سینمای ما - گلاویژ نادری: یكسال پیش در همین روز سینماگران و مسوولان دولتی در كنار هم قرار گرفتند و برای اولین بار علیه قاچاقچیان فیلمهای روز سینمای ایران متحد شدند. تجمع سینماگران علیه قاچاق، 29 خرداد سال گذشته در موزه سینما برگزار شد. تا قبل از این تجمع، قاچاق فیلمهای رویپرده چنان شدتی گرفته بود كه تهیهكنندگان از اكران فیلمهای خود هراس داشتند و حتی ترجیح میدادند فیلمهایشان به اكران در نیاید.
معضل قاچاق فیلمهای روز از سال 83 به طور جدی گریبانگیر سینمای ایران شد. تا پیش از آن، این پدیده كمابیش در سینما وجود داشت اما از 83 به بعد بود كه مارمولك هم از آن در امان نماند و به تدریج بقیه فیلمها هم گرفتار آن شدند تا اینكه این وضعیت شامل اكران نوروزی 1386 و اخراجیها شد. از اواسط اكران این فیلم، سیدیهای قاچاق آن كه در ابتدا از روی پرده فیلمبرداری شده بودند پس از مدتی با كیفیت برتری به بازار وارد شدند و با اینكه اخراجیها فروش خوبی را پشت سر گذاشت اما عرضه سیدی قاچاق آن به بازار مانع از فروش بیشتر فیلم شد و حتی كار به آنجا كشید كه حبیبالله كاسهساز تهیهكننده اخراجیها خریداران سیدی قاچاق را نفرین و این سیدیها را مال حرام عنوان كرد كه به هیچ وجه راضی به خرید و فروش آن نیست. رفتهرفته قاچاقچیان فاصله انتشار سیدیها را نسبت به اكران كم كردند. پس از گذشت دو روز از اكران فیلمها و تقریبا در همان هفته اول، سیدیها به بازار میآمد تا اینكه تحمل سینماگران به سر رسید و خانه سینما متولی برگزاری تجمع سینماگران علیه قاچاق فیلمهای سینمایی شد. از اولین ساعات 29 خردادماه سال گذشته سینماگران بدون در نظر گرفتن دشمنیهای گذشته و اختلافات امروز در كنار هم جمع شدند و همگی از این بلای خانمانسوز گفتند. آنان بدون هیچ قید و شرطی خواستار پایان دادن به قاچاق سرمایه خود شدند و از مسوولان نظامی و انتظامی خواستند، هرچه زودتر این غائله را خاتمه دهد.
پیش از برگزاری این تجمع و پس از آن اتحادیه تهیهكنندگان قدم پیش گذاشت و با مسوولان نیروی انتظامی وارد مذاكره شده بود. برخی از اعضای این اتحادیه حتی تهدید كرده بودند، فیلمهای خود را به سینما نمیدهند اما در نهایت همان اتحاد و یكپارچگی سینماگران حرف آخر را زد و كار را تمام كرد. پس از برگزاری این تجمع، قاچاق فیلمهای سینمایی پایان پیدا كرد و تا مدتها هیچ دستفروشی سیدی قاچاق فیلمهای روی پرده را در بساط خود نداشت تا اینكه اواخر بهمنماه سال گذشته ناگهان «سنتوری» داریوش مهرجویی به بازار آمد، آن هم در تیراژ میلیونی. طوری كه در ابتدا مسوولان نظامی هم از جمعآوری تمامی نسخهها باز ماندند. هر چند شاید نتوان پخش قاچاق سنتوری را كه دستاندركاران آن به طور كامل از اكرانش ناامید شده بودند را با قاچاق فیلمهای روز مرتبط دانست اما پخش نسخه قاچاق آن بار دیگر پشت تهیهكنندگان را لرزاند و خاطرات قاچاق فیلمهایشان دوباره زنده شد. آنها منتظر بودند بار دیگر سیدی قاچاق فیلمهای خود را در پیادهروها ببینند كه خوشبختانه این كابوس به واقعیت بدل نشد و تا امروز سینما و سینماگران از قاچاقچیان مصون ماندهاند. شاید این وضعیت ادامه پیدا كند اما مطمئنا اگر بار دیگر این پدیده تكرار شود، سینماگران همانند 29 خرداد سال پیش از مال و ناموس خود دفاع خواهند كرد.
(عکس مربوط به تجمع اعتراضآمیز سال گذشته سینماگران ایرانی برای مبارزه با قاچاق فیلم است.)