سلام خانم فراهاني.منتظر قسمت دوم هستيم.البته اگر مثل روزنوشت سينما در خيابان سر كاري نباشه.

آرزوجان فردا 2مرداد!روز غروب کردن بامدادمان.همیشه 2مرداد یاد این شعر می افتم:

در غربت مرگ بیم تنهایی نیست

یاران عزیز آن طرف بیشترند....

(من که دلم خیلی برای استاد تنگ شده.ولی نمیخوام امامزاده طاهر برم و ببنمش.بهتریت راه اینه که 2مرداد کاستشو بذاری تو ضبط و چشماتو ببندی.موافقی؟)

صدای خیلی گیرایی داره .

فعل مضارع استفاده می کنم چون تا وقتی صولت پر صلابت صداش تو گوشمونه هنوز زنده است و نفس می کشه .

باید استاد و فرود آمد . بر آستانه ی دری که کوبه ندارد ....

سلاخي مي گريست به قناري كوچكي دلباخته بود.

واقعا" انسان بايد به ژرفايي از معنا و مفهوم برسد تا بتواند اين كلمات را در يك جمله انقدر گيرا به كار ببرد. يا صداي پر صلابتش كه تا مي شنوي لرزه بر جانت مي افتد و همچنان ما در اندوهيم كه اي كاش نمي رفت و كنارمان بود و باز برايمان مي خواند و مي نوشت.