اند و بهترين قطعات شان را رو كرده اند. از ضجه ساكسيفون (تداعي كننده صداي موتورِ چاپر شايد؟!) تويش پيدا مي شود تا صداي سينت سايزر. از تم هارد راك تا ناله هاي بلوز، با سخاوت تمام. به هر حال به قول كاراكترِ پالوميتا/ چري دارلينگ (رز مك گوان، كه تمام ترانه هاي «سياره وحشت» با صداي او است) موسيقي، «استعداد نهفته شماره 66» رودريگز است. درست همان جا و موقعي كه بايد روي تصاوير مي آيد و ضربه كاري اش را به مان مي زند. مثل شيهه ساكسيفون، درست در انتهاي همين قطعه عنوان بندي.

٭ عبارت مشهورِ «سياره وحشت» و نام يكي از قطعاتِ موسيقيِ آن.

منبع خبر : سينماي ما
پنجشنبه,25 بهمن 1386 - 16:59:8