این یه مقدار نامعقول نیست که ناچار باشی سه بار فیلمی رو

ببینی و از خوش نیامدن به شیفته شدن برسی ؟ !!!

امیدوارم ناراحت نشی اما سوال اینه که با این تفاصیل فیلم

لنگ میزده یا قوه ادراک شما ؟

ناگفته نماند که همین قدر که صداقت بیان داشتی بیش از این

ایراد که به فرم نقد ( و نه محتوا ) ی مطلبتون وارد کردم برام

ارزشمنده .

در ارتباط با اون بهترین صحنه سینمای امسال هم فکر کنم

کار منطقی این بود دوربین بیرون درب می ایستاد و ...

هیچ زنی با دماغ دهن خون آلود نمیره توی تخت ! اگر هم بره

اولین و حداقل کار حضرت آقا اینه که یه دستمال بگیره جلوی

دماغ خانوم ...

باور کن کشش دراماتیک این بیشتر بود حتی اگه ناچار بودیم

فقط صداش رو بشنویم ...

kanaan is the best

سلام

...

.....

......

.......

لینکستان اکران کنعان

.

.

.

و تمام آنچه که می خواستید درباره کنعان بدانید

را می توانید

در وبلاگ

هواداری از ترانه علیدوستی بخوانید

امشب اواز گنجشکها را دیدم و برعکس پیش فرضی که داشتم فیلم خوبی بود کاری به مجیدی و حرف و حدیثهایی که می شود در باره ی او زد ندارم. ولی اواز گنجشکها فیلم خوبی بود برعکس کنعان که هنوز به نظرم فیلمی تصنعی و ضعیف است اینکه فیلمی را در گونه ای از سینما تقسیم بندی کنیم و بخواهیم ضعف های فیلم را تقصیر سبک و گرایش های ژانر بیاندازیم اشتباهی وحشتناک است چون هر فیلمی به هر حال متعلق به هر سبک و گرایش و گونه ای که باشد سینماست فیلم است و ما با فیلم کار داریم و سبک در واقع ظرف فیلم است .

کنعان اثری که به شدت وامدار فیلم اتوبوسی به نام هوس اثر کازان است در راهی که انتخاب کرده مدام لنگ می زند شخصیت پردازی ادم های فیلم از یکدستی و باور پذیری کمی برخوردار هستند و دیالوگها تاثیر دیالوگهای به یاد ماندنی فیلم های ژانر مورد اشاره ی این عزیز را ندارند .

موقعیت به وجود امده وضعی را به وجود اورده که از ان درخت به قول ایشان بدون ریشه و گل به تنه ی خشکیده ای می رسیم که از درون پوک و تو خالیست .تنه ای که میتوانست محکم و استوار باشد.

پلان مربوط به تاریکی اتاق خواب هم به شکل های دیگر در سینمای ایران استفاده شده بود که به نظرم ماندگارترین ان در سکانسی از لیلاست .

کنعان فیلم ضعیفی است هر چند مانی حقیقی هنوز راه درازی جلویش قرار دارد .

farshid

يه چيزي شبيه همين تاريكي توي فيلم زن دوم هم بود ولي بيشتر خنده دار از كار دراومد تا تاثيرگذار. اون لبخند مينا به مرتضي وقتي كه از خواب بيدارميشه هم عالي بود، چند تا مفهوم متفاوت داشت. البته در راستاي همون «خلاقيت در دل محدوديت»!

ایول آقا پویان صفا کردم. اون صحنه تاریکی رو اضافه کردیم به آرشیو لحظه های ماندگار سینمای ایران.

jedannnnnnnnnnnnnn?man ke razi nabudam vali be nazaram

davat va farzande khak kheili behtaran

فيلم خوبي بود و تو اين اوضاع خراب ميشد گفت يه فيلمه خوبي بود...

