دانلود

 سينمای ما - یادداشت‌های سعید قطبی زاده درباره 14 ستاره سینمای ایران در سه دهه / از جمشید هاشم‌پور تا امین حیایی، بهرام رادان، خسرو شکیبایی، نیکی کریمی و محمدرضا فروتن و...

   


fajr teazer31

«روز روشن» (حسین شهابی)

«خسته نباشید» (محسن قرایی)

«دلتنگی‌های عاشقانه» (رضا اعظمیان)

«خاک و مرجان» (مسعود اطیابی)

«بشارت به یک شهروند هزاره سوم» (محمدهادی کریمی)

«حوض نقاشی» (مازيار ميري)

«جیب‌بر خیابان جنوبی» (سیاوش اسعدی)

«آفتاب، مهتاب، زمین»

«استرداد»

 

«رسوایی» (مسعود ده‌نمکی)

«چه خوبه که برگشتی» ( داریوش مهرجویی)

«دربند» (پرویز شهبازی)

«هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند» (پوران درخشنده)

«گهواره‌اي براي مادر» (پناه بر خدا رضایی)

«برلين-7» (رامتین لوافی )

«غریبه» (حمید بهمنی)

«گناهکاران» (فرامرز قریبیان)

«زیباتر از زندگی » (انسیه شاه‌حسینی)

bottom banner


fajr posters 30
 
 
 


این بخش به زودی تکمیل خواهد شد
fajr film 29

«روز روشن» (حسین شهابی)

«خسته نباشید» (محسن قرایی)

«دلتنگی‌های عاشقانه» (رضا اعظمیان)

«خاک و مرجان» (مسعود اطیابی)

«بشارت به یک شهروند هزاره سوم» (محمدهادی کریمی)

«حوض نقاشی» (مازيار ميري)

«جیب‌بر خیابان جنوبی» (سیاوش اسعدی)

«آفتاب، مهتاب، زمین»

«استرداد»

 

«رسوایی» (مسعود ده‌نمکی)

«چه خوبه که برگشتی» ( داریوش مهرجویی)

«دربند» (پرویز شهبازی)

«هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند» (پوران درخشنده)

«گهواره‌اي براي مادر» (پناه بر خدا رضایی)

«برلين-7» (رامتین لوافی )

«غریبه» (حمید بهمنی)

«گناهکاران» (فرامرز قریبیان)

«زیباتر از زندگی » (انسیه شاه‌حسینی)

fajr cinema 30
 
fajr video
  صحنه هایی از فیلم «پله آخر» (علی مصطفا)
  صحنه هایی از فیلم «بیداری» (فرزاد موتمن)
  صحنه هایی از فیلم «روزهای زندگی» (پرویز شیخ طادی)
  صحنه هایی از فیلم «در انتظار معجزه» (رسول صدرعاملی)
  صحنه هایی از فیلم «بیخود و بی جهت» (عبدالرضا کاهانی)

asrejomeadv
tablighat
 
 
   
 
 
 
 
 
adv
در صورت علاقه به درج آگهي در پايگاه خبري تحليلي سينماي ما می توانید با شماره تلفن های دفتر سایت تماس بگیرید.
تلفن: 88535305 (داخلی 109)
       09386503357 
آدرس: تهران - خيابان شهيد بهشتي (عباس آباد) - نرسیده به خیابان میرزای شیرازی - ساختمان پارسه - واحد 12
پست الكترونيكي: info@cinemaema.com

> برای مشاهده تعرفه آگهی‌ها اینجا کلیک کنید
Nokia

i news
سینمای ما-  فرشته طائرپور به نمایندگی از جامعه فرهنگی،هنری مقابل رییس‌جمهور سخن گفت. این هنرمند عرصه سینما 31 فروردین ماه همزمان با تولد حضرت فاطمه زهرا (س) و روز زن در "همایش ملی زنان، نقش‌آفرینان عرصه اقتصاد و فرهنگ" مقابل حسن روحانی متنی را قرائت کرد. متن کامل این سخنان بدین شرح است: ...
سینمای ما- فیلمنامه فیلم سینمایی «برباد رفته» که قرار است توسط رضا عطاران ساخته شود، به قلم امیر مهدی ژوله در حال نگارش است. بنابراین گزارش، فیلمنامه این فیلم در مرحله نگارش است و موافقت های اولیه ساخت «بر باد رفته» توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ...
سینمای ما- شورای صنفی نمایش در تازه‌ترین جلسه خود که دوشنبه بیست و پنجم فرودین‌ برگزار شد قرارداد اکران سه فیلم جدید را ثبت کرد. با پایین آمدن کف فروش «با دیگران» که در سینما فرهنگ روی پرده است، از چهارشنبه جاری نمایش این فیلم در سینمای سرگروهش به پایان می‌رسد و «زندگی جای دیگریست» ...
goldiran
Main News
 
سینمای ما-  فرشته طائرپور به نمایندگی از جامعه فرهنگی،هنری مقابل رییس‌جمهور سخن گفت. این هنرمند عرصه سینما 31 فروردین ماه همزمان با تولد حضرت فاطمه زهرا (س) و روز زن در "همایش ملی زنان، نقش‌آفرینان عرصه اقتصاد و فرهنگ" مقابل حسن روحانی متنی را قرائت کرد. متن کامل این سخنان بدین شرح است: ...
 
سینمای ما- فیلم علمی تخیلی 100 میلیون دلاری جانی دپ در رقابت با «کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان» و «ریو 2» در کنار فیلم مسیحی «بهشت واقعی است» جایگاه متفاوتی کسب نکرد. به نقل از د رپ، در حالی که فیلم ابرقهرمانی «کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان» برای سومین جمعه پیاپی...
 
سینمای ما- جیمز کامرون کارگردان و سازنده فیلم «آواتار» اعلام کرد فیلمنامه سه فیلمی که می خواهد در ادامه آواتار بسازد تا 6 هفته دیگر آماده می شود.  به نقل از هالیوود ریپورتر، جیمز کامرون با بیان این که فیلمنامه سه فیلم بعدی «آواتار» ظرف 6 هفته آینده تکمیل می‌شود، منتظران این مجموعه را خوشحال کرد...
 
سینمای ما- کمپانی فاکس بار دیگر ساخت قسمت دوم فیلم خاطره‌انگیز «خانم داوت فایر» را در برنامه قرار داده است.  استودیوی فاکس 2000 در حال تهیه قسمت دوم فیلم کمدی مشهور سال 1993 یعنی «خانم داوت فایر» است که کریس کلمبوس و رابین ویلیامز را بار دیگر کنار هم قرار می دهد. دیوید برنباوم که فیلم «الف» را نوشته بود مسئولیت ...
 
سینمای ما- با اعلام اسامی دو بخشی که عباس کیارستمی داوری آن ها را در جشنواره کن شصت و هفتم برعهده دارد، روشن شد هیچ فیلم ایرانی در این دو بخش جای ندارد. در حالی که عباس کیارستمی فیلمساز مشهور ایرانی امسال ریاست بخش داوری فیم کوتاه و بخش سینه فونداسیون را برعهده دارد، نام هیچ اثر ایرانی ...
 
 
سینمای ما- معاونت ارتباطات و امور رسانه‌ای بنیاد سینمایی فارابی از تمدید مهلت ارائه‌ی آثار به نخستین جشن رسانه‌ها در حوزه‌ی سینما تا سوم اردیبهشت‌ماه ۹۳ خبر داد.  از آنجا که استقبال اهالی رسانه از این جشنواره بیشتر از میزان تصور بود و به‌دلیل این‌که تماس‌ها و درخواست‌های متعددی درباره‌ی تمدید مهلت ارسال آثار به دبیرخانه‌ی جشنواره از سوی اهالی رسانه ...
 
سینمای ما- «نیکول گارسیا» کارگردان و فیلمنامه‌نویس فرانسوی به عنوان رئیس هیأت داوران جشنواره فیلم کن معرفی شد. برگزارکنندگان شصت و هفتمین جشنواره فیلم کن، «نیکول گارسیا»، بازیگر، کارگردان و فیلمنامه نویس فرانسوی را به عنوان رئیس هیأت داوران بخش دوربین طلایی این دوره از رقابت‌‌ها معرفی کردند. پیش از ...
 
سینمای ما- فیلمنامه فیلم سینمایی «برباد رفته» که قرار است توسط رضا عطاران ساخته شود، به قلم امیر مهدی ژوله در حال نگارش است. بنابراین گزارش، فیلمنامه این فیلم در مرحله نگارش است و موافقت های اولیه ساخت «بر باد رفته» توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ...
 
سینمای ما- سردار عزیزمحمدی رئیس اتحادیه باشگاه فوتبال ایران در نشست خبری پروژه فرهنگی هنری یار دوازدهم خاطر نشان کرد: قرار است 60 نفر از ورزشکاران و 40 نفر از هنرمندان در برزیل حضور پیدا کنند. نشست خبری پروژه فرهنگی هنری یار دوازدهم با حضور محمدحسین لطیفی، سیدجواد هاشمی، محمدرضاگلزار و سردار عزیز محمدی برگزار شد...
 
سینمای ما- شورای صنفی نمایش در تازه‌ترین جلسه خود که دوشنبه بیست و پنجم فرودین‌ برگزار شد قرارداد اکران سه فیلم جدید را ثبت کرد. با پایین آمدن کف فروش «با دیگران» که در سینما فرهنگ روی پرده است، از چهارشنبه جاری نمایش این فیلم در سینمای سرگروهش به پایان می‌رسد و «زندگی جای دیگریست» ...
 
سینمای ما- در روزهای اخیر خبری مبنی بر ساخت فیلم بعدی اصغر فرهادی در ترکیه منتشر شده است که روابط عمومی دفتر فیلمسازی فرهادی اعلام کرده است که به هیچ وجه این خبر صحت نداشته و توسط این کارگردان، تکذیب می‌شود..
 
