سينماي ما- سه شنبه هفته آينده انتخابات هيات مديره خانه سينما براي دوره تازه مديريتي اين نهاد صنفي انجام ميشود. خانه سينما از زمان راهاندازي به عنوان نهادي صنفي كه فارغ از دولت بتواند به امور سينما و سينماگران ايران رسيدگي كند، مسير پر فراز و نشيبي را پشت سر گذاشته و عملكرد هر دوره و مديران آن بايد مورد بررسي و آسيبشناسي دقيق قرار بگيرد تا اين تجربهها براي مديران جديد به كار بيايد. با توجه به نزديكي زمان انتخابات هيات مديره، حرفها و نقطهنظرات سينماگران را درباره عملكرد خانه سينما و اوضاع و شرايط حاكم بر آن در قالب اخبار و گزارشهايي منتشر ميكنيم. اميدواريم اين نظرات و تحليلها بتواند در نهايت به گزينشي بهتر و مديريتي موفقتر و كاراتر از دورههاي گذشته كمك كند.
سينما اين روزها بيش از پيش به پشتوانه صنفي محكم و قدرتمندي كه فارغ از ساز و كارهاي دولتي بتواند عمل كند نيازمند است و يكي از وظايف هر رسانه تخصصي سينماي ايران اين است كه فضاي بحث و نقد و نظر را براي بهبود شرايط فراهم كند. به نظر ميسد كه درگیری ها و مشکلات مالی این خانه، باعث شده تا امروز، خانه سینما نتواند به عنوان صنفی مستقل برای اعضایش مرجع حامی و مناسبی باشد. سینماگران در برخورد با خانه سینما راه و روش های متفاوتی را انتخاب می کنند. عده ای همراه با اعضای اصلی دست دوستی می دهند و تلاش می کنند که به عنوان اعضایی دلسوز به حمایت این نهاد صنفی بربیایند. عده ای دیگر، ساز مخالف می زنند و به جز مشکلات و اتفاقات حاشیه ای این نهاد به اتفاق دیگری کاری ندارند. اما دسته سومی از هنرمندان هستند که چشم امیدشان را به روی این نهاد صنفی بسته اند و به جز سینما و کار سینمایی به چیز دیگری کار ندارند. فرزاد موتمن، کارگردان سینمای ایران، یکی از این هنرمندان است. کارگردان فیلم «شب های روشن» در حال حاضر از اتفاقات و تغییر و تحولات این خانه خبر ندارد و اصلا نمی داند که اساسنامه خانه سینما چیست و چرا تغییر کرده:« من اساسنامه قبلی را نخوانده ام و نمی دانم که چه بود». موتمن از آن دسته از اعضای خانه سینما است که ترجیح می دهد، وقتش را صرف ساختن فیلم بکند تا اینکه به ساختمان خیابان سمنان برود و از عملكرد صنف مرتبط با حرفهاش سر در بیاورد:« خودم را درگیر این مسائل نمی کنم، فیلم ساختن کار خیلی سختی است و من ترجیح می دهم که وقتم را صرف انجام کارهایم بکنم».
تامین امنیت شغلی، بیمه تامین اجتماعی سینماگران، کمک به تامین مسکن هنرمندان و.... از وظایفی است که برعهده خانه سینما گذاشته شده. اما موتمن حتی به این خدمات هم کاری ندارد و از روز اول تکلیفش را با خدمات و اتفاقاتی که با کمک این نهاد می افتد، روشن کرده:« من اگر بیمه بخواهم، خودم به بیمه دانا می روم و خودم را بیمه می کنم. وام هم نمی خواهم چون امنیت شغلی ندارم، تا به حال یک متر زمین هم نداشته ام و همیشه مستاجر بوده ام». این سینماگر ایرانی با این استدلال ها، می خواهد ثابت کند که جز سینما و فیلمسازی به دنبال چیز دیگری نیست. برای او مشکلات و دغدغه های خانه سینما، کمتر از مشکلات و موانع بر سر راه فیلمسازی اش است و ترجیح می دهد تا به آن ها برسد و آن ها را حل کند. در نهایت هم برای اینکه ثابت کند که مشکلی با هیچکدام از اعضا و دست اندرکاران این خانه ندارد و صرفا سرش به کارش گرم است، از هیات مدیره تشکر می کند و می گوید:« خانه سینما جای خوبی است، خیلی خوب است که سینما گران را دور هم جمع می کند، فقط یک تور والیبال هم برای اعضا در حیاط آن بگذارند، دیگر همه چیز عالی است... »