سینمای ما - فيلم «سه زن» ساخته منيژه حکمت سرانجام با دريافت پروانه نمايش در نوبت اکران عمومي سينماها در عيد فطر قرار گرفت. «سه زن» دومين فيلم بلند سينمايي حکمت پس از «زندان زنان» است که سال 85 جلوي دوربين رفته و پس از سه سال انتظار قرار است بالاخره رنگ پرده سينما را به خود ببيند. حکمت درباره مشکل دريافت پروانه نمايش فيلم اش مي گويد؛ «يکسري اشکالاتي به فيلم داشتند که حل شد و فيلم تغيير چنداني نکرده است. «سه زن» فيلمي است که درباره ايران و با عشق به ايران ساخته شده و در شرايط کنوني بايد از چنين فيلم هايي استقبال کنند.» سه زن که پيش از اين در جشنواره برلين به نمايش درآمده و هم اکنون در جشنواره هاي بروکسل، دوربان آفريقاي جنوبي، ملبورن و... حضور دارد، داستان سه زن از سه نسل مختلف ايراني است که درگير موضوعي مي شوند و هر يک راهي را انتخاب مي کنند که در نهايت به يک سمت و سو است. در اين فيلم نيکي کريمي، مريم بوباني و پگاه آهنگراني نقش سه زن از سه نسل مختلف را بازي مي کنند و رضا کيانيان، آتيلا پسياني و مهران رجبي نيز ديگر بازيگران فيلم هستند. پيش از اين نمايش فيلم هاي آواز گنجشک ها (در گروه استقلال)، کنعان (در گروه آزادي)، خواستگار محترم (در گروه قدس) و دعوت (در گروه آفريقا) براي اکران عيد فطر قطعي شده بود و به احتمال فراوان «سه زن» نيز برنامه عيد فطر گروه عصر جديد خواهد بود. منيژه حکمت ديروز درباره فيلم اش گفت؛ «در فيلم سه زن برخلاف برخي از فيلم ها که تصويري يکجانبه يي از ايران مي دهند، لايه هاي مختلف زندگي اجتماعي در ايران ديده مي شود؛ هم لايه هاي مختلف سني، هم طبقات اجتماعي و هم زندگي شهري و روستا. فکر مي کنم تصوير نسبتاً کاملي از ايران ارائه شده است. با اينکه فيلم به رابطه سه زن از سه نسل مي پردازد، اما ايران در آن خيلي مهم است.» حکمت خود به نسل مياني تعلق دارد و به نظر مي رسد در اين فيلم نيز تصوير کامل تري از نسل مياني ارائه کرده است. او در اين باره مي گويد؛ «به نظرم اين نسل خيلي سختي کشيده، حوادث بزرگي را تجربه کرده، انقلاب را ديده، جنگ را تجربه کرده و تمام زندگي اش صرف اين حوادث شده. نسل مسووليت پذيري است. تجربه هاي گرانقدر دارد که به قيمت گزافي به دست آورده است.» منيژه حکمت تا چند روز ديگر براي ادامه فيلمبرداري فيلم «لالايي ها» همراه گروهش راهي افغانستان، تاجيکستان و ازبکستان خواهد شد. او در اين سفرها به جست وجوي لالايي هاي فارسي و داستاني براي ادامه فيلم اش خواهد بود و در ازبکستان فقط به دو شهر معروف سمرقند و بخارا خواهد رفت. او فيلمبرداري بخش هاي ايران لالايي ها را به پايان رسانده است و تا پايان تابستان کار فيلمبرداري به طور کل تمام خواهد شد.
از سوی دیگر منیژه حکمت کارگردان فیلم در گفت و گویی اعلام کرد: منيژه حكمت گفت: در فيلم «سهزن» برخلاف برخي از فيلمها كه تصوير يكجانبهاي از ايران ميدهند، لايههاي مختلف زندگي اجتماعي در ايران ديده ميشود، هم لايههاي مختلف سني، هم طبقات اجتماعي و هم زندگي شهري و روستا، فكر ميكنم كه تصوير نسبتا كاملي از ايران ارايه شده است. با اين كه فيلم به رابطه «سهزن» از سه نسل ميپردازد، اما ايران در آن خيلي مهم است.
اين كارگردان سينماي ايران گفت: به نظرم اين نسل خيلي سختي كشيده، حوادث بزرگي را تجربه كرده انقلاب را ديده، جنگ را تجربه كرده، تمام زندگي صرف اين حوادث شده. نسل مسووليتپذيري است. تجربههاي گرانقدر دارد كه به قيمت گزافي بهدست آورده است.
حكمت در عين حال نگاهش در اين فيلم نيز به اين نسل همراه با نقد است و ادامه داد: همين تجربهها و حوادث باعث شده كه خيلي به نسلهاي ديگر اعتماد نكنم، مشكل از مسووليتپذيري بالا شايد باشد، اما بالاخره بدون يك رابطه سالم با نسل جوان و نسل گذشته نميتوان كاري از پيش برد. بايد اعتماد كند، بايد جا را باي نسل بعدي باز كند، بايد به آنها هم اجازه فكركردن و عملكردن بدهد. بايد يكجور خودانتقادي باشد.
او دربارهي نقش فرش هم در اين فيلم يادآور شد: فرش بيشترين حضور را در زندگي ما ايرانيان دارد. در خانه همه ما فرش است. يك يادگاري است بهنظرم يكي از نشانههاي هويت ماست. در داستان «سهزن» هم فرش يك نشانه مشترك است كه نشانه درك متقابل و تفاهم است. اين كارگردان سينما ضمن تأييد معطلشدن فيلم براي پروانه نمايش ادامه داد: نه فيلم مشكلي نداشت. يك اشكالاتي داشتند كه حل شد و فيلم زياد تغيير نكرد. اين فيلم فيلمي است درباره ايران و با عشق به ايران ساخته شده و در شرايط الآن ، بايد از چنين فيلمهايي استقبال كنند.
منيژه حكمت تا چندروز ديگر براي ادامه فيلمبرداري فيلم لالاييها همراه گروهش راهي افغانستان، تاجيكستان و ازبكستان خواهد شد. او در اين سفرها به جستوجوي لالاييهاي فارسي و داستاني براي ادامه فيلمش خواهد بود و در ازبكستان فقط به دو شهر معروف سمرقند و بخارا خواهند رفت. او فيلمبرداري بخشهاي ايران لالاييها را به پايان رسانده است و تا پايان تابستان كار آن تمام خواهد شد.
گفتني است: فيلم «سه زن» كه پيش از اين در جشنواره برلين به نمايش درآمده و هماكنون در جشنواره هايروكسل . دوربان آفريقاي جنوبي، ملبورن و ... حضور دارد، داستان سه زن از سه نسل مختلف ايراني است كه درگير موضوعي ميشوند و هريك راهي را انتخاب ميكنند كه در نهايت به يك سمت و سوست.
در اين فيلم نيكي كريمي، مريم بوباني و پگاه آهنگراني نقش سه زن از سه نسل مختلف را بازي ميكنند، رضا كيانيان، آتيلا پسياني و مهران رجبي نيز در اين فيلم بازي ميكنند