سینمای ما- فیلم کوتاه «صبح روز بعد» در بخش مسابقه بیست ونهمین دوره جشنواره «بلاک» برلین در کشور آلمان حضور دارد. طبق اعلام دست‌اندرکاران این فیلم کوتاه، بیست و نهمین دوره جشنواره «بلاک» در تاریخ 7 تا 11 می 2014 (17 تا 21 اردیبهشت ماه سال 93) در شهر برلین برگزار می‌شود. «صبح روز بعد» در آخرین روز جشنواره ...
 
سینمای ما- درام پیچیده و تو در توی «گذشته» یک تراژدی از نیات خوب و شروع بد و تصمیم‌های اشتباه است که (همگى) همزمان، درست به نظر می‌رسند. اصغر فرهادی، استیصال و خشم را همراه با تلاش برای تصحیح انتخاب‌های اشتباه در زندگی و تسلیم نشدن درباره گذشته، به نمایش می‌گذارد. در سکانس فوق‌العاده خوب ابتدای فیلم دو نفر را می‌بینیم که ...
 
سینمای ما- تهیه‌کننده فیلم «شب، بیرون» گفت: من درِ تجربه را به روی خودم باز کرده‌ام و زمانی که فکر کنم بازیگر شده‌ام، آخرین روز کاری‌ام است؛ چون همچنان می‌خواهم تجربه کنم و واقعیت این است که مجال تجربه در کارهای دیگر برای من پیش نمی‌آید، اما در کارهای مستقل است که این فضا جاری است...
 
سینمای ما- لئوناردو دی‌کاپریو در تریلر «بازگشت» به کارگردانی آلخاندرو گونزالس ایناریتو فیلمساز مکزیکی بازی می‌کند. این پروژه تولید شرکت نیو ریجنسی است و انتظار می‌رود تولید آن از سپتامبر امسال شروع شود. «بازگشت»‌ (The Revenant) از روی رمان «بازگشت: رمانی درباره یک انتقام» نوشته مایکل پانکی ساخته می‌شود که سال 2003 منتشر شد...
 
سینمای ما- در سه دهه گذشته آن‌قدر فیلم‌های سطحی و مبتذل درباره جنگ 8ساله عراق علیه ایران و تاریخ انقلاب ساختند و حماسه‌های بی‌نظیر روزگار دفاع ملی را لوث کرده‌اند که می‌توان آنها را یکی از خیل عوامل زاویه‌گیری نسل‌های بعدی دانست. تحریف‌ها، غلوها، صحنه‌های ضعیف و شخصیت‌پردازی‌های ضعیف‌تر چنان بود که بیننده با خود می‌گوید اگر جانبازی‌های دوره دفاع یا حکایت‌های دوره انقلاب این بوده که خُنُک‌تر از آن ...
 
سینمای ما- تازه‌ترین ساخته‌های ژان-لوک گدار، برادران داردن، کن لوچ، دیوید کراننبرگ و... در بخش رسمی شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم کن حضور دارند.  اسامی فیلم‌های بخش رسمی این دوره جشنواره کن پنجشنبه بعد از ظهر در نشستی خبری در پاریس با حضور تی‌یری فرمو مدیر عامل جشنواره کن و ژیل ژاکوب رئیس جشنواره اعلام شد...
 
سینمای ما- مدیران آکادمی علوم و هنرهای سینمایی ‌تقویم جوایز اسکار پیش رو را کامل کردند. برگزارکنندگان جوایز اسکار 25 مارس 2013 اعلام کردند هشتاد و هفتمین دوره جوایز آکادمی یکشنبه 22 فوریه 2015 (صبح دوشنبه 4 اسفند 1393) در دالبی تیه‌تر برگزار و به طور مستقیم از شبکه ای‌بی‌سی پخش می‌شود...
 
سینمای ما- مرضیه برومند معتقد است که چون با عشق فیلم و سریال‌هایش را می‌سازد این‌گونه مورد توجه مردم قرار می‌گیرد. وی معتقد است: متاسفانه دنیای ما دنیای خیلی خشنی است. ما هنرمندان سعی می‌کنیم این دنیا را بهتر کنیم و دنیایی پر از عشق را بسازیم. به نظر من چون با عشق فیلم و سریال‌هایم را می‌سازم این‌گونه مورد توجه مردم قرار می‌گیرد. به قول معروف هر آنچه...
toptitle
            از سال 1384
boghz

 

TopFilm
کارگردان : ابراهیم شیبانی
(امتیاز 88,0/100 - 183 رأي)
کارگردان : وحید موساییان
(امتیاز 33,2/100 - 28 رأي)
کارگردان : بهروز شعيبي
(امتیاز 81,6/100 - 86 رأي)
کارگردان : پوران درخشنده
(امتیاز 88,0/100 - 182 رأي)
کارگردان : اصغر فرهادی
(امتیاز 90,0/100 - 384 رأي)
VIDEO BANNER

bank
جهت مشاهده تيزر ها به صورت آنلاين نياز به برنامه Flash Player 9 داريد --- Download Flash Player 9 ---
بخش بانك تيزر سايت مناسب كاربراني است كه از اينترنت پر سرعت استفاده مي كنند

یادداشت‌های سعید قطبی زاده درباره 14 ستاره سینمای ایران در سه دهه
از جمشید هاشم‌پور تا امین حیایی، بهرام رادان، خسرو شکیبایی، نیکی کریمی و محمدرضا فروتن و...
از جمشید هاشم‌پور تا امین حیایی، بهرام رادان، خسرو شکیبایی، نیکی کریمی و محمدرضا فروتن و...


سینمای ما - سعید قطبی‌زاده: در این مجموعه یادداشت کوشیده‌ایم ویژگی‌های خاص فردی و زمانی، آن چه که هر کدام از این چهره‌ها را در میان مردم به بازیگری شناخته شده تبدیل کرده، تشریح کنیم. محمدرضا گلزار و هدیه تهرانی از این فهرست مستثنا شده‌اند. چون پیش از این و در مقاله‌های جداگانه به آن‌ها پرداخته‌ایم.


 جمشيد هاشم‌پور



جمشيد آريا با چهل‌واندي سال سن محبوب همه بود. همه يعني سينماروهاي قديم، كه هنوز عادت سينما رفتن از سرشان نيفتاده بود، و يعني نسل پس از آن‌ها كه توي سالن‌هاي سينما بالغ شدند. هاشم‌پور كه از 1346 بازي در سينما را شروع كرده بود، بعد از انقلاب با فيلم «خط قرمز» معرفي شد، و با «بالاش»، «عقاب‌ها»، «تاراج» و «يوزپلنگ» به جايگاهي رسيد كه هنوز هيچ ستاره‌اي در سي سال اخير، به نزديكي‌اش هم نرسيده است. آن‌هايي كه در اوايل دهة شصت سينما مي‌رفتند، حتما خاطرشان هست كه مهم‌ترين دليل‌شان براي سينما رفتن چي بود. جمشيد آرياي آن سال‌ها با كلة تراشيده و هيكل ورزيده‌اش غالبا نقش‌هاي منفي را بازي مي‌كرد. اين خود حكايت از پيچيدگي فرهنگ تماشاگران ايراني دارد كه بزرگ‌ترين ستارة مقطعي از سينماي محبوب‌شان شمايل كامل يك بدمن بومي بود كه آخرالامر يا توسط اسماعيل محرابي يا فرامرز قريبيان دخلش مي‌آمد يا توسط گروه زيادي از پليس‌ها وسط بيابان كلكش كنده مي‌شد و يا تقدير جوري رقم مي‌خورد كه استاد با ارائة فنون رزمي كونگ‌فو (و البته فني به نام «يته پرنده» كه آن‌زمان ميان بچه‌هاي تهران سينه‌چاكان بسياري داشت) و آرامش كلامش (كه آن را او و خيلي‌هاي ديگر مديون استاد منوچهر اسماعيلي‌اند) بيش از اين دلربايي نكند. به هر حال دور، دور فيلم‌هاي اكشن بود و پوسترهاي راكي و رمبو (با يك چوب كبريت لب دهن و عينك آفتابي و هدبند) و رونق سينماهاي پايين شهر. همان‌قدر كه فيلم «تاراج» فروش مي‌كرد، كتاب‌هاي آموزش فنون رزمي هم دست به دست مي‌چرخيد، و همان‌قدر كه مردم دربارة كچلي مادرزاد جمشيد آريا شايعه مي‌ساختند، آمار يخ‌هايي هم كه ابراهيم ميرزايي (با ابراهيم ميرزاپور اشتباه نشود) در فلان محفل با مشت شكسته بود بالا مي‌رفت. داريم دربارة ستاره‌اي صحبت مي‌كنيم كه سر فيلم «يوزپلنگ»اش جلوي سينما هجرت كرج دو نفر به ضرب چاقو كشته شدند (كه روزنامه‌ها دربارة اين ماجرا نوشتند) و پوسترهاي تبليغاتي فيلم‌هايش سر چارراه‌ها فروخته مي‌شد (مي‌دانيد يعني چي؟). اين وسط چه اهميتي دارد گفتن اين كه اين استاد در فيلم‌هاي كريم‌مسيحي و حاتمي و كيميايي و ملاقلي‌پور هم «بازي» كرد؟ آخرين خاطرة خوب از اين ستارة فراموش‌نشدني «افعي» بود و تمام. پس از آن رفت دنبال تحليل نقش و...



