نادره حكيمالهي:«يكي از شانسهاي من اين است كه آكادميك نيستم»
سينماي ما- نادره حكيمالهي، بانوي مجسمهسازي كه اين روزها آثار سنگي و فلزياش را در خانهي هنرمندان ايران بهمعرض نمايش گذاشته است، روز گذشته در نشست بررسي آثارش در نمايشگاه "روياهاي زميني" در خانهي هنرمندان اذعان كرد كه آثارش برگرفته از القاي حسي افراد، جنسيت، سن و فيگور است. او به كارهاي كلاسيك معتقد و به كار مدرن علاقهمند است: "حس دروني انسان يك حسي لطيف اما در مقابل سنگ سفت و نفوذناپذير است و اين تضاد هنر مجسمهسازي را زيبا ميكند."
به اعتقاد وي دوران فيگور در هنر تمام نشده است، ولي اشكال نبايد كاملا به شكل انسان باشد، بلكه مابين كلاسيك و مدرن را ميپسندم و بينابين اين دو سبك ميتوان نهايت كار انجام داد و اين موضوع به سليقه و ذايقهي هنري هنرمند برميگردد و هرگز بهصورت قانون نيست.
اين مجسمهساز دربارهي ارتباط هنري ميان اثر و مخاطب گفت: در بعضي مواقع بازديدكنندگان از نمايشگاه چنان ديدگاهي دارند كه حتا براي من كه سازندهي اثر هستم، جالب است؛ من مخالفم كه ذهنيت من از يك اثر بايد ذهنيت ديگران يكسان باشد. بنابراين آثاري كه عنوان دارند تك بعدي ميشوند.
اين بانوي هنرمند تاكيد كرد كه هر هنرمند زمانيكه با پشتكار كار كند، چيزي واحد و يگانه از وجودش ظاهر ميشود و پس از مدتي به تقليد آن ميپردازد به اين ترتيب سبك هنرمند را بهوجود ميآيد.
حكيمالهي افزود: همواره تلاش ميكنم جوهرهي وجودم را صيقل دهم و آن را به يك گرايش مطلق برسانم؛ اينروزها فيگور براي من جذاب است، اما اصرار و اجباري ندارم كه در تمام مدت فيگورساز باشم، بلكه اين امر برخاسته از ذايقهي هنريام بوده است. اين هنرمند مجسمهساز با اشاره به اينكه هنر يك احساس قلبي است و ابزاري همچون فكر نميتواند در آن دخيل باشد، اضافه كرد: در بسياري از آثارم بهصورت شهودي كار كردهام، مگر اينكه كار سفارشي باشد، كه دراين صورت احتياج به تفكر دارد و اگرچه كار من شهودي است، اما در پشت پردهي تفكر عميقي نهفته است.
وي افزود: ذايقهي هنري زمانيكه متبلور ميشود، ميتوانم كار كنم و در اين حالت هرگز از تراشدادن و كاركردن با يك سنگ بيجان خسته نميشوم، مثلا خلق اثر "تكيه" از سال 1381 تا 1387 طول كشيد.
حكيمالهي با اذعان بر اينكه كسي كه در دانشگاه تحصيل ميكند ذهنيتش در چارچوب خاصي قرار ميگيرد، گفت: يكي از شانسهاي من اين است كه آكادميك نيستم، اما باور دارم كه يادگيري پايان و تمامي ندارد و انسان هميشه به آن محتاج است. بسياري معتقدند كه آزادي عمل من در مجسمهسازي زيباست.
اين مجسمهساز با بيان اينكه آثار وي از تمام جهات قابل بررسي است، گفت: در نمايشگاه آينده سعي ميكنم كه فضاي بيشتري براي ديد بهتر آماده كنم و از آنجاييكه در نمايشگاه حاضر آثارم زياد بودند، نتوانستم فضاي كافي ايجاد كنم.
وي با اشاره به اينكه مجسمهسازي كاري پرهزينه، طاقتفرسا و بسيار وقتگير است، گفت: دليل مخاطب كم در اين هنر، كمكاري مجسمهسازان است و از آنجاييكه هنرمندان كمتر به اين هنر ميپردازند انتخاب مخاطب نيز كم ميشود.
حكيمالهي در پاسخ به اينكه در آثارش نشانهاي از غم و اندوه ازلي ديده ميشود، ابراز كرد: غم و شادي بخشي از زندگي انسان است، اما هميشه شادي زودگذر است و خاطرات سبكي دارد، اما غم همچون لكهي روغن درياچه، در ذهن انسان باقي ميماند.
وي تصريح كرد، هر آنچه در زندگي هنرمند باشد، در آثار وي انعكاس ميشود؛ ميتوان گفت كه حتا راه رفتن من هم توام با نيايش است و در واقع نيايش زندگي من است و طبيعي است كه نشانهاي از آن در كارهايم ديده شود.
حكيمالهي يادآوري كرد هدف اصلي هنرمند ايجاد ارتباط هنري ميان يك اثر و مخاطب است و گمان ميكند در اين كار موفق شده است.
نادره حكيمالهي، مجسمهسازي است كه كار خود را بهصورت تجربي از سال 1377 شروع كرده است وهماكنون 12 سال از آغاز مجسمهسازي ميگذرد، تاكنون دو كتاب از آثار وي با عنوان "چشم معاصر" بهچاپ رسيده است.
وي همچنين به سفالگري و نقاشي نيز ميپردازد و "روياهاي زميني" ششمين نمايشگاهش در زمينهي مجسمهسازي است كه تا 15 تيرماه جاري برپاست.
منبع خبر : ايسنا
یكشنبه,9 تیر 1387 - 23:38:35