نیما جان خیلی خوب بود .

نکته مهم و جالب توجه به نظرم همین قضیه ی ارزش گذاری غیر عادلانه به فیلمهایی است که از گردونه ی بروکراتیک نظارتی گذشته اند .خیلی جالب است که هنوز ارزش یک فیلم توی یک جشنواره ی پر مدعی خود فیلم نیست بلکه مسیری است که طرح و مجوز ان عبور کرده مسیری که سالهاست بیشتر شبیه واتیکان شده و عزیزانی که می خواهند به هر قیمتی ثابت کنند همه ی راهها به واتیکان ختم می شود!!

سینما امروز از تنگنای استودیوهای اسم و رسم دار بیرون امده و با دیجیتالی شدن دوره ی تازه ای برای فیلمسازان مستقل و حتی بدنه ی سینمای دنیا به وجود اورده .سینما سینماست و زمانی که فیلم خوبی می بینیم چه اهمیتی دارد که نگاتیو است یا دیجیتال ؟یا چه اهمیتی دارد که کاغذ بازی های ساخت فیلم چه مسیرهایی را طی کرده یا طی نکرده؟!!ما میخواهیم فیلم خوب داشته باشیم فیلمی که شاید همه ی مجوز ها را توی پرونده اش دارد از نگاتیوهای سوبسیدی فلان جا!! هم نگاتیو سوزانده !! شاید حتی سیمرغی هم به خانه ببرد .ولی ته اش این فیلم باید برای من تماشاگر اکران شود باید با من روبرو شود خود خودش تک و تنها بدون پرونده های کاغذی یا سیمرغ های کوپنی !! ان موقع باید تحمل این را داشته باشد که شاید به نظر من تماشاگر یا فلان منتقد فیلم خوبی نباشد .مزخرف باشد .

سینما بزرگ است سینما را به خاطر مطالبات اداری و مصلحتی کوچک نکنیم .لطفا !!

farshid

جمله آخر ویران کننده بود.

دقیقا همینه.مرسی.

آقا اینقدر داد نزنید

بعضی ها تو گوشاشون پنبه اس.

حالا من نمیدونم تو این مدت کم هر روز چند تا فیلم باید بیبنم.