اكبر عبدي



صحنه‌اي در «هنرپيش»ي مخملباف است كه نادره از پسر بازيگرش كه پولكي شده و توي فيلم‌هاي مزخرف بازي مي‌كند ايراد مي‌گيرد كه « چرا نمي‌ري تو فيلماي بيضايي بازي كني؟» عبدي البته هيچ وقت تو فيلم‌هاي بيضايي بازي نكرد اما شانس‌اش اين بود كه تصادفا همان اول كارش در سينما سر از فيلم «اجاره‌نشين‌ها»ي مهرجويي درآورد. در همين فيلم و در نمايي كوتاه سر سفرة شام، با تكاني كه عبدي به هيكلش داد و نمكي كه ريخت بار خودش را براي هميشه بست؛ او هميشه همان پسربچة چاق پشت در ماندة سريال «بازم مدرسه‌م دير شد» ماند و اين كليشه براي مردم آن‌قدر جذاب بود كه در سال‌هاي افول اين ستاره نيز دربه‌در شيرين‌كاري‌هايش در «اخراجي‌ها» بودند. عبدي بازيگر خوبي هم بود با اين توضيح كه مثل بهروز وثوقي فقط در نقش‌هاي عجيب و غريب مي‌درخشيد؛ مثل «مادر» كه به خاطرش جايزة جشنواره را هم گرفت. و خوش‌شانس بود كه به تور امثال تقوايي و حاتمي و مخملباف و افخمي افتاد اما هيچ وقت نتوانست نقش يك آدم عادي را خوب بازي كند، كه بزرگ‌ترين مانع اندامش بود. در «سفر جادويي»، «دزد عروسك‌ها» و «مادر» نقش بچه‌ها را بازي كرد، فيلم‌هايي كه در دهة شصت والدين و مربيان مجوز تماشاي آن‌ها را براي كودكان و نوجوانان صادر كرده بودند. آن زمان ميان مردم اين ذهنيت جاافتاده بود كه اكبر عبدي از آن دسته بازيگران غريزي است كه هنرمند به دنيا آمده‌اند. دربارة هنرمند بودنش قضاوت نمي‌كنيم اما در بامزه بودنش ترديدي وجود ندارد؛ چه آن جا كه با خواندن شعر «آب را گر هم زني، گل مي‌شود» در فيلم مهرجويي نمك مي‌ريخت و چه آن جا كه در فيلم تقوايي ماهي قرمز حسين سرشار را دليل توده‌اي بودنش مي‌دانست و تماشاگران را روده‌بر مي‌كرد. او جزو نخستين بازيگراني بود كه از تلويزيون به سينما آمد و ستاره شد. سريال‌هاي «محلة بروبيا»، «محلة بهداشت» و «مثل‌آباد» آن‌قدر طرفدار داشتند كه حضور اين بازيگر بامزه را به شرط ستاره شدن در سينما تا سال‌ها تضمين كند. عبدي متخصص نوعي از كمدي مبتني بر زبان هيكل بود، بي هيچ شرم و حيايي از بابت اين كه «اي بابا، خب چارلز لاوتن هم چاقه»، درواقع اين ويژگي ظاهري وسيله‌اي بود براي نمايش برخي مهارت‌هاي عبدي و لذت تماشاگر از هر تكان آن.



محمدرضا شريفي‌نيا



امروز كسي محمدرضا شريفي‌نياي سياسي طرفدار شريعتي را به‌جا نمي‌آورد. اصلا هم مهم نيست كه او زماني قصه‌نويس بوده و طراحي پوستر مي‌كرده و هنوز هم عكاسي مي‌كند و مي‌گويند اگر نباشد نصف پروژه‌هاي سينماي ايران مي‌خوابد. دور از جون، انگار بگويند هيتلر شاعر و نقاش هم بوده. خب كه چي؟ شريفي‌نيا محبوب‌ترين بازيگر مكمل سينماي ايران است (رقيب جديد او مهران مديري است) و هميشه توي همة فيلم‌ها (از الماس‌هايي مثل «ليلا» و «تختي» تا «سيزده گربه روي شيرواني» و «عروس خوش‌قدم») كار خودش را مي‌كند. مثلا نقش او را از فيلم «ليلا» حذف كنيد، چه اتفاقي مي‌افتد؟ هيچي. اما زماني كه به فيلم فكر مي‌كنيد او را به ياد مي‌آوريد كه در صحنه‌اي، بر خلاف لحن فيلم، خيلي خونسرد مي‌گويد: «فشارش افتاده؟ كجا افتاده؟ چرا مال ما نمي‌افته؟» يا مثلا فيلم «شيدا» و البته «تختي» كه در آن شخصيت اصلي را ياد قاتل رواني فيلم «M» مي‌اندازد. در ميان انبوه فيلم‌هاي خوب و بدي كه بازي كرده عموما يك دستيار، دم‌پر، همراه، نوچه، مرشد و خلاصه يك «چيز»ي است كه خودش را وصل مي‌كند به شخصيت اصلي. اما چه‌گونه است كه يك نفر با اين مدل كار ستاره مي‌شود؟ آن‌هايي كه قسمت‌هاي اولية سريال «امام علي» را ديده‌اند يادشان مانده كه چي شد كه اين سريال «گرفت». آن زمان شريفي‌نيا هنوز «دنيا» را كه بازي نكرده بود هيچ، اصلا كم‌تر كسي مي‌شناختش. او در كارش آن‌قدر گرفتاري دارد كه وقت و حوصله نمي‌كند متناسب با نقش گريم شود و هميشه يك جور است و مردم همين جورش را دوست دارند و از اول فيلم منتظرند تا كي سر و كله‌اش پيدا شود. تصوير او روي پرده انگار ماية مسرت است، چون بدون هيچ پرده‌پوشي ارائه‌گر تيپ غالب مردان بالاي چهل سال ايراني است؛ بي‌خيال و خونسرد و كمي ضدزن و شوخ و شكم‌‌چران و بذله‌گو و در كل باحال. به همين دليل حتي اگر هنر آل پاچينو و رابرت دنيرو و جك نيكلسن را با هم به او تزريق كنيم، نتيجه‌اي عايد نمي‌شود. او همين جوري كه هست، هست و اگر بخواهد كوچك‌ترين تغييري در خودش بدهد همه چيز به هم مي‌ريزد. تماشاگر او را اين جوري دوست دارد و واقعا كسي توقع بازي زيرپوستي و شخصيت‌پردازي نقش و باورپذيري را حداقل از او ندارد. در غير اين صورت است كه باورپذير نيست.



فرامرز قريبيان



او درست برخلاف محمدرضا شريفي‌نياست. چهرة جدي‌اش را با آن نگاه‌هاي نافذ در هر فيلمي مي‌بينيم، چه «بچه‌هاي ابدي» چه «گوزن‌ها». او رفيق و بچه‌محل كيميايي و دستيارش در فيلمي بوده كه چهل سال پيش ساخته. هر چه‌قدر در سال‌هاي قبل انقلاب كم بازي كرد، پس از آن جبران كرد و خاطرة نقش «قدرت» فيلم معروف كيميايي هنوز او را سرحال نگه داشته. او در دهة شصت كه فيلم‌ها قلمرو بازيگران پا به‌ سن گذاشته بود، حسابي از خجالت سال‌هاي كم‌كاري‌اش در سينما درآمد و هميشه هم مثبت بود؛ از آن مثبت‌هاي مصيبت‌كشيده و دردمندي كه همواره زخم كهنة يك خيانت يا خاطرة تلخ يك جنايت را به همراه دارد؛ مثل «سناتور». با اين كه خودش سخت دل‌بستة سينماي آمريكاست (نام فيلمش «جدال در تاسوكي» اداي دين به «جدال در اوكي‌كرال» بود) اما تيپ قهرمان‌هاي فيلم‌هاي پليسي فرانسوي را در آن سال‌ها بازي مي‌كرد و با همان‌ها گل كرد، يعني ستاره شد. قريبيان ستارة تك‌نقش اين جور فيلم‌ها بود. در دهة شصت، در هر نوع جريان سينمايي يك ستاره هم وجود داشت؛ عبدي ستارة فيلم‌هاي كمدي و فانتزي بود، بيژن امكانيان در ملودرام‌هاي پرسوز و با پايان تلخ, نقش آدم‌هاي آسيب‌پذير را بازي مي‌كرد و جمشيد آريا هم در اكشن‌ها حريفانش را دراز مي‌كرد. قريبيان با وجود فيلم‌هاي روستايي فراواني كه بازي كرد، نسبت به بقيه تيپ شهري‌تري داشت و با همان جديت و وقار تماشاگر را مجاب مي‌كرد كه چيزي از گذشته با اوست. تيپ مشهور قريبيان در آن پوستر فيلم‌هاي سال‌ها مردي است با يك اسلحه. يك جا استوار حق‌گو بود كه به كمك علي حقيقت مي‌شتافت (سناتور) و يك جا سروان ياوري بود كه حق كاك‌هوشنگ را كف دستش مي‌گذاشت (كاني‌مانگا). اين اسامي نقش‌ها نشان مي‌دهد كه ويژگي‌هاي مثبت بودن اين تيپ قرار بود روي سر تماشاگر آوار شود. فيلم «آوار» هم هست كه در ميان نقش‌هايش، تنها كسي كه به پول پيرمرد رو به موت توجهي ندارد، هماني است كه قريبيان بازي‌اش مي‌كند يا پيرمرد لوكومتيوران فيلم «ترن» كه اسمش فولاد بود... اين تيپ‌ها داشت به فراموشي سپرده مي‌شد كه رفقاي قديم در «ردپاي گرگ» دوباره همديگر را يافتند.



