به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، - منطقه خراسان، ابراهيم حاتمي‌كيا كارگردان سينماي ايران در نشستي كه با دانشجويان دانشگاه فردوسي در آمفي تئاتر دانشكده فني و مهندسي داشت، خطاب به دانشجويان گفت: آن عده كه در آن سالها جنگيدند؛ همه، هم‌سن و سال شما بودند و با تمام محدوديتها كه افتخار ما تعبير مي‌شود، در مقابل دشمن ايستادند. اما متاسفانه در اين روزگار مظلوميت بچه‌هاي جنگ به دليل سليقه‌ي نظامي قرباني مي‌شود، پس وقتي مقدرات جنگ به دست افرادي مي‌افتد كه دستشان تفنگ است، براي فيلم‌ساز فرهنگي جايي نيست.

او مطرح كرد: بنده سعي كردم، آنچه را از فضاي دفاع مقدس بگويم كه متناسب با شرايط فعلي جامعه باشد.به‌طوري كه در «به نام پدر»، آخرين فيلمم در ژانر دفاع مقدس، ديدگاه نسل سومي را بيان كردم كه ديدي نقادانه نسبت به جنگ دارد.

حاتمي‌كيا با ابراز نارضايتي از فيلم‌هاي ضعيف ساخته شده در رسانه‌هاي مختلف، بيان كرد:متاسفانه بسياري از فيلم‌سازان، فيلم ساختن پيرامون جنگ را بهانه‌اي براي ورود به سينما مي‌دانند. بنابراين موضوع جنگ كليشه‌اي شده و جوهره اصلي جنگ مطرح نمي‌شود. اين روند خود باعث نارضايتي نسل سوم انقلاب شده است كه گاهي به من مي‌گويند، نمي‌شود موضوع جنگ را تمام كنيد و به موضوع ديگر بپردازيد؟ و من واقعا به‌دليل وضع پيش‌آمده به آن‌ها حق مي‌دهم.

اين فيلمساز دفاع مقدس در پاسخ به اين سوال كه هدف اصلي سينماي جنگ چيست؛ پاسخ داد: بنده معني جنگ را در فيلم‌هايي كه ساخته‌ام معرفي كرده‌ام، انسان‌هايي كه روح و عاطفه دارند و در دوران جنگ، فرهنگي خاص پيدا مي‌كنند.

حاتمي‌كيا درباره‌ي مفهوم واژه ضد جنگ با ارايه توضيحاتي، گفت: معنا و مفهوم ضد جنگ در بستر زماني و مكاني خودش بايد معنا شود.

اين كارگردان درباره‌ي افرادي كه بعد از جنگ از جنگيدن خود ابراز شكوه مي‌كنند، نيز گفت: بايد به انتخاب هر فرد احترام گذاشت، در واقع دو دلي و شك بعد از جنگ طبيعي است و لزوما هم نبايد تكفير شود. اگر جامعه متعادل باشد بايد علت اين مسائل را آسيب شناسي كند، نه اينكه موضع‌گيري كند.

 حاتمي‌كيا در بخشي از اين جلسه در پاسخ به سوالي درباره‌ي پرويز پرستويي، بيان كرد: او يك فرد تحصيل كرده درحوزه سينما است به حدي كه مي توان گفت او يك سوپراستار واقعي و بي‌نظير در سينماي ايران است.

اين كارگردان در بيان علت تغييرمسيردادن خود از ژانر دفاع مقدس به سمت ساخت فيلم «دعوت» اذعان داشت: چون مردم كارهاي مرا دنبال مي‌كنند و مسير فيلم‌سازي‌ام براي مردم اهميت داشته و در اين مسير دست‌خط مشخصي داشتم، طبيعي است كه نسبت به فيلم «دعوت» واكنش نشان بدهند، بنابراين اين حق را به مردم مي‌دهم كه از من پيرامون اين اتفاق، انتقاد كنند. اما هيچ‌گاه چنين حقي را براي منتقد قائل نيستم، زيرا بنده به‌عنوان يك فيلمساز حق دارم، انتخاب كنم.

او در عين حال گفت: ساخت «دعوت» به مثابه پايان سينمايي كه قبلا داشته‌ام، نيست بلكه خطوط موازي به ساير حوزه‌هاي اجتماعي است.

حاتمي‌كيا در پاسخ به سوالي درباره‌ي «اخراجي‌ها» هم گفت: بنده جزء معدود افرادي هستم كه از ورود ده نمكي به حوزه سينما دفاع كردم. اگر قرار باشد براي ورود افراد به سينما اينچنين كه آقاي ده‌نمكي را زير پرسش و فشار قرار داده‌ايم، ديگران را هم قرار بدهيم بايد خيلي‌هاي ديگر پاسخگو باشند براي اينكه چرا به سينما وارد شدند. من بيشتر از آنكه اين موضوع را فرهنگي بدانم، بعضا سياسي و حب و بغض‌هاي صنفي مي‌دانم.

او ادامه داد: ده‌نمكي فيلم‌سازي است همچون هواپيماي چهار موتوره كه سه موتور آن خاموش است و او تنها با موتور غريزه، سينماي خود را پيش مي‌برد.

وي در پاسخ به اين سوال كه اين روزها به فيلم «آژانس شيشه‌اي» نگاه مي‌كنيد، از دو شخصيت كيانيان و پرستويي به كدام راي مي‌دهد گفت: من معتقدم هر دو همچنان در جامعه حضور دارند، يكي از ديدگاه عقل محض و ديگري از ديدگاه دل محض.

 حاتمي‌كيا در خصوص پديده سانسور در سينما هم پاسخ داد: سانسور در همه جاي دنيا هست، اما سانسوري كه در ايران انجام مي‌شود، يك نگاه به شدت سليقه‌اي و فصلي است.

او در پايان درباره‌ي فيلم بعدي‌اش هم گفت: اكنون مشغول به ساخت فيلمي نيستم و فعلا درحال تحقيق هستم.

گفتني است: اين نشست از سوي جامعه اسلامي دانشگاه فردوسي مشهد روز گذشته برگزار شد.