کیارستمی را فراتر ازسینمایش دوست دارم زیاد کاری به کار انهایی که می خواهند از کیارستمی مدلی برای فیلمسازی درست یا غلط خودشان بسازند ندارم .کیارستمی برای من یک جور اصالت سینماست یک جور خود بودن و اولین باری که از نزدیک توی یک برنامه نمایش فیلمهایش که چند سال پیش شیراز برگزار شد پای صحبت هایش نشستم مهمترین چیزی که برایم جالب بود سبک و مدل فیلمسازی یا ان عینک سیاه دودی نبود مهمترین چیز یک جور صمیمیت بود که از جنس خودش بود حس کردم این ادم خودش است واقعا همان احساسی که داشت همان لحنی که داشت طوری با ذوق از تجربه هایش می گفت که ادم دلش می خواست فقط گوش کند این روزها از تلویزیون برای بار چندم خانه دوست کجاست را دیدم هنوز هم فیلم سر پا بود و از خیلی از فیلمهای مدعی فروش این روزها فاصله ای فرسنگی را به لحاظ فاخر بودن حفظ کرده بود

کیارستمی چه فیلمهایش اکران شود یا هرگز اکران نشود دوست داشتنی و میان مردم است دور خودش به واسطه هنرمند بودن یا روشنفکر بودن پیله نبسته و مثل مردم کوچه و بازار میان ما زندگی را تجربه می کند و امیخته ای از بینش و تجاربش را به ما نشان می دهد .

چه خوب هنر را تعریف می کند ایجاد اشتراک میان مردمانی بدون نقطه اشتراک .دایره های بسته ای که هنر میان انها پیوند می زند و توی زمانه ای که ادمها هر چه به تصور خود بالاتر می روند دیگران را کمتر می بینند و نقطه اشتراک کمتری با افراد برقرار می کنند تعریف کیارستمی ازهنر غنیمت بزرگی است.

farshid

هر كجا هست

خدايا به سلامت دارش

...

با عرض پوزش، ضمن احترام به آقای کيارستمی، بايد بگم که پدرخوانده سينمای ايران هميشه و هميشه استاد مسعود کيميايی بوده، هست و خواهد بود.....

اسم عباس كيارستمي باعث مي شه سرمو بالا بگيرم

kia rostami eftekhare mast

dorood

مسعود کیمیایی؟! پدر خوانده سینمای ایران؟!!! رئییس و حکم و سربازن جمعه رو دیدیو این حرف رو می زنی؟!!

فقط کیارستمی عزیز. باعث افتخار ایرانی، استاد!

هیچکدام فقط عمومخملباف