افسانه بايگان



اولين و شايد مهم‌ترين دليل ستاره شدن افسانه بايگان اين بود كه او وارد سينما شد. اگر به تيتراژ فيلم‌هاي سال‌هاي اولية دهة شصت دقت كنيم پس از نام چند بازيگر مرد، نام يك زن ديده مي‌شود كه عموما نقش مادر را ايفا مي‌كند. بايگان جزو اولين بازيگراني بود كه نقش همسر را بازي كرد و به مرور اين نقش را در سينماي ايران تثبيت كرد و راه را براي ورود بازيگران ديگر باز كرد. در دو فيلم «حريم مهرورزي» و «بگذار زندگي كنم» نقش زني را بازي كرد كه در خياط‌خانه كار مي‌كند. يواش‌يواش ابعاد اين نقش‌ها گسترش يافت و اين همسر هويت مستقل خود را يافت؛ به اين ترتيب كه بايگان در برخي فيلم‌ها نقش زناني را بازي كرد كه با شوهر دچار مشكل مي‌شوند و خانه را ترك مي‌كنند و در خانة پدر منتظر مي‌مانند تا شوهر بيايد براي منت‌كشي. اين جا بود كه خواست و حقوق زن به عنوان سوژة فرعي ملودرام‌هاي شهري به اين دليل مورد توجه بعضي از فيلم‌سازان قرار گرفت كه بازيگر مناسبش پيدا شده بود. پخش هم‌زمان سريال «سربه‌داران» هم ترديد برخي از سينماگران را برطرف كرد و اين جوري شد كه عكس خانم بايگان نيز در پوسترهاي آن زمان كنار بازيگران ديگر نقاشي شد و سينماي ايران نخستين ستارة مونث پس از انقلاب را شناخت. بايگان در فيلم‌هاي مختلفي بازي مي‌كرد؛ يك جا نقش دختر خان يك روستا و يك جا همسر فلان كارمند؛ به هر حال نسبتي داشت با قهرمان فيلم. در «دبيرستان» نقش دختري معتاد را بازي كرد كه سرانجام خود و پدرش را در آتش مي‌سوزاند، در «شكوه بازگشت» زني كه همسرش به جنگ رفته و برنگشته، در موقعيتي ناخواسته به مردي ديگر گرايش پيدا مي‌كند و مقدمات ازدواجش فراهم مي‌شود اما با ورود ناگهاني همسرش همه چيز به حالت قبلي برمي‌گردد. اين فيلم‌ها و نمونه‌هايي از اين دست، رفته‌رفته بازيگران زن را از قالب‌هاي سنتي خارج كرد و در اواخر دهة شصت اوضاع براي ورود بازيگران زن مساعدتر شد. البته ماجرا به همين سادگي‌ها هم نبود.



ابوالفضل پورعرب



سينماي ايران پيش از پورعرب ستاره داشت اما جوان اول نداشت. فرقش اين است كه اغلب بازيگران ميان‌سال پيش از پورعرب به ضرب گريم و به اصرار كارگردان مي‌خواستند وانمود كنند كه جوانان دم‌بخت هستند و اتفاقا تماشاگران هم كم‌كم عادت كرده بودند چون رابطة عشقي اصلا موضوع فيلم‌ها نبود كه اين قضيه در آن‌ها بخواهد برجسته شود. با «عروس» اتفاق‌هاي زيادي در سينماي ايران افتاد؛ هم دو تا بازيگر جوان به سينماي ايران معرفي شدند و هم باب بحث‌هاي جديدي گشوده شد. اين جا ديگر عشق زميني زمينه‌اي براي رستگاري و حقيقت‌جويي نبود و قهرمان فيلم يك ياغي خوش‌تيپ بود كه براي دستيابي به محبوبش از كيسه‌اي خرج مي‌كرد كه سينماي اخلاق‌گراي ايران در سال‌هاي دهة شصت ذره‌ذره در آن اندوخته بود. پورعرب شمايل اين ياغي گم‌گشته مقصود شد. «عروس»، پورعرب و اين جريان جديد كاملا تحت‌تاثير شرايط اجتماعي سال‌هاي پس از جنگ ايران و رونق بازار فيلم‌هاي خارجي است كه نسخه‌هاي ويدئويي‌اش ميان مردم دست به دست مي‌شد. آن‌هايي كه فيلم «زخمه» را در سال 1362 ديده‌اند (كه اسم شخصيت اولش «حسن سنتوري» است) حتما ميان بازيگران حاشيه‌اي‌اش جواني به نام پورعرب را به جا نياوردند، هم‌چنان‌كه چهار سال بعد نام دستيار كاظم معصومي را در فيلم خوب «دزد و نويسنده» به خاطر نسپردند. همين بازيگر كه چند سال بعد با «عروس» گيشه‌هاي سينماها را فتح كرد و خبر از ظهور نسل تازه‌اي از ستاره‌ها داد، پس از اين فيلم، به‌جز چند استثنا مثل «نرگس»، همين نقش را آن‌قدر تكرار كرد كه شهرتش ديري نپاييد و ستاره‌اش افول كرد. فراموش نكنيم كه پورعرب دير به اين نتيجه رسيد كه مي‌تواند در فيلم‌هاي ظاهر شود يا بهتر است بگوييم تحولات سينماي ايران در زماني بود كه جوان اول سينماي ايران هم سني ازش گدشته بود. به اين ترتيب تناقضي كه به وجود آمد اين ريختي بود كه هر چه از سن پورعرب مي‌گذشت او بيش‌تر به عنوان جوان اول شناخته مي‌شد.



نيكي كريمي



نيكي كريمي هم فيلم خوب در كارنامه‌اش دارد و هم فيلم بد. نمي‌شود با قاطعيت گفت كه انتخاب نقش‌هاي او چه‌قدر آگاهانه بوده، اما واقعيت اين است كه اگر بازيگري كه در فيلم اول و دومش چهره شده، مي‌خواست نقشه‌اي براي آيندة حرفه‌اي‌اش طراحي كند، جوري كه هم سليقة عام را تامين كند و هم به وادي‌هاي روشنفكري سرك بكشد، قطعا نمي‌توانست مسيري به خوبي مسير حرفه‌اي كريمي را طي كند. در سينماي ايران و اصولا در فرهنگ ما متوسط‌ها ماندگارترند. كريمي بازيگر خوبي هم هست و در «سارا» و «دو زن» واقعا بازي كرده اما هيچ‌وقت نه نخبه‌گرايي سوسن تسليمي را داشته و نه كاملا به اين طرف غلتيده. مهم‌ترين دلايل ماندگاري‌اش در اين سينما نيز همين است؛ هيچ شاه‌نقشي ندارد كه همه آن را ستايش كنند و سپس ازش بخواهند كه اين قالب را تكرار كند. حتي زماني كه مي‌رفت تا در فيلم‌هاي تهمينه ميلاني كليشه شود، هوشمندانه عمل كرد و ترجيح داد يك «باج‌خور» هم در كارنامه‌اش داشته باشد. حفظ اين تعادل در طول اين شانزده سالي كه از «عروس» مي‌گذرد و مقاومت در برابر وسوسه‌هاي گوناگوني كه عمر يك ستاره را كوتاه مي‌كند، مهم‌ترين هنر نيكي كريمي بوده كه فكر مي‌كنم موضوع بسيار مهم‌تر و جدي‌تري است در قياس با بررسي مهارت‌هاي بازيگري‌اش. مثلا ترجمة زندگي‌نامة براندو در مجلة فيلم و آشنايي با كيارستمي و همكاري با او در مستندي كه هيچ ربطي به كار يك بازيگر ندارد (آن زمان كارگردان نشده بود) پاسخي بود به تمايلات روشنفكرانة بازيگر، و از آن طرف بازي در فيلم‌هايي مثل «سيب سرخ حوا»، «دختران انتظار»، «بربادرفته» و... هم براي تامين خواست عمومي بود؛ همان‌هايي كه از يك بازيگر ستاره مي‌سازند. همان‌طور كه براي مردم ما تحصيل‌كرده بودن يك فوتباليست اهميت دارد، روشنفكر بودن يك بازيگر هم به وجهة اجتماعي‌اش كمك زيادي مي‌كند. ساز و كار اين روشنفكري را هيچ كس نمي‌داند و مرز بين روشنفكر بودن و نبودن خيلي روشن نيست اما همين كه بين مردم جا بيفتد طرف «سنگين» و بامعلومات است، آن وقت خيلي از معادلات محبوبيت حل مي‌شود.



مهناز افشار



وقتي در برنامة «دو قدم مانده به صبح» شركت كرد يك كلمه دربارة «كلاغ‌پر» حرف نزد، در عوض بحث را كشاند به فيلم‌سازي و اين كه دربارة ماندلا مستند ساخته و دوست دارد دستيار فيلم‌بردار شود. اين يك خطر بزرگ است كه ستارة جوان سينماي ايران را تهديد مي‌كند. مهناز افشاري كه مردم دوست دارند همان بازيگر فيلم‌هاي حسين فرحبخش است. اگر اين گرايش از ابتدا در اين بازيگر ديده مي‌شد، باورپذير بود اما حالا اين يك جور تاكتيك قديمي است براي ارائة چيز تازه‌اي از خود تا مرحلة جديدي در فعاليت يك ستاره گشوده شود. خطر برخي گرايش‌هاي اين‌چنيني بيش‌تر از فوائدشان است؛ خيلي از بازيگران محبوب فيلم‌هاي تجاري فكر مي‌كنند كه اين تغييرات باعث ماندگاري‌شان مي‌شود، در حالي كه در بسياري موارد مشاهده شده كه اين تغييرات تاثير برعكس دارند. مهناز افشار كم مصاحبه مي‌كند، در سريال‌هاي تلويزيوني بازي نمي‌كند و تا حالا خوب خودش را حفظ كرده اما او از جمله بازيگراني است كه اگر ميان نمايش دو فيلمش فاصلة زيادي بيفتد، اوضاع كمي فرق خواهد كرد. اگر پيشرفتي هست، در همين حرفه و در همين مسير است؛ يعني مسير مشخص سينماي تجاري ايران. خيلي‌ها در همين عرصه علاوه بر محبوبيت، آدم‌هاي معتبري هم هستند. بنابراين انتخاب نقش‌هاي مناسب و تلاش براي ايفاي اين نقش‌ها مي‌تواند اين اعتبار را به همراه داشته باشد. فرق است بين «بازي كردن» و «حضور داشتن»؛ براي شكافتن نقابي كه بازيگري را شبيه چهرة معروف ديگري نشان مي‌دهد، بايد در همين عرصه پوست انداخت. اگر زماني اين شباهت با گريم تقويت مي‌شد، حالا زمانش رسيده كه يك اتفاق تازه‌اي بيفتد.



