6 آوریل 2007
چیزی تا اکران جدیدترین فیلم تارانتینو نمونده. نمی دونم که چند نفر از شما مثل من برای دیدن فیلم جدید استاد لحظه شماری می کنند.
منتظرم ببینم تارانتینو بعد از خلق این همه ایده های ناب توی فیلم های قبلیش، این دفعه می خواد چی رو کنه. به نظر شما هیجان انگیز نیست. یادم میاد بعد از دیدن بیل را بکش(1)، همه منتظر قسمت دوم بودیم. یه شب ساعت حدود 10 شب بود که یکی از دوستان خبر داد وی سی دی قسمت دوم فیلم و پیدا کرده(خبر بهتر از این چی میشه) بهش گفتم الان که دیره ولی من صبح زود میام. ... اما اونشب واقعا خوابم نبرد نمی تونستم طاقت بیارم ساعت 3 نصف شب بود، زنگ زدم بیدارش کردم گفتم من نمی تونم طاقت بیارم باید همین الان ببینیم . با هم رفتیم دفتر کار و شروع کردیم به دیدن فیلم ... دیگه رسیده بودیم به سکانس نهایی رو در رویی بیل و عروس که آفتاب کم کم داشت طلوع می کرد. وای داشتیم از هیجانی می مردیم هیچ وقت اون لحظه های ناب (دیدن فیلم بای بار اول) رو فراموش نمی کنم ...
حتما می دونید که این فیلم جدید، یک «دو فیلم با یک بلیطه» که تارانتینو و رابرت ردریگوئز ساختند اسم فیلم هم «گریند هاوس» که نام یک سینمای قدیمی و تخریب شده است. جایی که مثل بعضی سینماهای قدیمی لاله زار دو فیلم با یک بلیط می ذاشتن. می گن این فیلم ادای دینی به فیلم‌های محبوب این دو کارگردان (مگه فیلم های قبلی شون نبود).
قسمتی که رابرت ردریگوئز ساخته اسمش «وحشت سیاره» است که درباره یک آدم فضایی است که به شکل ترسناکی برایمان آشناست.
اما از فیلم تارانتینو بگم؛ یک فیلم ترسناک پر سر و صدا،درباره یک قاتل که به جای کشتن با چاقو با ماشینش آدم می‌کشد( ایده رو حال کردین). تازه نکته جالب قضیه اینه که بین دو فیلم چند تریلر و تبلیغ به عنوان یک تنفس چند دقیقه‌ای پخش می شه.
من که با دیدن سایت فیلم که توصیه می کنم حتما ببینیم اینم آدرسش: http://www.grindhousemovie.net/ و تیزر های فیلم کلی حال کردم. اما امیر و نیما بعد از دیدن تیزر فیلم یه کم آدمو ترسوندن. گفتند نکنه استاد زده باشه به سیم آخر یا فیلم رودریگوئز تاثیر بد گذاشته باشه یا کلا فیلمه چون رفاقتی ساخته شده جدی نباشه. اما یه جمله از استاد دیدم که خیالم راحت شد؛ تارانتینو گفته: این فیلم هم برای من هم برای رابرت فیلم های بعدی مون محسوب میشه.
منتظر موسیقی های شگفت انگیز فیلم هم باشید مخصوصا حالا که رابرت رودریگوئز هم هست ژان بروکس منتقد سینما گفته: شاید هیچ سینماگری به اندازه تارانتینو به موسیقی متن فیلمش وابسته نباشد. تارانتینو خودش هم یه جا گفته که: ((اگر نمی توانستم امتیاز فلان موسیقی را بگیرم، فلان فیلم را نمی ساختم))
تارانتینو تازگی ها فستیوالی به نام آخرین فیلمش «گریندهاوس» برگزار کرده که فیلم‌های دهه 70ی که مایه الهام فیلم تازه‌اشه رو در سینمای نیو بورلی‌ سینما به نمایش گذاشته. همه این فیلم‌ها مربوط به آرشیو شخصی خودشه. این فستیوال شامل 50 فیلم تاریخیه که در 8 هفته و بر طبق انتخاب خود تارانتینو پخش می شه.
استاد گفته: فیلم گریندهاوس ستایشی است نسبت به فیلم‌هایی که دهه‌هاست من عاشق آن‌ها هستم و به شدت مورد فراموشی و کم توجهی قرار گرفته‌اند. از این‌که این شانس را دارم که کارهای اصلی را به نسل جدید نشان دهم تا آن‌ها کشفشان کنند و به لس‌انجلس این شانس کمیاب را بدهم که این جواهرات را روی پرده بزرگ ببینند."
تو این فستیوال از فیلم‌های فیلمسازان محبوب تارانتینو فیلم‌هایی پخش می شه: جان هیز، روژه وادیم، آل آدامسون، فرناندو دی لئو و سیریو سانتیاگو..
در ضمن  مجموعه‌ای از پوسترها و اعلان‌های فیلم‌ها از مجموعه شخصی تارانتینو هم به نمایش گذاشته شده.(کاش ما هم می تونستیم بریم اونجا)
فکر کنم تارانتینو یکی از محبوب ترین فیلمسازها بین ایرانی هاست. کاش یکی یه روز اینو بهش بگه.
آدم وقتی فیلم های تارانتینو رو می بینه دقیقا میشه مثل شخصیت های سگهای انباری که توی یه انبار گیر می افتن. فقط خدا کنه زنده ازش خارج بشیم. تا بتونیم فیلمای بعدیشم ببینیم.

بعد‌التحرير: 27 مارس يعني هفتم فروردين تولد تارانتينو است استاد 44 ساله شد. مباركه