سلام

خیلی لذت بردم از این داستان های سایمون. خیلی زیبا هستند. ممنون.

چه حیف که ندیدمش و نمی دانم از کجا می شود گیر آورد.

عجب روزگاری بود نوید جان فقط میشه گفت یادش بخیر راستی چرا اون روزا دیگه .....

موشی را می شناسم که لانه ای ندارد

نمی دانم چرا اسمش را جرالد گذاشته ام

گر چه پیر و زمین گیر شده.اما موش خوب و بی آزاریه

بازم بودن که قبلا خودت اشاره داشتی....سایمن و صبح زود.سایمن و رنگین کمان....بی نظیرند. خلاقانه وحشتناک.همین دو تا که داستانش را نوشته ای فقط از یک ذهن سید بارتی میتواند تراوش کند.اینکه دنیا زیر نقاشیهای او شکل گرفته..مرسی هر چند آن شماره جادویی هیچ وقت به دستم نرسید.میتوانم جایی پیدایش کنم نوید؟

این فیلم جدید فریدکین را که ندیدم.اینطور که تو میگویی .اگر اشلی جاد بتواند در فیلمی حیرانت کند فیلمش باید خیلی درجه یک باشد.ما که همیشه تاخیر داریم.حواسم به دیوانه وار هم بودا استاد.ضمنا یادم نمی آید ولی اگر اشتباه نکنم breach را تو معرفی کرده بودی.چند شب پیش دیدمش.چیز دندان گیری نبود.حتا کریس کوپرش هم که بعضی ها را خوش آمده فوق العاده نبود.فیلم معلق است.بین یک تریلر هیجان انگیز و یک درام روان شناسانه.....خوب شروع می کند.اینکه ما به همراه آن جوان بخواهیم از یک جاسوس خبره رودست بخوریم و اطلاعات هم یکسان به هردومان برسد خوب داشت پیش میرفت.اما وقتی روسایش همه چیز را لو دادند بعدش قرار است آن آدم را موشکافی بکنیم که همین کار را هم نمیکند.چون دیگر چیزی برایش نمانده که روی آن مانور دهد.آن قضیه انحراف جنسی طرف هم ناگهان گم میشود. دیگر عرضی ندارم جز اینکه یاد آوری کنم که هنوز رویا های جان لنون بزرگ را دنبال میکنیم.

"روزهای آرمانی"

هر کدوم از ماها گاهی در اثر خستگی و دل گرفته ای از شرایط اطرافمون و دل خسته و دل شکسته از نیافتن راهی واسه التیام دردهامون به گذشته ها پناه می بریم.به همون روزهای آرمانی که دیگه هیچ وقت تکرار نمی شن و تنها یاد و خاطره ی اونهاست که در ذهنمون پایدار مونده.این روز های آرمانی تا وقتی در حال سپری شدن هستن آرمانی نیستند.زمانی که روزگار اون ها رو در دفتر خاطراتش ثبت کرد اون زمانه که مبدل به روز های آرمانی میشن.تجربه می گه این روزها در بیشتر مواقع روز های آغازین از شروع یک دوره زمانی هستن.مثلا آغاز کودکی , آغاز نوجوانی ,آغاز یک رابطه ی دوستانه و یا آغاز یک زندگی مشترک....ولی گذر زمان همه ی این ایام رو به دست روزمرگی ها و تکرار ها و تکرار ها می سپاره و همین جاست که دیگه دلتنگی ها و خستگی ها شروع می شن...

حکایت «سايمن در سرزمين نقاشي ها» هم برای من همون حکایت هست.آغاز دوران کودکی و چه لذت می بردم اون زمان و چه دلم می خواست که به جای سایمن بودم.

حکایت سید برت دیگه آخر حکایت روزهای آرمانی هست چه برای من Pink Floyd باز و چه واسه خود گروه.سال 1967 برای اون ها هم از اون روزهای آرمانی هست که دیگه هیچ وقت تکرار نشد.آلبوم 1967 - The Piper At The Gates Of Dawn یگانه آلبوم بی نظیر Pink Floyd همراه با سید برت و البته چند کار محدود در سال 1968 و سپس کناره ی اش از این گروه.مگر علی رغم همه ی موفقیت و البته درخشان بودن آلبوم دیوار دیگه آهنگی مثل Lucifer Sam ساخته شد؟Pink Floyd خوب بود ولی خوب بودنش با Pink Floyd سال 1967 قبل قیاس نیست.یعنی اصلا مقایسه بین این دو اشتباهه.

نوید خان راست می گی.این کار فقط از ذهن خلاقه ی سید برت بر میاد.و کی میتونه تو این روزا, تو این روزای نا امیدی اینقدر با تخیلاتش مای بیننده و شنونده رو به اون روز های آرمانی نزدیک کنه!!؟

سلام نوید جان. آقا من که هنوز این فیلم Bug رو ندیدم اما از حال و هوایی که داره باید خوب چیزی باشه! آلبی و کافکا و اشلی جاد! به به چه شود! کارگردان اش هم که رابط فرانسوی و جن گیر را درآورده قبلا! اما در مورد سایمن و اینکه باز ما رو بردی به همان زمان ها! همان طور که آن شماره جادویی کارتون های دوران ما حسابی برق از کله امان پراند و ما را به سرزمین عجایب برد. راستش در دل دنیای آلیس و سرزمین عجایبش بود که اولین بار چنین رمز و رازی را پیدا کردم. بهترین حس رمز و راز و سادگی را دارد. برای همین است که رفقای Psychedelic ما خیلی دوستش دارند دیگر. برت هم بی شک دوستش داشته است. اما عجب زمانه ای بود! چه کارتون هایی داشتیم. من عاشق زبل خان و سه کله پوک بودم!...

درباره لنون هم باید حسابی حرف زد این طوری نمی شود:

به الویس اعتقاد ندارم

به زیمرمن اعتقاد ندارم (ای وای به باب دیلان هم اعتقاد نداره. می بینید استاد ما را!)

به بی تلز اعتقاد ندارم

فقط به خودم اعتقاد دارم

خودم و یوکو

و حقیقت همین است.

رویا به سر آمده،

دیگر چه می توانم بگویم؟

...

دیروز

خیال بافی بیش نبودم

اما بار دیگر متولد شده ام

دیروز

شیر دریایی بودم (از این بیشتر می شود به بی تلز توپید؟)

اما امروز جان هستم

و دوستان عزیزم،

تنها باید ادامه داد،

رویا به سر آمده.

می بینید استاد چه کارهایی که نکرد...

قربان همگی