كاش همه بيشتر و بهتر زندگي كنيم
سينماي ما - با وجودي كه حسرت ابدي قرار گرفتن در كنار خسرو شكيبايي عزيز در قاب دوربين سينما براي هميشه همراه من خواهد بود، ولي نميدانم چرا احساس ميكنم مرثيهگفتن موقع مواجهه با اين غم بزرگ چاره كار نيست. هر كدام از بزرگان بازيگري اين سينما كه از دست ميروند، جاي خالي و خلاء عظيمشان را با تمام وجود درك ميكنيم و ميدانيم كه اينها ستارگاني پر فروغ و بيجانشين بودند كه در فقدانشان آسمان هنر بازيگري ايران حتماً كمنور خواهد شد. شكيبايي فقيد جزو بزرگان يك نسل طلايي بود كه هنر والا و عشق و شور و شوق وصفناپذيرش را ميتوانيم در تك تك نماهايي كه به يادگار گذاشته ببينيم و براي هميشه تحسين كنيم و غبطه بخوريم. اين روزها حجم و تنوع نوشتههاي اهالي سينما در سوگ خسرو شكيبايي آنقدر زياد بوده كه احساس كنم ديگر نميشود چيز چنداني به آن اضافه كرد يا لااقل اين كار از عهده من خارج است. بهانه نوشتن اين چند خط، احترام به هنرمندي بزرگترهاي اين حرفه و يادآوري اين نكته است كه خيلي از اين استادان هنوز در قيد حياتاند و ما هنوز در كنارشان هستيم و ميتوانيم از حضور و وجودشان سيراب شويم. ميتوانيم شاگردي كنيم و اگر در كنار شاگردي امكان و فرصتي فراهم شد، بايد به كمك بعضيهايشان بشتابيم. كساني كه هنوز هستند و گاهي فكر ميكنم انگار خداي نكرده منتظريم تا خبر مرگشان را از طريق تلفن و اساماس دريافت كنيم تا يادمان بيايد تا همين چند ساعت قبل پيش ما بودند و به يادشان نبوديم. انگار تا مرگ به سراغشان نيايد چيز زيادي نداريم كه درباره آنها بگوييم و كار چنداني در قبال بزرگي و استاديشان از عهده ما كوچكترها و شاگردها و مسولان و متوليان سينما برنميآمده است.
همه ما خبر داريم كه بعضي همكارانمان در چه حال و روزي زندگي ميكنند و در چه شرايطي زندهاند، اما ما و شما هر كدام كه فرصت و امكاني براي ياري و توجه و دستگيري داشتيم، چهقدر به اين موضوع توجه داريم؟ خسرو شكيبايي هنرمند شاخصي بود كه هنرش در زمان حياتش قدر ديد و تحسين شد. منظورم از اين حرفها، نگاه و توجه به آن دسته از همكاران و سينماگراني است كه همين لحظه نياز به همياري ما دارند تا بيشتر و بهتر زندگي كنند. مردم هنردوست و هنرمندان و دوستان خسرو شكيبايي در زمان مرگش و در مراسم تشييع و تدفين اين عزيز سنگ تمام گذاشتند تا معلوم شود قدر او را ميدانستيم، ولي براي خيلي از زندهها هنوز ميشود خيلي كارها كرد كه بعدها در نبودشان بتوانيم سرمان را بالا بگيريم و بگوييم هنرشان را در زمان حيات هم شناختيم و گرهي از كارشان باز كرديم.
خبرها و تصاوير حضور انبوه مردم و هنرمندان در خانه داغديده خسرو شكيبايي حتماً باعث تسلاي خاطر بازماندگان است، اما آيا خبر داريم كه خانههايي هم هست كه هنرمندان ديگري اكنون در آن زندگي ميكنند كه قطعاً حضور در آن خانهها ميتواند به همين اندازه نشاندهنده هنردوستي ما و علاقه و محبت ميان همكاران و دوستان سينمايي باشد. جاي افسوس است اگر چند وقت بعد ناچار باشيم براي تسليت به آن خانهها هم برويم و در سوگ آن عزيزان شمعي روشن كنيم يا به هم خبر بدهيم كه جلوي خانهشان شام غريبان بگيرند و در مراسم ختمشان سنگ تمام بگذاريم. حالا كه داغدار درگذشت عزيزي هستيم، خوب است كه به فكر بيفتيم و قبل از رسيدن خبر تلخ بعدي كاري كنيم كه حتماً تاثيرش از حضورمان در تدفين آنها بيشتر خواهد بود. آنها را دريابيم كه امروز به حضور ما نياز دارند و فردا و فرداها براي آنها دير شده باشد. به همين خاطر دلم ميخواهد حالا كه به بهانه نوشتن از خسرو شكيبايي گرانقدر فرصتي پيش آمده، نام و يادي هم از اين بزرگان بكنيم و با يك برنامهريزي درست و همياري بهموقع نگذاريم در زمان حياتشان تنها و گرفتار بمانند.
اهالي سينما مثل افراد يك خانواده از مشكلات و مسائل هم خبر دارند و ميشود به سادگي فهرستي تهيه كرد و طرحي ريخت تا اين مشكلات حتي به قدر ذرهاي كمتر شود. پيشنهاد ميكنم حالا كه اين قرعه شوم و تلخ به نام خسرو شكيبايي افتاده، نام و ياد و خاطره دوستداشتني او را بهانه چنين كارهايي بكنيم و بنيادي به نام و يادش براي اهالي سينما و تئاتر و تلويزيون تشكيل بدهيم و كاري كنيم تا خيلي از آنها به بخشي از حقوق طبيعي و در خور لياقت و هنرشان برسند. شايد اين موضوع بتواند تلخي غم فقدان شكيبايي نازنين را ذرهاي كمتر از اين كه هست كند...
اين روزها براي سينماييها همهاش با ياد خسرو شكيبايي گذشت. اگر چنين طرحي به اجرا دربيايد، نام او هم براي هميشه فقط يادآور درد و غم از دستدادنها نخواهد بود. شايد در اين صورت باشد كه اين چند سطر هم پيش از اين كه به مرثيهخواني بگذرد و تمام بشود، فرصت و امكان شروعي براي همتهاي بلند كساني بشود كه امروز در موقعيت حرفهاي مناسبي هستند و ميتوانيم در كنار هم طرح همياري اهالي سينما را با ياد و نام هميشگي خسرو شكيبايي برپا كنيم.
سه شنبه,8 مرداد 1387 - 3:19:8