مسعود کيميايي در نشست نقد و بررسي «محاکمه در خيابان»:
فکر مي‌کنم اگر قرار بود شخصيت‌ها بازتر از اين باشند، ديگر فيلم به هيچ عنوان اجازه اکران نمي‌گرفت

سینمای ما - «محاکمه در خيابان، تهران را سفيد و شفاف نمي بيند و آن را سياه نشان مي دهد. اين براي بيننده کاملاً مشهود است.» مسعود کيميايي کارگردان فيلم «محاکمه در خيابان» عصر يکشنبه اول آذرماه در کانون فيلم فرهنگسراي ارسباران پس از نمايش آخرين ساخته اش اين را گفت. کيميايي پس از نمايش فيلمش با حضور جمعي از عوامل و جواد طوسي (منتقد و مجري) در نشست نقد و بررسي فيلم حاضر شد و به سوالات حاضران پاسخ داد.

در ابتداي نشست نقد و بررسي «محاکمه در خيابان» کيميايي سخنان خود را چنين آغاز کرد؛ «چهار فيلمنامه به وزارت ارشاد ارائه دادم که هر بار به دلايلي رد شدند تا اينکه دوست خوبم اصغر فرهادي داستان را از نگاه ديگري بازنويسي کرد و به وزارت ارشاد ارائه داد و بالاخره اجازه ساخت را دريافت کرديم. در واقع اين سناريو تعمير شده است.»

به گزارش روابط عمومي فرهنگسراي ارسباران کيميايي درباره موضوع فيلم و رابطه آن با جامعه امروز نيز چنين توضيح داد؛ «ترجيح مي دهم با واژه ها سراغ معنا نرويم. آنچه شما ديديد کامل ترين است و گفته هاي من ممکن است قضيه را پيچيده تر کند. اين فيلم تهران را سفيد و شفاف نمي بيند و آن را به حالتي سياه نشان مي دهد.» مسعود کيميايي ادامه داد؛ «اين سياهي در رابطه ميان انسان ها هم کاملاً مشهود است و به نظرم همين توضيح کافي است چرا که محاکمه در خيابان صدا و تصوير امروزي تهران است و براي بيننده امروزي قابل لمس است.» او ادامه داد؛ «براي فيلمسازي کمتر به پلاتو مي روم چراکه معتقدم دوربين بايد در پياده رو، جاده و ميان مردم باشد.»

 کارگردان فيلم «محاکمه در خيابان» در پاسخ به اين سوال که «آيا آرمان هاي مسعود کيميايي و نگاه او به قضايا واقع بينانه است يا ناشي از حسرت»، گفت؛ «صدا و تصوير اين فيلم به روز است و هرچه بخواهيم اين اثر را به فيلم هاي قبلي من و زمان هاي گذشته ربط دهيم، امکان پذير نيست. قطعاً کسي که به اين شيوه فيلم مي سازد نمي تواند انسان خالي از آرماني باشد، اما شيوه نگاه کردن به آرمان ها بر اساس زمانه تغيير مي کند. اکنون نگاه به آرمان تغيير کرده چراکه خود آرمان هم تغيير کرده است. حال در چنين شرايطي اگر هنرمندي بخواهد کماکان سر آرمان هاي قبلي هم بماند قطعاً نمي تواند به روايت روزگار خود بپردازد.» اين کارگردان سينما در بخش ديگري از جلسه با اشاره به پلاکاردهاي مشابهي که بر سردر سينماهاست، ادامه داد؛ «اين پلاکاردهايي که شما اکنون در سردر سينماها مي بينيد در اغلب موارد به گونه يي است که سه يا چهار چهره خندان در آن مشاهده مي شود. بنده نمي دانم اصلاً به چه دليل اين پلاکاردها را عوض مي کنند چراکه اگر اسم ها و صورت هاي آنها را عوض کنند در اکثر موارد پوسترها و پلاکاردهاي فيلم يک شکل است.» او يادآور شد؛ «پيشنهاد وزارت ارشاد براي پلاکارد فيلم من هم به گونه يي بود که گويي هنر از سينما گرفته شده است، حال آنکه در فيلم هايي مانند «خاک» به ياد دارم که چقدر زنده ياد مميز يا آيدين آغداشلو براي اين پلاکاردها زحمت مي کشيدند و اين کار براي آنها اهميت داشت.

 اکنون من پوستر «ردپاي گرگ» را که در آن زمان اجازه چاپ نگرفته بود، در خانه ام به عنوان يک اثر هنري نصب کرده ام.» کيميايي در بخش ديگري از اين جلسه در پاسخ به سوالي پيرامون ساخت فيلم اکشن بار ديگر تاکيد کرد؛ «در شرايط فعلي فيلم جدي ساختن و کارگرداني فيلمي که ديگران را نخنداند امري بسيار سخت و دشوار است و شايد اکنون بيش از سه يا چهار نفر نباشند که به اين شيوه فيلم مي سازند، حال اگر کسي از ما بخواهد که اکشن هم بسازيم کمي بي انصافي است.» کارگردان «محاکمه در خيابان» در پاسخ به سوالي مبني بر بدبيني اين اثر به زنان توضيح داد؛ «بهتر است وارد ماجراهاي اين گونه نشويم که ديگر نتوانيم بگوييم در جامعه خيانتي صورت مي گيرد.

اين اثر نگاهي به جامعه است و ما به دنياي زن و مرد و رابطه آنها نگاهي اجتماعي داريم و خود اين اثر گوياي اين است که مرا اين گونه نگاه نکنيد، چراکه موضوع بسيار وسيع تر است.» کيميايي در پاسخ به سوال ديگري مبني بر اينکه «کي قهرمانان شما غيرت خود را بدون چاقو بيان مي کنند»، اظهار کرد؛ «آيا در کشور جهان سوم غيرت بدون چاقو هم معنا دارد.» به گزارش ايسنا، اين کارگردان در پاسخ به سوال ديگري مبني بر تعريف نشده بودن شخصيت هاي «محاکمه در خيابان» هم توضيح داد؛ «فکر مي کنم اگر قرار بود شخصيت ها بازتر از اين باشند، ديگر فيلم به هيچ عنوان اجازه اکران و نمايش نمي گرفت.»

کيميايي در بخش ديگري از اين نشست و در پاسخ به مطلبي که در شباهت هاي اين فيلم و «قيصر» و برخي آثار ديگر او تاکيد داشت، عنوان کرد؛ «به هيچ عنوان اين فيلم شبيه هيچ يک از آن فيلم ها نيست.» او در پاسخ به سوال ديگري مبني بر اينکه چرا فيلم به شيوه سياه و سفيد ساخته شده و آيا نمي شد اين اثر از ساخت رنگي بهره ببرد، عنوان کرد؛ «چرا مي شد، اما خود داستان و اين نگاهي که اين فيلم به دو ساعت از بعدازظهر تهران دارد سياه و سفيد است و رنگي در آن نيست.» در بخش پاياني اين جلسه کيميايي در پاسخ به سوالات متعددي که نظرات مختلفي را درباره فيلم هايش مطرح مي کردند، گفت؛ «من براي کسي فيلم مي سازم که با من هم نفس است.»

در بخش هاي ديگري از اين نشست رضا يزداني (خواننده)، اکبر معززي (دستيار کارگردان) و ايفاکننده برخي از نقش ها، شبنم درويش و محمد مويد (از بازيگران فيلم) و اسحاق خانزادي (صدابردار) اين اثر هم به ذکر توضيحاتي درباره ساخته جديد کيميايي پرداختند.

به روز شده در : سه‌شنبه 3 آذر 1388 - 10:32