سينماي ما - ممکن است حسين رضا زاده وزنه بردار ايراني قوي ترين مرد جهان باشد، اما نيروهايي قوي تر از بازوان قدرتمند او مانع از آن مي شوند که اين قهرمان دو دورۀ المپيک از توانايي خود براي تبليغات بيلبوردها و آگهي هاي تجاري تلويزيوني استفاده کند.
رضازاده،"هرکول ايران"، مانند بسياري از ستارگان بين المللي دنياي ورزش از محل آگهي هاي تبليغاتي درآمد بيشتري کسب مي کند. او چند سال قبل در تلويزيون دولتي ايران در تبليغ يک روغن موتور ظاهر شد. اما زماني که در آگهي تجاري آژانس املاک دوبي در يک شبکۀ ماهواره اي که در ايران ممنوع است، درخشيد، با اعتراض مقامات ايراني روبرو شد.
اين آگهي تبليغاتي رضازادۀ ديگري را نشان مي دهد. ديده مي شود که اين وزنه بردار وارد يک دفتر آژانس املاک در دوبي مي شود، جايي که يک فروشندۀ متملق ايراني دربارۀ فرصت هاي بازار گرم مستغلات امارات به او مي گويد. رضازاده با تأييد سري تکان مي دهد و مي گويد، فکر مي کند مستغلات در دوبي سرمايه گذاري خوبي خواهد بود.
بسياري از ايرانيان، که با داشتن ديش و ريسيور غيرقانوني تلويزيون ماهواره نگاه مي کنند، به کار اين "قهرمان قهرمانان" که اينقدر آشکار براي پولدار شدن تلاش مي کند، خنديدند، اما مقامات ايران که نسبت به ماهواره، موفقيت دوبي و وجهۀ رضازاده حساس هستند، از اين کار خوششان نيامد.
اوايل ماه جاري، مقامات ايران تمامي شخصيت هاي مشهور را از حضور در آگهي هاي تبليغاتي تلويزيوني منع کردند و اعلام کردند که نمايش چهره هاي آنها بر تابلوهاي آگهي و ساير تبليغات ممنوع است.
عليرضا کريمي عضو وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در اطلاعيه اي خاطر نشان کرده است: "اين شخصيت هاي فرهنگي و ورزشي الگوهاي افتخار جمهوري اسلامي ايران بشمار مي روند. آنها بايد روحيۀ دلاوري و رشادت و نه فرهنگ مصرف گرايي را ارتقا دهند."
اما فرهنگ مصرف گرايي در همه جاي پايتخت ايران به چشم مي خورد. خيابان هاي تهران مملو از بيلبوردهايي است که اغلب در کنار تصاير "شهدا" بر روي ديوارها، ماشين، عطر و شلوار جين غربي را تبليغ مي کنند.
در سال 2004، بيلبوردهايي که نمايشگر عکس ديويد بکهام ستارۀ فوتبال انگليس بودند، از پارچه هاي سياه پوشيده شدند، چرا که دولت ايران تصور مي کرد اين تصاوير "تبليغ کنندۀ ارزش هاي غربي هستند." اما پس از گذشت چهار سال، بيلبوردهاي شمال شهر تهران تصوير جرج کلوني هنرپيشۀ آمريکايي را در حال تبليغ ساعت اومگا نشان مي دهند. اين در حالي است که هنرپيشگان ايراني از ممنوعيت اين فعاليت براي خود ناراحت و دلخور هستند. سؤال يکي از کارگردانان سينما اين است،"چرا او، يک آمريکايي، اما نه يک ايراني؟" مهتاب کرامتي، بازيگر ايراني، مي گويد: "هنرپيشه ها فقط مي توانند با انجام اين قبيل تبليغات پول بيشتري درآورند."
کرامتي که در عين حال نمايندۀ ايران در يونيسف است و در زمينۀ حقوق کودکان در ايران فعاليت مي کند، مي گويد، دولت ايران هيچگونه مشکلي با فعاليت خيرخواهانۀ او ندارد. او مي گويد: "اما من بعنوان يک هنرپيشۀ زن اجازه ندارم کارهاي تبليغاتي انجام بدهم. قوانين جديد در واقع زنان و مردان را يکسان مي داند."
برخي از آگهي هاي تبليغاتي در ايران، زنان را نيز به تصوير مي کشند. بيلبوردها هنرپيشگان زن ايراني را ملبس به حجابي ساده در حال تبليغ فيلم هاي خود نشان مي دهند. در عين حال از زنان براي آگهي هاي تبليغاتي مواد پاک کننده و مواد غذايي نيز استفاده مي شود. تصويري که اغلب از اين زنان ارائه مي گردد، خانه دارهاي ايده آل است.
يکي از شبکه هاي موسيقي ايراني مستقر در دوبي، که از ميان حدودا ً 30 کانال ماهواره اي ايران يکي از مشهورترين هاست، همه نوع کليپ ويدوئي، از موسيقي رپ آمريکايي گرفته تا پاپ ايراني لوس آنجلس، را نمايش مي دهد. مهرداد اسماعيلي کيا تبليغاتي مانند سوني، سامسونگ و فيليپس را به انواع ايراني که از هنرپيشگان فيلم ها و ستارگان ورزشي ايران استفاده مي کنند، ترجيح مي دهد. کيا مي گويد: "اين آگهي ها اغلب خيلي بد ساخته مي شوند و بيخود بنظر مي رسند."
آگهي تبليغاتي رضازاده هنوز از شبکۀ ماهواره پخش مي شود. مهتاب کرامتي در اين باره مي گويد: "من آگهي تبليغاتي رضازاده را ديدم و فکر مي کنم جالب است. اينها فقط اولين گام هاي ايرانيان صاحب نام در زمينۀ تبليغات است. اين تبليغات بموقعش مي توانند حرفه اي تر باشند."