اما براي من يه چند تا سوال پيش اومده كه فكر ميكنم فقط سوال من نباشه و عوام مردم اين صحنه ها رو درك نكرده باشن و فكر ميكنم اقاي حقيقي اين صحنه ها را صرفا براي منتقدان و صاحب نظران گزاشته بود...

من سوالاتم رو اينجا مطرح ميكنم و ممنون ميشم اگر كسي منو راهنمايي كنه...

1-وقتي كه علي و آذر به دنبال خونه ميگشتن علي،آذر رو به جلوي خونه خودش ميبره و بعد ميبينيم كه آذر سريع واكنش نشون ميده و با گريه فرار ميكنه..دليل اين كار چي بود؟

چون در قبل هم كه نشون داده ميشه مينا با اذر به خونه علي ميرن مينا به اذر ميگه بشين تا من بيام بعد ميره تو خونه با كليد درو باز ميكنه و هيشكي خونه نيست بعد ميشينه رو صندلي و اون پلان همينجا بي نتيجه قطع ميشه...

حالا براي همين دليل فرار آذر مبهم تر ميشه....

2-آسانسور خراب كه رو به اون واحد در حال ساخت باز ميشد نماد و سمبل چي بود؟

فكر نميكنم حتي منتقدان هم اين رو فهميده باشن....

3-چرا اسم فيلم كنعان بود؟؟؟؟/

در مورد نشستن مینا در خانه علی فکر کنم که منظورش این بود که مینا این خونه رو دوست داشت یا بهتر بگم که مینا تازه الان بعد از این همه سال تازه فهمیده بود که شاید اگه با علی ازدواج می کرده بهتر بوده اگه تو سکانس که با علی حرف می زد دقت کنی به علی گفت که مرتضی تغییر کرده و علی هم گفت که کی نیست که تغییر نکرده باشه و مینا گفت تو و دوباره علی گفت این خوبه و مینا هم گفت آره

اگه بازم دقت کرده باشی آذر به مینا گفت که تو گل های خونه علی رو همیشه آب می دی که مینا گفت که نه مرتضی قرار بوده بره

و فکر کنم که آذر برای این رفت چون فکر می کرد که مینا به علی علاقه داره

البته این تفسیر من هست شاید هم اشتباه باشه

من هم دیشب فیلم رو توی سینما ایران و بین قه قهه !!! تماشاگران(به عینک دکتر زنان و گه خوردن گفتن های فروتن و ...) دیدم و به نطرم فیلم منطقی و محترمی اومد.البته نشانه هایی توی فیلم بود که من ازشون سر درنیوردم و امیدوارم مانی حقیقی در استفاده از اونها منظوری داشته باشه.مثل سکانس آسانسور که یکی دیگر از دوستان در بالا هم گفته بود و دیالوگی که علیدوستی 2 بار (یک بار به آذر و یک بار هم به مرتض،هنگام دادن پیرهن به اونها)گفت:البته فک میکنم بهت تنگ باشه

1-من کنعان رو دوبار پشت سر هم تو جشنواره دیدم

من هم بار اول دوسش نداشتم و بار دوم عاشقش شدم

در جواب دوستمون (اقای صیادی) باید بگم که این ضعف فیلم یا ادراک مخاطب نیست که لازمه چند بار دیده بشه تا پسندیده بشه

بلکه به نظر من به چند لایه بودن فیلم برمیگرده

به عمقش

و به اینکه در هر بار دیده شدن میتونه نکته ای رو اضافه کنه میتونه یه نتیجه جدید اضافه کنه

مثل کتابی که بعد از دور اول لازمه دوباره از اول خونده بشه تا درست دستگیرمون بشه

کنعان رو باید بارها با دقت دید تا اون شکلات های خوشمزه ای که مانی حقیقی توی سوراخ سمبه هاش قایم کرده پیدا کنیم و لذتش رو ببریم

هرچند که کلیتش کیک خوشمزه ایه که بدون شکلات هم دوست داشتنیه

در جواب جناب اشکان خان هم من فقط چیزی رو که خودم فهمیدم رو میتونم بگم

1- تااونجایی که من یادمه:

اذر از اینکه میقهمه رابطه علی و مینا به گونه ایه که مینا به خونش رفت و امد داشته ناراحت میشه

فکر میکنه مینا عاشق علی است و نمیخواد رقیب عشقی خواهرش باشه

احساس بدبختی میکنه از اینکه میفهمه رقیب عشقی خواهرش شده

مینا هم یاداوری گذشته خاطرات و نوستالوژی هاش باعث گریه شه

2-ای بابا این که اصلا اونقدرها هم سخت نبود

تا وقتی اوضاع مینا و مرتضی خراب بود اسانسور هم توی طبقه خراب

توقف می کرد بعدش که اوضاع بهتر شد اون جا هم بهتر شد

3- در مورد اسم فیلم خیلی بحث بود

خود مانی حقیقی هم یه چیزهایی گفته بود و تاکید کرده بود که برداشت های متفاوتی میشه ازش کرد

هر کسی میتونه نظر خودشو داشته باشه

اینکه ایا کنعان سرزمین ادم های منتظره-مثلا مرتضی منتظر برگشت مینا

اسم فیلم فکر میکنم از شعر معروف حافظ گرفته شده : یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور.

به نظر من او صحنه تو تاریکی بهترین شناسنامه برای مرتضی بود که نشونداده بشه چه انسان بی نظیری هسست که همسر در شرف طلاق اش هم به اون پناه میبره و مرتضی با متانت و وقار او رو میپزیره و آروم میکنه

فروتن در این فیلم حقیقتا بی نظیره

بخش عمده ای از وجه سمپاتیک و علت اصلی دوست داشتنی بودن مرتضی بازی درخشان و باوقار آقای فروتن هست

کارگردان هایی مثل مانی حقیقی سامان سالور و ... بزرگترین مشکلشون تهیه کنندس

معمولا تهیه کننده ها دوس دارن با کارگردان های معروف(بین عموم) کار کنن تا با کارگردانی مثل مانی حقیقی که قبل از کنعان فقط دو تا فیلم ساخته که جفتش هم اکران نشده

من خودم کنعان رو خیلی دوس دارم ولی اگر نقد ها رو نگاه کنیم میبینیم که نقد های منفی کنعان خیلی بیشتر از دو فیلم قبلیش بود علت این امر هم نه به افت کارگردانی و نه به تناسب نداشتن سن بازیگرها و نه هیچ یک دیگه از این دلایل بلکه فقط تهیه کننده فیلم بود(دو فیلم قبلی خود حقیقی تهیه کنننده بوده است)

تهیه کننده ای که افسانه بایگان رو بر خلاف میل باطنی و فقط به خاطر اجبار تهیه کننده فیلم در این فیلم بازی کرد

و یا صحنه پایانی فیلم که به اجبار تهیه کننده تو یک روز فیلم برداری شد و واقعا حقیقی دست مریزاد دارد

ما باید بیش از اینها به مانی حقیقی بها بدیم.مگر ما تو این دورانی که باضعف فیلم نامه دچاریم چندتا فیلمنامه نویس خوب مثل حقیقی و فرهادی و نعمت الله و ... داریم

اما در مورد آسانسور و نیمه کاره بودن خونه که سوال کردن که اتفاقا یکی از صحنه های محبوب من در فیلم بود و میخواست بگه که همه چی یا از نیمه شروع میشه و یا نیمه کاره رها میشه

فیلمنامه دلنشین بود

من فیلم رو دیشب دیدم ... فیلم شیک و جذابی که تا ریال آخر بلیطی رو که خریدی ، فیلم میبنی!!!

از اون صحنه ی تاریک شدن فیلم ، در فیلم های دیگری به شکل بهتری استفاده شده ، مثل صحنه ی دیدار احمدنجفی با گلچهره ی سجادیه در فیلم « گروهبان » که در پاچال تعویض روغنی اتفاق می افته و ما فقط روی دیوار آن تکان های چراغی که در دست گلچهره هست رو می بینیم !