بهرام رادان



در اكران فيلم‌ها چند فاكتور مهم براي فروش لحاظ مي‌شود؛ مثلا پخش‌كننده‌ها خيلي خوب مي‌دانند كه كدام فيلم مال شهرستان است و كدام‌يك در تهران بيش‌تر جواب مي‌دهند. بر همين قاعده، ستاره‌هاي سينما هم شهري و غيرشهري دارند. مثلا فيلم‌هاي ايرج طهماسب در شهرستان‌ها خوب مي‌فروشد اما بهرام رادان ستارة فيلم‌هاي اكران تهران است. او در ابتداي كارش در فيلم‌هاي ضعيفي ظاهر شد. چهره‌اش خوب بود و از اين چهره در آن فيلم‌ها «استفاده» مي‌شد. تا رسيد به «گاوخوني» و بهروز افخمي. بزرگ‌ترين خدمت افخمي به رادان، حذف او از «گاوخوني» بود. وقتي اين چهرة مقبول كارش اين شد كه بنشيند و نريشن‌هاي فيلم را تمرين كند، ياد گرفت كه به‌جز چهره عناصر كليدي ديگري هم براي درخشش هست. تعليق مهم «گاوخوني» در قصة خواب‌آورش نبود، در اين بود كه مردم را تشنة ديدن بازيگر محبوب‌شان گذاشت و وسط‌هاي فيلم كه سروكله‌اش پيدا شد آن چيزي نبود كه همه انتظار داشتند. براي رادان پس از تثبيت شدن به عنوان ستاره و سپس بازيگر، حفظ توامان اين دو ويژگي كار مهمي است كه او از عهدة آن برآمده. رادان بازيگري است كه اگر دست كارگردان‌هاي خوب بيفتد، عالي است. البته شرايط براي ستاره ماندن رادان اينك بسيار مساعد است. از جهت ستارگي، فاصلة او با يكي ديگر از همكارانش بسيار زياد است. اين خود باعث مي‌شود تا بيش‌تر از اين كه ستارة سينماي تجاري ايران به حساب آيد، به عنوان بازيگر برجسته‌اس شناخته شود. در عين حال پس از «گاوخوني» حواس‌اش بوده كه فيلم‌هاي انتخابي‌اش زيادي هم منتقدپسند نباشد. واقعا چه كسي از محبوبيت بدش مي‌آيد؟ كار بزرگ او «سنتوري» بود كه مي‌تواند مثل «هامون» شكيبايي، يك عمر با آن به خاطر آورده شود اما اين‌قدر باهوش هست كه برود و نقش مكمل فيلم «كنعان» را بازي كند. الان مهم‌ترين دورة زندگي حرفه‌اي رادان است كه در فيلمي بازي كرده كه همه ستايش‌اش كرده‌اند و همه آن را بارها ديده‌اند. «چهارانگشتي» نفروخت چون توقع تماشاگران از رادان زيادتر از اين حرف‌هاست.



امين حيايي



امين حيايي هميشه با حضور بازيگران ديگر شناخته مي‌شود. او در فيلم‌هاي اوليه‌اش عموما تنها نبود، در سريال «روزگار جواني» كنار تعداد ديگري از بازيگران جوان و نوپا ظاهر شد، نخستين فيلمي كه جايگاهش را تا حد يك ستاره ارتقا داد «دست‌هاي آلوده» بود كه باز هم در آن مكمل بود و پرفروش‌ترين فيلمش تاكنون «اخراجي‌ها» بوده كه آن جا هم در ساية اكبر عبدي است. به نظر مي‌رسد كه حياي اداي تعدادي از ستاره‌هاي ديگر را نداشته باشد كه براي‌شان مهم است كنار كي مي‌خواهند بازي كنند. بي‌خيالي و آرامش حيايي از آن جايي ناشي مي‌شود كه كم‌تر كسي تاكنون به توانايي‌هايش به عنوان يك بازيگر اشاره‌اي كرده، در حالي كه از آن طرف هم كه نگاه مي‌كنيم مي‌بينيم تاكنون كسي از نحوة بازي‌هايش ايراد جدي‌اي نگرفته. جلوي عزت‌الله انتظامي در «شب» و در كنار جواد رضويان به يك اندازه بامزه است. چيزي كه او را ماندگار كرده، همين شيريني و شادابي‌اي است كه هميشه همراهش است و جلوي خيلي از چيزها را مي‌گيرد؛ براي همين بهترين گزينة فعلي براي كمدي‌هاست و از «مهمان مامان» تا «شارلاتان» همين را ارائه مي‌كند. سير كار حيايي در اين ده سالي كه به عنوان ستارة سينما شناخته شده، به اين ترتيب است كه هر چند وقت يك‌بار به همه اين ستاره بودنش را ثابت مي‌كند؛ به خاطر همين است كه مدتي قبل اعلام شد كه او پول‌سازترين بازيگر يك دهة اخير سينماي ايران است. اين كه تعداد فيلم‌هاي پرفروش او بيش‌تر از رقيبانش است، دليلش همان نكته‌اي است كه اشاره شد؛ امين حيايي هيچ ترسي از بازي كردن در بدترين فيلم‌ها ندارد و به همين خاطر محبوب تمام تهيه‌كنندگان سينماي ايران است. نكتة ديگر به ظاهرش برمي‌گردد كه الان هم فرق زيادي با فيلم اولش ندارد. باور اين كه از اولين فيلم حيايي هجده سال مي‌گذرد كمي سخت است. از آن زمان تاكنون هنوز او پسري است در آستانة ازدواج و يا مردي كه تازه زن گرفته. حيايي حتي اگر در نقشي كوتاه هم بازي كند، هيچ گونه ريسكي متوجة تهيه‌كنندة فيلم نيست و اين امتيازي است كه در سينماي ايران فقط امين حيايي دارد.



خسرو شكيبايي



با اين كه سينماي ايران يكي از بهترين ستاره‌هايش را از دست داد و داغ او هنوز تازه است، اما مراسم تشييع پيكرش براي خيلي‌ها غيرمنتظره بود. اثبات ستاره بودن شكيبايي در سينماي ايران با وجود برخي فيلم‌هاي كم‌فروش (كه يكي‌شان در چند روز اول اكران، به نفع يك فيلم ديگر از همان پخش‌كننده از پرده‌ها برداشته شد) بيش‌تر از آن كه به ميزان فروش يا موفقيت فيلم‌هايش ربط پيدا كند، به شكوه مراسم خاكسپاري‌اش برمي‌گردد (شكوه از نظر انبوه شركت‌كنندگان، نه نحوة برگزاري). برخي از بازيگران فارغ از اين كه چه عملكردي در سينما دارند، به دلايل ديگري در قلب مردم جا دارند. مثلا اگر مشهورترين فيلم شكيبايي «هامون» است، آيا آن را بايد متناسب با سليقة عمومي دانست؟ اين طور نيست. شكيبايي با سريال «خانة سبز» به دل‌ها راه پيدا كرد و در بازي‌اش انرژي‌اي داشت كه مردم آن را درك مي‌كردند. مثلا نمونة ديگر چنين بازيگراني جمشيد مشايخي است كه ميزان محبوبيت او نه ربطي به توانايي‌اش در بازيگري دارد و نه به فيلم‌هاي پرفروش‌اش برمي‌گردد. شكيبايي تا پيش از فيلم‌هاي اين چند سال اخيرش كه ناگهان شكسته شد و فروريخت، چهرة جواني داشت. مثلا شصت ساله بود كه در «مزاحم» نقش مردي جاافتاده را بازي كرد كه تازه ازدواج كرده و زوج او و ميترا حجار از بابت اين كه بيش‌تر از سي سال تفاوت سني داشتند، توي ذوق نمي‌زد. در اين شرايط پخش مكرر تيزرهاي «اتوبوس شب» (به لطف تلويزيون كه فيلم مال خودش بود) و ديده شدن چهرة ناگهان درهم‌ريختة شكيبايي توسط بينندگان باعث احساس هم‌دردي آن‌ها مي‌شد با بازيگري كه عاشق صدايش در سريال «خانة سبز» بودند و با شخصيت «مرادبيك» سريال «روزي روزگاري» زندگي كرده بودند. بنابراين نه تعداد فيلم‌هاي شكيبايي دليل محبوبيتش است و نه ميزان فروش آن‌ها، بلكه شايد اين شور نهفته‌ در حضور موثرش بود كه از او يك چهرة احترام‌برانگيز ساخت.



پرويز پرستويي



زماني كه سريال «آپارتمان» از تلويزيون پخش مي‌شد، كم‌تر كسي فكر مي‌كرد كه تعدادي از بازيگران آن چند سال بعد تبديل به شاخص‌ترين و موثرترين بازيگران سينماي ايران خواهند شد. يكي از ساكنان آپارتمان پرستويي بود كه با تيپ رسمي آن زمان، كم‌تر از بقية شخصيت‌ها در موقعيت‌هاي جذاب ماجرا قرار مي‌گرفت. اما از بس اين سريال بيننده داشت و محبوب بود كه همة بازيگرانش به خاطر سپرده شدند، از جمله پرستويي. آن زمان او هنوز «ليلي با من است» را بازي نكرده بود و «آژانس شيشه‌اي» در كار نبود. قبل از همة اين‌ها پرستويي در «آدم‌برفي» بازي كرده بود كه اكران نشد و چند سال بعد رفت روي پرده؛ يعني زماني كه چند فيلم پرفروش و محبوب او ديده شده بود و نقش نامتعارفي هم كه در اين فيلم ميرباقري بازي كرده بود مورد پسند طيف ديگري از تماشاگراني قرار گرفت كه آن تيپ رسمي پرستويي را در «آپارتمان» دوست نداشتند. «آدم‌برفي»، «ليلي با من است»، «آژانس شيشه‌اي» و «مرد عوضي» در طول سه سال ديده شدند و به‌جز پرستويي اگر هر كس ديگري هم جاي او بود ستاره مي‌شد. پرستويي با اين كه چهره‌اش شباهت و نزديكي‌اي به ستاره‌هاي ديگر نداشت اما با بازي‌هاي احساسي‌اش در نقش‌هاي حساب‌شده و جذاب (حاج كاظم «آژانس شيشه‌اي» محبوب‌ترين شخصيت سينماي ايران در دهة هفتاد است) از او ستاره ساخت. او در بعضي فيلم‌هايش جديتي مشابه قريبيان داشت و در تعدادي ديگر شوخ و شنگي عبدي را. همين تفاوت نقش‌ها بود كه هم او را تبديل به بازيگري قابل اعتنا كرد و هم بر محبوبيتش افزود. بنابراين تداوم شهرت او قاعده‌اي غير از ستارگان ديگر دارد؛ اين چهره‌اي كه شبيه ستاره‌هاي معمول نيست در هر فيلمي تغيير مي‌كرد و تا مي‌آمديم او را در نقشي خاص تجسم كنيم با نقش‌آفريني تازه‌اي، چيز ديگري عرضه مي‌كرد و همين نقش‌هاي رنگارنگ كارنامة پرستويي است كه او را محبوب كرده. اگر همة اين‌ها را هم بگذاريد كنار و فقط او را در قالب نقشي كه در «مارمولك» بازي كرد مجسم كنيد، دليل محبوبيتش را پيدا خواهيد كرد.



