|
این یادداشت 6 ماه قبل در ماهنامه ی فیلم چاب شده بود. آنقدر هم نگویید که میم مثل مادر خشن بود و بیننده را آزار می داد. این را مردم تعیین می کنند که اذیت شده اند یا نه. ولی می بینید که این فیلم به ظاهر خشن از نظر شما, توی سینمایی که مردم عاشق طنز هستند, رکورد شاهکاری زد. و این نشون میده که حرف شما آقای حسنی نسب ذره ای اعتبار نداره. شما اگر خودت اذیت شدی این را به حساب همه نگزار. هر کی این فیلم را دیده دیوانه وار با آن ارتباط برقرار کرده و چندین بار اون رو دیده و به شدت هم از آن حمایت می کند. چون مردم این فیلم و موسیقی ماوراییش را و بازیهای جاودانه اش را و گفتن حقایقش را و زیباییش را دوست دارند. و این فیلم برای همه مقدس است. در ضمن ملاقلی بور نمی توانست رمانتیک بسازد؟ شما 30 دقیقه اول میم مثل مادر رو ببین. به خصوص قسمتهایی که شوهر سبیده یعنی سهیل هنوز به ایران نیامده. و برای سبیده بیغام گذاشته. فقط شما به حالت صورت سبیده و کلماتی که می گوید دقت کن. تا متوجه بشوی که نقد بسیار ضعیفی کرده ای. و کاربران سایت هم به شما و آقای امیر قادری به خاطر این نقدهایتان اعتراض کردند. اکثریت منتقدان بزرگ و کار کشته ی ایران به این فیلم از 4 ستاره 2 ستاره و یا5/2 ستاره و یا 3 ستاره و یا 5/1 ستاره داده اند. ولی شما دایره داده ای و آقای قادری هم نصف ستاره داده اند. تا مشخص شود مشکل شما با میم مثل مادر چیز دیگری است و یا مشکلتان با رسول ملاقلی بور است. و یا کلا" همین را در چنته ی خود دارید. این رو مردم ایران می گویند که: جاودانه ترین و ماندگارترین فیلم ملاقلی بور میم مثل مادر است. و هیچ فیلمی از او این گونه با مخاطب ارتباط برقرار نکرده. و یک فیلم ماندگار است. می دونید چرا؟ چون ماندگاری یک فیلم به آن است که آن فیلم در ذهن مردم ماندگار شود و آن را دوست داشته باشند. و نه منتقدان عزیز. و می بینید که همیشه همین طور بوده. و میم مثل مادر خیلی از فیلمهای مورد علاقه ی شما بهتر است. موفق باشید.
|