توی این فیلم ( کنعان ) صحنه های تاکیدی دیگری هم بود ، مثل نشان دادن انگشترهای « مینا » ( زمانی که از پله ها بالا می اومد ) ...

ولی در مجموع فیلم ماندگاری خواهد بود!

در مورد اون صحنه تاریک-به نظر نمی یاد اینطور باشه چون داره طلاق میگیره

به نظر من فیلم بسیار خوبی بود از نظر فیلمنامه، انتخاب هنر پیشه ها، کارگردانی و البته فیلمبرداری عالی آن

نشانه هایی که در فیلم بود خیلی نظر منو جلب کرد که البته میتونه تعبیرهای مختلفی داشته باشه مثلاٌ انگشتر و گوشواره مروارید مینا که فکر میکنم مروارید نشانه احساس تنهایی او بود و اشاره به لباسهای تنگ که نشون دهند این بود که همه چیز زندگی مینا به نظرش تنگ و غیر قابل تحمل میومد و به همین دلیل میخواست ازشون فرار کنه و اینکه همیشه کفش به پا داشت و هر لحظه آماده رفتن و رهایی از این زندگی کنونی خودش بود.

توقف آسانسور در طبقه نیمه ساخته و خراب فکر می کنم نشون دهنده ویرانی زندگی اونها و یا بقول یکی از دوستان بلاتکلیفی و نامعلوم بودن زندگیشون بود.

علی رضوان مثل فرشته و نوید زندگی در همه جا ظاهر می شد و آذر نوید مرگ

عشق شدید فوتن به مینا که مثل همه عشق ها باعث کور شدنش شده بود و نمیتونست بفهمه که زنش کس دیگری رو دوست داره

با درود بر شما.

شما کل فیلم رو ول کردید و رفتید سراغ یک صحنه ای که تو تاریکی گرفته شده.کارگردان های ایرانی خیلی وقته که از این کارا می کنن.(به نظر من برای بالا بردن فروش فیلم این کارارو کرد).

میخایید بدونید داستان چیه؟!!

رفیق مینا و مرتضی عاشق مینا ست.مینا هم با رفتن به خونه ی اون این رو به من اثبات کرد.حتی خاهرش هم که ازش پرسید که کجا داری میری.گفت الان میام.رفت خونه ی عشقش.به گلدون ها هم اب نداد.وقتی رفیقش اومد که کلید رو از خاهر اذرش بگیره گفت که این کلید رو داده بودم به بچه ها تا برام مستجر پیدا کنن.با اذر هم این و و اونور میرفت تا برای خودش خونه پیدا کنه نه خواهر خودش.دید اذر قصد خد کشی داره اونم با خودش برد.علاقه ای به اذر نداشته.وقتی اذر رو میبره جلو خونه خودش میفهمه که مینا عاشق اون بوده و میره.داستان همینه.حالا کارگردان فیلمو خوب درست نکرده تا بیننده اونو سریع بفهمه.این حرف های چرند و پرند چیه میگید ای نمیدونم از روی فیلم فلانی الهام گرفته ای نمیدونم این صحنه تاری بوده باید تو تاریخ فیلم سازی ایران ثبت کرد.زیادی بزرگش کردین ،کارگردان های ایرانی و نویسنده ها از این کارا بلد نیستن.اونقدر بد فیلمو درست کردن که شما فکر می کنید که کارگردان و نویسنده از خود گذشتگی کردن و فیلم رو گنگ درست کرده که هرکسی نفهمه یا خیلی اثر بزرگی که به این زودی ها نمیفهمی چیه.(از خود گذشتگی هم بخاطر اینکه کسی فیلمی رو که سینما رفته و نفهمیده چیه ، نمیخره.)فیلم رو خوب درست نکرده عزیزان