محمدرضا فروتن



يكي قاعدة كلي مي‌گويد كه پشت محبوبيت هر كدام از ستاره‌هاي سينما، يك دليل غيرسينمايي هم هست. ميان ستاره‌هاي سينماي ايران اين دليل غيرسينمايي عموما تلويزيون است. مثلا بازي محمدرضا فروتن در يكي از قسمت‌هاي سريال «سرنخ» تاثير خيلي بيش‌تري داشت از چند فيلمي كه تا آن زمان بازي كرده بود. پس از «سرنخ»، كيميايي اين چهره را شكار كرد و خلا چهره‌اي مقبول و متناسب با شخصيت‌هاي آشنايش را با فروتن پر كرد. «مرسدس» آغاز كار فروتن بود. او دقيقا همان چهره و صدا و رفتاري داشت كه كيميايي مي‌خواست؛ يعني آدمي كه بي‌خودي معترض است و چهره‌اش جوري است كه دليلي ندارد براي اين اعتراض دليلي آورده شود! به هر حال فروتن پس از فيلم كيميايي نمايندة نسل معترضي شد كه با عصبيت‌ها و پرخاش‌ها عليه سيستم اخلاقي طغيان مي‌كند و اين الگو گرفت. سال بعد از فيلم «مرسدس» در فيلمي بازي كرد كه پرفروش‌ترين اثر سال شد و از همان جا فروتن جايگزين ستاره‌هاي افول كرده‌اي مثل پورعرب و عرب‌نيا شد. در اين مقطع فيلم‌سازان مطرح هم از اين بازيگر حمايت كردند و «زير پوست شهر» در تهران فروش غيرمنتظره‌اي داشت. فروتن ستارة سال‌هايي است كه تغييرات سياسي باعث تغيير برخي از الگوهاي رسمي نيز شده بود. فيلم‌هايي كه او در آن‌ها بازي مي‌كرد مستقيم (متولد ماه مهر) يا غيرمستقيم (زير پوست شهر) به شرايط سياسي حاكم ربط پيدا مي‌كرد و جايزه‌اي هم كه در همان زمان به خاطر بازي در «قرمز» از جشنواره گرفت بر محبوبيتش افزود. تيپ غالبي كه فروتن در فيلم‌هايش ارائه مي‌داد از اميدواري و عشق آغاز مي‌كرد و در نهايت به ياس و تنهايي ختم مي‌رسيد. هنر بازيگري او در «شب يلدا» آن‌قدر چشمگير ارائه شد كه خودش به تنهايي بار همة فيلم را در غياب شخصيت‌هاي ديگر بر دوش كشيد اما اين فيلم در زمان خودش ديده نشد. پس از آرامش نسبي جامعه در اواخر دهة هفتاد و اوايل دهة هشتاد، با چند انتخاب غلط، فروتن وارد سراشيبي شد؛ چون نه فيلم‌هايي مثل «ملاقات با طوطي» و «شاه خاموش» مي‌فروختند و نه كسي به آن‌ها اعتنا مي‌كرد. اما او پس از يك دوره كم‌كاري و درك دقيق موقعيتش، بار ديگر به صحنة اصلي سينماي ايران بازگشت.



ليلا حاتمي



تا قبل از نمايش عمومي «ليلا», اشتياق براي ديدن فيلم از سوي مردم براي آشنايي با دختري بود كه در فيلم‌ها و سريال‌هاي پدرش بزرگ شده بود، اما نه آن‌قدر بزرگ كه نقش اصلي يك فيلم را ايفا كند. «ليلا» كه اكران شد اين نوع ارتباط و آشنايي جاي خودش را به صميميتي داد كه حاتمي از خودش به فيلم تزريق كرده بود. چهرة معصوم او و نقش دردمندي كه به بهترين شكل ممكن در «ليلا» ايفا كرد، خيال همه را راحت كرد كه اين تحصيل‌كردة مهندسي برق و ادبيات مدرن در سوييس و فرانسه، براي تفنن و سرگرمي به سينما نيامده است. شايد هم اگر او با «ليلا» خواسته بود شانس و توانش را در سينما محك بزند، پاسخ قاطعي گرفت. مدتي بعد سريال ديدني «كيف انگليسي» پخش شد و مورد توجه قرار گرفت و در پي آن فيلم‌هاي حاتمي‌كيا و جيراني بود كه محبوبيت حاتمي را دوچندان كرد. در اين ميان اهميت فيلم «آب و آتش» كم‌تر از «ليلا» نيست؛ درست در زماني كه حاتمي پس از فيلم مهرجويي و «شيدا» در قالب چهرة معصوم در حال كليشه شدن بود، با اين فيلم جيراني از نو احيا شد و ثابت كرد كه قابليت‌هاي فراواني دارد. حاتمي در سينما پركار نيست و وحشتي از بازي در سريال‌هاي تلويزيوني ندارد. يعني گاهي خلاف روية ستاره‌هاي سينما رفتار مي‌كند و تجربة او نشان مي‌دهد كه هر قاعده‌اي استثنا هم دارد. او پس از مدت‌ها كه از نمايش «حكم» مي‌گذشت، با سريال «پريدخت» بازگشت نه‌چندان موفقي داشت و حالا همه منتظر «بي‌پولي» و «هر شب، تنهايي» هستند. يكي از امتيازهاي كم‌كاري ليلا حاتمي در اين سال‌ها، دور ماندنش از حواشي سينماي ايران است و امتياز ديگر اين كه هنوز انتظار تماشاگران براي ديدن او در نقش‌هاي مختلف زياد است.

دوشنبه,25 شهریور 1387 - 8:32:49

اين مطلب را براي يک دوست بفرستيد صفحه مناسب براي چاپگر
آرشيو

نظرات

در هنگام باركردن آيتمها خطايي رخ داد
کیمیا
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 6:11
1
موافقم مخالفم
 

به نظر من تمام این ستاره ها به واقع بازیگران هنرمند و محبوب و مطرح بعد از انقلاب ما هستند اما از لحاظ بازیگریه قوی و نقشهای ماندگار من رای را به فروتن و پرستویی میدم که واقعا هنرمند هستند...

در ضمن باید گفته میشد برای فروتن که بازیگر معترض و جریان های خردادی نسل ماست کنعان فصل جدیدی برای شکوفایی او بوده هست.

aikhcd
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 7:26
0
موافقم مخالفم
 

مهناز افشار بهترينه

بازم خوبه مهناز را از نزديك مي بينند

مهسا
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 8:49
-1
موافقم مخالفم
 

اینا یادداشت نبودن این اقای قطبی فقط کله دق و دلیش رو هنگام نوشتن این مثلا یادداشت خالی کرده از یادداشت هاش درباره افشار و بهرام رادان به خوبی بیداست که چه قدر عصبیه!!!ایشون سلیقه همه مردم هم درباره فرحبخش و فیلماش رو می دونن؟جالبه

jeep
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 9:38
5
موافقم مخالفم
 

khaheshi ke azatun daram ineke bahrame radano ba khosro shakibaei moghaiede nakonid man ghasam mikhoram bahrame radan dige filme khub bazi nemikone derakhshidan tu filmaie mehrjueie bozorg ye amre aadi talaghi mishe

moteasefam vase cinemaei ke golzaro radano afsharo amsale ina setarehashan unvaght bozorgaei mese ostad entezami...................heuf


دوشنبه 25 شهريور 1387 - 10:13
11
موافقم مخالفم
 

mahnaz afshar setarast???? eyval nemidoonestim , hala doonestim....

m
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 10:30
5
موافقم مخالفم
 

جای حامد بهداد خالیه

amir
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 10:32
-5
موافقم مخالفم
 

هدیه تهرانی...؟؟؟؟!!!!

آها...h.tسوپراستاره...حواسم نبود!

shahram
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 10:32
1
موافقم مخالفم
 

به نظر من نسبت به امین حیایی یکم اجاف کردید . به نظر من امین حیایی در فیلم زن زیادی و نقاب بهترین بود و نقش مکمل هم نبود

ليدا
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 11:32
14
موافقم مخالفم
 

به نظر من در مورد همه بازيگرها با بي انصافي نوشته .به خصوص مهناز افشار و امين حيايي

امین
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 13:32
-7
موافقم مخالفم
 

پس هدیه تهرانی چی ؟

یعنی مهناز افشار مهمتره اقا سعید قطبی زاده ؟

متاسفام

شادی
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 14:49
6
موافقم مخالفم
 

هر کسی افشارو ستاره بدونه خیلی

خیلی

وعضش خخخخخخخخخخخخخخخخخخرابه

شیدا باوند پور
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 14:51
82
موافقم مخالفم
 

ستاره مطلق سینمای ایران بازیگر بی همتای ما اقای حمید فرخ نژاد است .اقای قطبی لطفا در تفسیر تون از لفظ ستاره تجدید نظر کنید.ستاره های کاغذی را از ستاره های ماندگار هنر این مملکت تفکیک کنید.

arash
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 14:53
3
موافقم مخالفم
 

فروتن با کلاسترین بازیگر ایرانه

فیلم هایی که جدیدا داره بازی میکنه همه عالی و مفهومیند.

محمد رضا فروتن تک ستاره سینمای ایران

sanaz
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 15:11
-5
موافقم مخالفم
 

جاي رضا كيانيان،جامد بهداد،فاطمه معتمدآريا و فريبرز عرب نيا خاليه.........

مونا
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 15:27
7
موافقم مخالفم
 

مهناز افشار؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ستاره؟؟؟؟؟ معیار انتخاب؟؟؟؟؟


دوشنبه 25 شهريور 1387 - 15:28
-6
موافقم مخالفم
 

واقعا که این ها همه ستاره هستند و امیدواریم اون هایی که جوون ترن خودشونو به معنای واقعی ستاره برسونن یادداشت ها خوب بود

امیر اقا برای هدیه تهرانی قبلنا یک مطلب مفصل گذاشتن و همینطور برای گلزار بالای متنو با دقت بخون

سارا
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 16:21
-3
موافقم مخالفم
 

بله اضافه كنيد كه به جز اينكه به گلزار و هديه تهراني قبلا جداگانه پرداختيد، به گلشيفته هم تو اين 3 هفته، همه به طرز جالبي پرداختن و در وصفش نوشتن و به همين دليل تو اين يادداشت ديگه دربارش ننوشتيد. وگرنه گلشيفته كه الان بهترين و محبوبترين بازيگر زن نسل سوم سينماي ايرانه كه از نسل قبلي(نيكي كريمي و...) توانايي بالاتري در بازيگري داره و در حال حاضر هم محبوب دل همه و به خصوص جوانهاست و از اين حيث قابل قياس با نيكي كريمي و... نيست. اين ديگه روشن و مشخصه و نيازي به اثبات نداره. و البته به نظر يه نفر و دو نفر هم نيست!

يه نكته رو هم بگم كه به نظرم همونطور كه مفهوم سينماي ملي هنوز ناشناختست، مفهوم ستاره هم هنوز براي خيلي ها جا نيفتاده و معلوم نيست!

lVlAl-lTal3
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 18:28
8
موافقم مخالفم
 

بببببببببببببببببد نبود.مرسی

امید
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 19:4
7
موافقم مخالفم
 

فروتن the best

کسی کخ هم تجاری هم بدنه هم خارج تاز بدنه هم خاص هم عام هم هنری هم تین ایجری هم معنا گرا هم سیاسی هم کمدی هم جنگی و .... بازی میکند و در اکثرشون هم بهترین هست و جواب داده هست...

فروتن خدای بازیگری هست مخصوصا در نسل ما و جوونا....


دوشنبه 25 شهريور 1387 - 19:9
-3
موافقم مخالفم
 

به نظرم جای حامد بهداد خالیه.اگه با دقت بیشتری نگاه کنیم خواهیم دید که آقای بهداد بهترین بازیگر نسل خودشه.همه ی نقش آفرینی هاش با هم فرق داره .ولی جوونای دیگه که نمی خوام نام ببرم همه ی نقشاشون عین همه.انگار فقط می تونن یه مدل بازی کنن!!

ماندانا
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 19:18
-7
موافقم مخالفم
 

ستاره يعني بازيگري كه هم بازيگر بزرگ و توانايي باشه و هم محبوب مردم باشه و در گيشه هم به فيلم هاش كمك كنه.

حالا اين ليست بالا رو نگاه كنيد تا ببينيد چند تا از اينها ستاره واقعي هستن. البته خب يه سري مثل فرامرز قريبيان و افسانه بايگان و... ستاره هاي دهه 60 تا اواسط دهه 70 بودن و الان جايگاه خودشون رو از دست دادن. به نظرم آقاي مسعود قطبي زاده هم قطب نماش رو گم كرده و مسير رو پيدا نمي كنه! چون مزخرفات بي منطقي نوشتند!! به نظر من ما الان اگه بخوايم ستاره رو با همون تعريف بالا بگيم، در مردها به عنوان ستاره كنوني، فقط بهرام رادان و امين حيايي رو داريم. يعني كساني كه هم بازيگر باشن و هم محبوب. خب البته طبيعتا در اين بين جايگاه امين حيايي بهتره و "ستاره تره". ولي جفتشون شايسته هستن و ما قبولشون داريم. يك سنتوري و يك مهمان مامان خودش براي ستاره بودن كافيه! محمد رضا گلزار هم درسته كه خيلي محبوبه، ولي چون بازيگر نيست، ‌براي همين هم ستاره نيست. محمد رضا فروتن هم يه زماني يه ستاره واقعي بود كه اين ويژگي ها رو داشت. الانم البته با قدرت به كارش داره ادامه ميده. اما هممون مي دونيم كه اون نصف فروتن اون موقع هم نيست. هم از حيث بازيهاش و هم از حيث محبوبيت. اين البته شايد به خاطر ورود نسل جديد هم باشه.

تو زنها هم اگه نيكي كريمي و هديه تهراني رو كه ستاره هاي نسل قبل بودن و الان جايگاه خودشون رو از دست دادن كنار بزاريم(در واقع نيكي كريمي رو؛ چون هديه تهراني كه خودش از سينما دوري جسته. ولي نيكي كريمي نه محبوبيتي بين نسل جوان(بخش بزرگ عاشقان سينما) داره و نه بازيهاش چنگي به دل ميزنه ديگه. به خصوص چون نسل جديدي وارد كار شده كه منبع استعداد بازيگري هستن)، با چند بازيگر طرف هستيم.مهناز افشار هر چند تا حدودي محبوب هست ولي چون بازيگر نيست، اونم ستاره نيست. ترانه عليدوستي هم مثل هانيه توسلي بازيگر قدرتمنديه. ولي چون محبوب نيستن، از همين رو ستاره نيستن. در زنهاي نسل تازه، به نظرم در حال حاضر فقط گلشيفته فراهاني ميتونه ستاره باشه. چون هم بازيگر قدرتمنديه و ديگه بايد اون رو اولين لژيونر زن تاريخ سينمامون بدونيم و هم اينكه انصافا خيلي محبوبه. من اينو هم از اين سايت فهميدم و هم تو محيط نت و محيط كار و جشنواره و سينما. به خصوص اينكه ديدم چقدر طيف هاي گوناگون طرفدارشن. از جمله مادر 57 ساله خودم كه خيلي با خودم ميبرمش سينما، همين چند ماه قبل، اولين بازيگر زني كه طرفدارش شد، گلشيفته فراهاني بود!

براي اين ميگم كه آقاي قطبي زاده قطب نماش رو گم كرده؛ چون واقعا بي منطق نوشتن! اگه ستاره بودن، فقط براشون از حيث بازيگريه، پس چرا اسم ليلا حاتمي اومده و اسم فاطمه معتمد آريا نيومده؟!(بازيگراني كه جفتشون بازيگران قدري هستن. ولي محبوبيتي براي توفيق فيلمها در گيشه ندارن.). اگه محبوبيت رو هم ملاك قرار دادن، پس چرا اسم خيلي از بازيگرها كه فقط "بازيگر" هستن، اينجا هست؟ اگه فقط بازيگر بودن مهمه، پس چرا اسم اين همه كساني كه فقط محبوبن، اينجا هست؟ اگه ملاكتون هم محبوب بودن و هم بازيگر بودن بوده، پس چرا اسم گلشيفته فراهاني كه هم بازيگر تر و هم محبوب تر از بهرام رادان هست، اينجا نيست؟ اصلا منطق و استدلال اين يادداشت كجاست؟ سليقه يه بخشيه. ولي وقتي قراره يه يادداشتي رو بديد به خورد مردم، بايد منطق هم پشت سليقتون باشه! در واقع تكليفتون رو با خودتون بدونيد!

اصلا اين يادداشتها يعني چي؟ بابا ول كنيد. اصلا اگرم قراره از اين چيزا بنويسيد، به نسل كنوني بپردازيد. ول كنيد گذشته ها رو. نيكي كريمي يه زماني محبوب بود و خوبم بازي مي كرد. ولي الان تمام شد و رفت. همه هم مي دونيم. الان بياين از نسل جديد بنويسيد. از بهرام رادان. از حامد بهداد. از گلشيفته. از ترانه. از باران.

ترانه با حرفه اي گريها و بازيهاي پختش، همرو حيران كرده. بهداد با بازيهاي پر از انرژي و هيجانش، همرو مجذوب كرده. گلشيفته داره به ما نشون ميده كه چطور ميشه همزمان، قدرت بازيگري و محبوبيت رو در حد بالايي، يكجا با هم داشت و شده اولين لژيونر زن تاريخ سينماي ما. بعد شما هنوز گير نيكي كريمي و نسل گذشته اي كه حالا يه زماني ستاره بودن؟ بابا نسل تازه رو درياب. گذشته ها تمام شد و رفت. بهرام رادان، حامد بهداد، گلشيفته فراهاني و تا حدودي باران كوثري و... ميتونن بهترين نسل بازيگري سينماي ايران رو رقم بزنن. كسايي كه يك ستاره واقعي باشن. شما حالا باز بيا از خاطرات بگو. بابا به دور و اطرافتون نگاه كنيد. والله دغدغه هاي نسل جوون عاشق سينما، تو وجود سپيده ميم مثل مادر، علي سنتوري سنتوري، ساراي خون بازي، و.... موج ميزنه. نسل جوون كه منم جزوشونم دغدغه هام رو تو وجود اين بازيگرها مي بينم. در واقع اينها رو فقط يك بازيگر نمي دونم. بلكه يك آينه مي دونم كه ميتونم خودم رو تو هنرنماييهاشون ببينم. در حالي كه نسبت به نيكي كريمي و... فقط به عنوان يك بازيگر عادي نگاه مي كنم و هيچ احساسي بهشون ندارم. من يكي از نسل سومم. تمام نسل سومي ها قطعا نظرشون مثل منه. بابا شما چرا از طرف ما حرف مي زنيد؟ نيكي كريمي و... ستاره هاي نسل قبل بودن. ولي براي ما ستاره نيستن(بازيگري كه بين نسل سوم محبوب نباشه، يعني ستاره نيست. چون سينما يعني نسل سوم. يه سري به سالن هاي سينما بزنيد لطفا!). چرا كه ما الان ستاره هايي از نسل خودمون داريم كه به مراتب از اين ستاره هاي مد نظر شما در نسل قبل، شايسته ترن. اينها الان ستاره ان. پس شما به جاي ما ستاره رو تعيين نكنيد. سينما در طول يك دهه خيلي فرق كرده ها! ستاره بودن رو مردمه عاشق سينما كه بخش بزرگيشون جوانها هستن تعيين مي كنن. پس شما نقدتون رو بنويسيد بهتره!! خواهشا تو قلمرويي كه بهتون مربوط نيست دخالت نكنيد!! شما هر كي رو خودت دوست داري ستاره مي كني. در صورتي كه ستاره چيزيه كه الان از بين مردم بيرون مياد و نه از لاي قلم شما!

اين مسائل رو شما نبايد توش دخالت كنيد. شما به افزايش سوادتون در نقد نويسي بپردازيد تا اوضاع نقد نويسيمون بهتر بشه!

مهدیه
دوشنبه 25 شهريور 1387 - 19:27
11
موافقم مخالفم
 

باز که هدیه تهرانی نیست که !!!؟؟!!!!!!

جواد
سه‌شنبه 26 شهريور 1387 - 3:49
0
موافقم مخالفم
 

ماندانا خانم به جای اینکه طومار بنویسی و به نویسنده این مطلب توهین میکردی میرفتی سینما میدیدی که نگی امین حیایی بهترین بازیگر ایران هست خودت اول میگی بستاره یعنی هم بازیگر باشه هم محبوب و هم گیشه کمک کند...

خب به نظر تو اینها را فروتن ندارد؟؟؟؟

شاید همه فیلمهاش گیشه ای نباشد که انتخاب و هنر بازیگری خودش هست اما هم محبوب هست و هم بازیگریش که قربونش برم رکوردار دریافت جوایز و نقشهای ماندگار در نسل جوان در کنار بهرام رادان هست.. فروش فیلم آخری فروتن یا فیلمهای دعوت و کنعان که روی پرده خواهد آمد بد جوری خواهد سوزاند تو را.... فروتن و رادان سرداران بازیگری و ستارگان واقعی سینمای نسل جدید هستن

در ضمن دیکپریو هم مثل فروتن یک زمانی چون تایتانیک خیلی روی مجلات بود اما خودش برای اینکه نشان بده بازیگر هست کشید کنار و حالا ببین با چه کارگردانهایی کار میکنه و چه نقشهایی بازی کرده نه اون نقشهای آبکی که حیایی الان میکنه و دیگه هم اون قدر دیکپریو مطرح نیست البته نه به اون زمانش ولی هم محبوب و هم گیشه ای هست اما هنر دار هم شده وبازیگری میکند نه مزخرف بازی.. البته اگه سینمای هالیوود بدونی چیه !!!

ببینم چه جوری تفسیر کردی نصف فروتن قبلی نیست... هدیه تهرانی ستاره نیست؟؟؟؟؟

مثل اینکه آخررین فیلمش را ندیدی؟؟؟

به هر حال همون 7/8 خط اول را خوندم دیگه فهمیدم چه دردی تو را گرفته هست که داری آتیش میگیری بازیگرای محبوبت این تو نیستند....

خوب شد ما بقی این طومار که واقعا دست تمام خزعبلان را از پشت بسته بود نخوندم

خدایا شکرت.

دیگر هم درباره فروتن این جوری حرف نزن و این طومار 1000 تا 1 تومن را در دلت نگه دار...

کامی
سه‌شنبه 26 شهريور 1387 - 3:53
-3
موافقم مخالفم
 

فروتن هم محبوب هست و هم دارای قدرت گیشه و قدرت مهممتر بازیگری...

اگر چه شاید در گیشه به گلزار نرسد یا حیاییی اما او هم یکی از بازیگران مهم در فروش هست...

اما فرق او این هست که اون که مهمتره و تا ابد میمونه قدرت و هنر بازیگریست که فروتن خیلی خیلی از این دو ستاره کاغذی بیشتر داره...

آخرین بار باشه خانم کوچولو درباره فروتن حرف میزنی...

برو شب یلدا و قرمز را ببین و بازیگری و محبوبیت را بفهم. و کنعان که به زودی میاد...

او تنها کسی هست در کنار دو سه بازیگر دیگر توامان این ها را دارد...

در ضمن درسته او شاید محبوبترین همانند همکارانش در گروه سنی کودک و یا دختر پسرهای ... نباشد اما همه او را دوست دارند از بزرگ و کوچیک

مریلا
سه‌شنبه 26 شهريور 1387 - 3:56
-3
موافقم مخالفم
 

خانم ماندانا درسته شاید اینهایی که نام بردی الان و تا 5 سال دیگه مطرح باشند اما اون چیزی میمونه که تا ابد محبوب و قوی باشد همین سی سال که مطمینا امثال فروتنها و قریبیانها و تهرانی ها از بزرگان سینمای بعد انقلاب ما تا ابد خواهند ماند نه اینکه فقط در یک دهه یا کمتر تی 5 سال مطرح و محبوب باشند چون آنها بازیگرند نه عروسک!!!

pouyan
سه‌شنبه 26 شهريور 1387 - 15:50
-4
موافقم مخالفم
 

خانوم ماندانا چرا اينقد يه طرفه؟اگه ستاره هاي نسل قبل رو رها كنيم كه ديگه بعد از مرگ انتظامي و نصيريان و...هيچ بزرگي واسمون نميمونه؟؟ما بايد ببينيم چرا نيكي كريمي كه پر افتخارترين بازيگر ايرانيه رو به افول رفته؟؟؟؟؟همه دارن ضرب المثل نو كه اومد به بازار كهنه ميشه دل ازار رو نفي ميكنن اونوقت شما داري ازش پيروي ميكني و دنبالشو ميگيري؟ما بايد استعداد و هنر نيكي كريمي و معتمدارياها رو بزرگ نگه داريم.به سينماي هاليوود يه نگاه بنداز.ما در حق نيكي كريمي و خيلياي ديگه مثل اون ظلم كرديم.گلشيفته رو هم كه انقد دوستش داري 4-5 سال ديگه خودت ميندازيش دور...........

نيمت
سه‌شنبه 26 شهريور 1387 - 22:7
-16
موافقم مخالفم
 

نه بابا اينجا چه خبره.ماندانا خانوم اول بهتر بود تفسير خودتو از ستاره ميگفتي كه به نظر تو ستاره چيه بعد اينارو مينوشتي.چون هر كسي از ستاره بودن يه تعبيري داره.آقاي قطبي زاده هم بگن خدايي پس اين مهناز افشار چيكار كنه؟؟؟؟فيلم تجاري بازي ميكنه گير ميدين.فيلم پر مغز بازي ميكنه گير ميدين.كارگرداني ميكنه گير ميدين.ميخواد فيلمبردار بشه گير ميدين.هر كاري ميكنه بهش گير ميدين.اين چه وضعيه.چرا انقدر به بعضي بازيگرا گير ميدين.اين كه نشد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!


چهارشنبه 27 شهريور 1387 - 12:43
8
موافقم مخالفم
 

ماندانا برو همون خونت برای خودت این تفسیرها را بکن

فروتن خداستتتت

نهاله
جمعه 29 شهريور 1387 - 17:10
-5
موافقم مخالفم
 

چرا حامد بهداد نه؟ حامد بهداد بازیگری با قابلیتهای فوق العاده به همین زودیا سینمای ایران رو زیر و رو میکنه .....شاید یه هامون دیگه

بی نام
سه‌شنبه 21 آبان 1387 - 8:1
-3
موافقم مخالفم
 

مهناز افشار جز جنبه ی تجاری تا الن هیچی نداشته اما باران کوثری و حامد بهداد و خیلی های دیگه جاشون خالی بود که از آقای نویسنده نگاه کامل تر از این هم انتظار نمیره . وقتی افشار رو ستاره می دونه یعنی از سینما هیچی حالیش نیست و همون بهتر که واسه دله خودش بنویسه .

سیما سنتوری
سه‌شنبه 10 دي 1387 - 12:25
-4
موافقم مخالفم
 
از جمشید هاشم‌پور تا امین حیایی، بهرام رادان، خسرو شکیبایی، نیکی کریمی و محمدرضا فروتن و...

از اسمم معلومه که طرافداره کی هستم داداش بهرام واقعا به تواناییهای داداشم ایمان دارم

رضا
چهارشنبه 18 دي 1387 - 19:52
13
موافقم مخالفم
 
از جمشید هاشم‌پور تا امین حیایی، بهرام رادان، خسرو شکیبایی، نیکی کریمی و محمدرضا فروتن و...

آقاي قطبي زاده خسته نباشيد. هميشه همينجوريه ديگه اگه نظر شما با بقيه فرق داشته باشه به جاي اينكه به نظرتون احترام بذارن از دم تيغ بيسوادي و بي انصافي مي گذروننت. خدا بههتون صبر بده .

اضافه کردن نظر جدید
:             
:        
:  
:       




mobile view
...ǐ� �� ���� ����� ������� �?���?�


cinemaema web awards



Copyright 2005-2011 © www.cinemaema.com
استفاده از مطالب سایت سینمای ما فقط با ذکر منبع مجاز است
کلیه حقوق و امتیازات این سایت متعلق به گروه سینمای ما و شرکت توسعه فناوری نوآوران پارسیس است

مجموعه سایت های ما: سینمای ما، موسیقی ما، تئاترما، فوتبال ما، بازار ما، آگهی ما

 




close cinemaema.com ژ� ��� �?��� ��� ���?���